Ενα τρομακτικό κληροδότημα

H δίκη του Ντόναλντ Τραμπ στη Γερουσία κατά πάσα πιθανότητα δεν θα καταλήξει σε καταδίκη του για υποκίνηση στάσης εναντίον των ΗΠΑ. Χρειάζονται 17 Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές για αυτό και μόνο πέντε έχουν φανεί πρόθυμοι. Οι Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές δεν θα τον καταδικάσουν διότι λογοδοτούν στους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους και οι Ρεπουμπλικανοί ψηφοφόροι εξακολουθούν να πιστεύουν το μεγάλο ψέμα του Τραμπ. Είναι σοκαριστικό, κι όμως τρεις στους τέσσερις Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους δεν πιστεύουν πως ο Τζο Μπάιντεν νίκησε νόμιμα. Ενα 45% μάλιστα στηρίζει την επίθεση στο Κογκρέσο.

Η ουσία του προβλήματος είναι πως οι Αμερικανοί καταλαμβάνουν πλέον δύο διαφορετικούς κόσμους – έναν κόσμο υπέρ της δημοκρατίας βασισμένο στα γεγονότα και έναν απολυταρχικό κόσμο βασισμένο στον Τραμπ. Ο Τραμπ πέρασε τα τελευταία τέσσερα χρόνια παρασύροντας ψηφοφόρους στον κόσμο του, μετατρέποντας τους Ρεπουμπλικανούς από πολιτικό κόμμα σε μια γκροτέσκα προβολή του παθολογικού ναρκισσισμού του. Ανεξάρτητα από το αν θα καταδικαστεί, η Αμερική πρέπει πλέον να αντιμετωπίσει το τρομακτικό κληροδότημά του: το ένα από τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα του έθνους έχει εγκαταλείψει την πραγματικότητα και τη δημοκρατία.

Τι μπορεί να γίνει; Τέσσερα πράγματα.

1 Καταρχήν, πρέπει να εμποδιστεί ο Τραμπ από το να διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία το 2024. Μια καταδίκη του στη δίκη που ξεκίνησε στη Γερουσία δεν είναι ο μόνος τρόπος να γίνει αυτό. Με βάση το άρθρο 3 της 14ης τροπολογίας του Συντάγματος, οποιοσδήποτε ορκίζεται να προστατεύει το Σύνταγμα αποκλείεται από τα δημόσια αξιώματα αν «έχει συμμετάσχει σε ανταρσία» εναντίον των ΗΠΑ. Αρκεί λοιπόν να αποφανθεί η πλειοψηφία στη διάρκεια ψηφοφορίας ότι ο Τραμπ συμμετείχε σε ανταρσία.

2 Δεύτερον, πρέπει να δοθεί στους Ρεπουμπλικανούς και στους ανεξάρτητους κάθε κίνητρο ώστε να εγκαταλείψουν τη λατρεία του Τραμπ. Οι λευκοί ψηφοφόροι της εργατικής τάξης χωρίς πτυχίο πανεπιστημίου, που αποτελούν σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης του, χρειάζονται καλές δουλειές και ένα καλύτερο μέλλον. Πολλοί είναι οργισμένοι που αφέθηκαν πίσω σε τεράστιους θυλάκους ανεργίας και απόγνωσης. Δεν θα έπρεπε να αναγκάζονται να εξαρτώνται από τον φανατισμό του Τραμπ για να νιώθουν ορατοί και σεβαστοί. Ενα πρόγραμμα απασχόλησης της κλίμακας που απαιτείται ώστε να μεταπειστούν πολλοί από αυτούς θα είναι ακριβό, αξίζει όμως το κόστος, ιδιαίτερα όταν διακυβεύεται η δημοκρατία.

3 Τρίτον, πρέπει να αποδυναμωθούν οι γιγάντιες αυτοκρατορίες των μίντια που ενίσχυσαν τα ψέματα του Τραμπ επί τέσσερα χρόνια – το Facebook, το Τwitter καθώς και το Fox News του Ρούπερτ Μέρντοκ και οι μιμητές του. Στόχος δεν είναι να «ακυρωθεί» η πολιτική Δεξιά αλλά να επανεστιάσει η δημόσια συζήτηση στα γεγονότα, στην αλήθεια και στη λογική. Η λύση είναι η εφαρμογή της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας και μια αυστηρότερη ρύθμιση των σόσιαλ μίντια, συνοδεία ισχυρής οικονομικής πίεσης. Οι καταναλωτές πρέπει να μποϊκοτάρουν τα προϊόντα που διαφημίζονται σε αυτά τα εργοστάσια ψεμάτων και οι διαφημιστές πρέπει να τα σνομπάρουν.

4 Τέταρτον, πρέπει να προστατευτεί η δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης. Πρέπει να απαγορευτεί στις επιχειρήσεις και στους πολύ πλούσιους να εξαγοράζουν τους πολιτικούς, να μπει ένα τέλος στις επονομαζόμενες πολιτικές ομάδες του «μαύρου χρήματος», που δεν αποκαλύπτουν τους δωρητές τους, να διαφυλαχτεί το δικαίωμα στην ψήφο και να διασφαλιστεί ότι θα ακούγονται περισσότεροι πολίτες, όχι λιγότεροι.

Αν δεν αξιοποιήσει η Αμερική το τέλος της προεδρίας Τραμπ προκειμένου να αντιμετωπίσει τον τραμπισμό, η ανακούφιση που πρόσφερε το πρώτο μπορεί να αποδειχθεί προσωρινή. Ευτυχώς, ο Τζο Μπάιντεν δείχνει να το καταλαβαίνει αυτό.

Ο Ρόμπερτ Ράιχ, πρώην υπουργός Εργασίας των ΗΠΑ, είναι καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας