Διπλωματικές ήττες

Δεν είδα να το αποτυπώνει κανείς κάπου, οπότε θα το κάνω εγώ για την τιμή των όπλων και για να μην κατηγορηθούμε ότι καταπίνουμε αμάσητα όσα συμβαίνουν γύρω μας – όπως το σανό.

Λοιπόν, η χθεσινή, διά υπογραφής συμφωνίας ειρήνης, λήξη του πολέμου μεταξύ Αρμενίας – Αζερμπαϊτζάν για το διαφιλονικούμενο κρατίδιο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, μετά την παρέμβαση της Ρωσίας, σηματοδοτεί, θεωρώ, άλλη μία ήττα για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Δεν ξέρω ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να επισκεφθεί ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας την πρωτεύουσα της Αρμενίας Ερεβάν μεσούσης της πολεμικής αναμέτρησης, αλλά σημασία έχει ότι αυτό συνέβη και μάλιστα γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα στα μεταξύ των αντιμαχομένων μέσα ενημέρωσης. Εκτιμήθηκε ως σημαντική βοήθεια προς την Αρμενία, και ως διπλωματικό αντίδοτο στη βοήθεια της Τουρκίας προς το Αζερμπαϊτζάν.

Ορισμένοι κύκλοι μάλιστα και στην Αθήνα είχαν σπεύσει να αποτιμήσουν το βαρυσήμαντο της κίνησης αυτής. Η δική μου άποψη είναι ότι πήγε και αυτή άπατη. Η Αρμενία ηττήθηκε, και ηττήθηκε σοβαρά στον πόλεμο, ανεξάρτητα από το αν επικαλείται την ανάμειξη της Τουρκίας υπέρ του Αζερμπαϊτζάν σε αυτόν. Η Αρμενία ηττήθηκε, εμείς ήμασταν στο πλευρό της Αρμενίας (παρά το γεγονός ότι με τους Αζέρους έχουμε έναν μεγάλο αγωγό φυσικού αερίου, τον ΤΑΡ), και αυτό συνιστά μια μεγαλοπρεπή ήττα σε διπλωματικό επίπεδο. Και μία από την ήττα του στρατηγού Χαφτάρ στη Λιβύη, δυο ήττες. Δυο διπλωματικές ήττες μέσα σε έξι μήνες είναι θεωρώ πολλές. Και κάποιος πρέπει να πληρώσει γι’ αυτές. Νομίζω…

Μέτρα
Ακουγα την περασμένη εβδομάδα, για παράδειγμα, ότι ο πρόεδρος Κυριάκος «τα έχει πάρει» με τον υπουργό του των Εξωτερικών κύριο Δένδια διότι ο τελευταίος (έτσι κυκλοφορεί τουλάχιστον μεταξύ των κυβερνητικών στελεχών) παίρνει πρωτοβουλίες εν αγνοία του. Ή έστω χωρίς την έγκρισή του. Προσωπικά, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν συμβαίνει αυτό, και αν συμβαίνει τι έκταση έχει. Ή επίσης, σε ποιες των περιπτώσεων, ο Δένδιας ενήργησε χωρίς να λάβει το τελικό ΟΚ του Πρωθυπουργού. Ή ακόμη ακόμη, αν χρεώνεται προσωπικά τις διπλωματικές ήττες με τον στρατηγό Χαφτάρ και την Αρμενία.

Αν όντως όμως έχει συμβεί, τότε υπάρχει ζήτημα, και μάλιστα σοβαρό. Αλλωστε η εξωτερική πολιτική δεν είναι για να παίζει κανείς, ούτε για να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την πάρτη του.

Αν λοιπόν θεωρηθεί ότι αυτό ισχύει, λογικά δεν θα έπρεπε ο Πρωθυπουργός να λάβει μέτρα για την εκτός διαδικασιών λειτουργία του υπουργού του, όπως προφανώς θα έκανε με οποιονδήποτε εκ των 50 τόσων υπουργών του;

Εγώ νομίζω πως ναι, όσες «πλάτες» και αν διαθέτει ο υπουργός, ανεξάρτητα από το πώς ονομάζεται ή ποια θέση κατέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο…

Φωνές από τη Λέρο
Θα αναφερθώ στο δράμα ενός εκ των Δωδεκανήσων, της Λέρου. Οπου σήμερα έχει κηρυχθεί γενική απεργία, κόντρα στην επιλογή της κυβέρνησης να δημιουργήσει ένα ακόμη κέντρο υποδοχής προσφύγων – επισφραγίζοντας έτσι τη γενική εκτίμηση που υπάρχει (όχι μόνο από την παρούσα κυβέρνηση, αλλά και από προηγούμενες) ότι το νησί, ένα από τα ωραιότερα της χώρας, και με μακρά ιστορία, είναι «μια αποθήκη ψυχών».

Από την εποχή που η Φρειδερίκη δημιούργησε εκεί σχολές για τα ορφανά του Εμφυλίου, μέχρι την εποχή που στη θέση τους δημιουργήθηκαν το ΠΙΚΠΑ και το Ψυχιατρείο, και αργότερα στη διάρκεια της χούντας όταν εκεί εκτοπίστηκαν χιλιάδες αντιχουντικοί πατριώτες, το νησί δεν έπαψε να αντιμετωπίζεται ως «αποθήκη». Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια να ορθοποδήσει οικονομικά πέρα από όλα αυτά, αλλά και πάλι να τη η τροχοπέδη.

Το δυστύχημα αυτή τη φορά είναι ότι το καινούργιο ΚΥΠ δημιουργείται στο λιμάνι του νησιού, ενώ υπάρχουν αλλού, σε άλλες περιοχές, κενές εκτάσεις για να κατασκευαστεί εκεί.

Φωνάζουν οι κακόμοιροι Λεριοί, αλλά δεν τους ακούει κανείς, γιατί, ως συνήθως το κράτος των Αθηνών πέφτει πολύ μακριά…

Φίδι στον κόρφο του
Θα το δούμε και αυτό; Τον Καρτερό, τον Θανάση τον Καρτερό, τον απολογητή και νεροκουβαλητή του Τσίπρα, να τα βάζει με τον… Τσίπρα; Φαίνεται πως θα το δούμε. Δεν μπορεί να το εξηγήσω αλλιώς αυτό που συνέβη με το τελευταίο του άρθρο, όπου εμμέσως πλην σαφώς επικρίνει τον αρχηγό (και Θεό του) ότι ζητάει συνεχώς παραιτήσεις υπουργών (έξι στη σειρά, μέσα σε δυο-τρεις εβδομάδες), αλλά όχι του Μητσοτάκη. Εγραψε ο γραφιάς Θανάσης:

«Δεν είναι καθόλου πρακτικές οι παραιτήσεις που συχνά-πυκνά ζητάμε. Μπορεί να έχουν έτσι μια αυστηρότητα, μια αγριάδα, αλλά: Πρώτον, δεν γίνεται να παραιτηθούν όλοι αυτοί, κι αυτό το καταλαβαίνει ακόμα κι ο πιο αδαής. Εχουν δουλειά να κάνουν. Και δεύτερον, το πιο σημαντικό, αφήνουν στο απυρόβλητο τον πρωταγωνιστή του θιάσου. Τον ηθικό και συχνά φυσικό αυτουργό. Εκείνο τον τύπο, αν θυμάστε, που σκάρωσε το επιτελικό κράτος, και μας έπνιξε το θυμίαμα, ότι έπιασε τον ταύρο από τα κέρατα και δεν θα του ξεφεύγει τίποτε».

Δεν γίνεται να παραιτηθούν όλοι αυτοί, κι αυτό το καταλαβαίνει ακόμα κι ο πιο αδαής;!!

Φίδι στον κόρφο του ζέστανε ο αρχηγός Αλέξης, και αν θυμάται καλά, γιατί πρέπει να θυμάται (αλλιώς θα του το στείλω) την τελευταία φορά που με καθύβρισε εντύπως ο Θανάσης είχα προειδοποιήσει τον αρχηγό, ότι τώρα δεν κάνει τίποτε για να τον «μαζέψει», αλλά θα έρθει η στιγμή που το φιδάκι ο Διαμαντής θα γυρίσει το κεφάλι και θα τον δαγκώσει. Ιδού η απόδειξη…

Αδύναμος
Καλά του κάνουν όμως. Βούιξε η κοινωνία με τα νταηλίκια του Πολάκη στα Χανιά, που έτρωγε τον περίδρομο μαζί με την παρέα του (ωραίο μήνυμα κόντρα στη θέση ΣΥΡΙΖΑ ότι ο λαός πεινάει…) όχι μόνο αδιαφορώντας για την καραντίνα, αλλά και προκαλώντας κιόλας την υπόλοιπη κοινωνία που δεν δέχεται τέτοιες συμπεριφορές. Του τέθηκε το ερώτημα, αρχηγός του κόμματος είναι άλλωστε, τι θα κάνει με αυτές τις συμπεριφορές. Και τι απάντησε – στην αδυναμία του να αντιμετωπίσει τον Πολάκη, και κάθε Πολάκη; «Νομίζω ότι ήτανε λάθος όσον αφορά την ανάρτηση, όσον αφορά την εξήγηση όμως, η εξήγηση είναι επαρκής»! Και πρόσθεσε μάλιστα ότι «ένας γιατρός που χειρουργεί είναι μέσα στο χειρουργείο και έχει τεστ τις τελευταίες 30 ώρες είναι προφανές ότι δεν είναι κίνδυνος και δεν είναι επικίνδυνος, για να διαδώσει τον ιό»!! Από όλο αυτό με το λουκούλλειο τραπέζι, μόνο ότι ο Πολάκης δεν θα κολλούσε κανέναν ανέδειξε. Το υπόλοιπο όλο ήταν εντάξει. Και για τα δικά του γούστα, και για τη δικιά του θεωρία για τα πράγματα. Χθες το μεσημέρι μόνο, διαπιστώνοντας το ογκούμενο κύμα διαμαρτυριών ακόμη και εντός ΣΥΡΙΖΑ, έδωσε εντολή στη Γεροβασίλη και τον Τζανακόπουλο να καλέσουν τον «πολλά βαρύ και όχι» για εξηγήσεις. Και μετά θα κλείσει το θέμα. Σαν να μην υπήρξε ποτέ.

Είναι πασιφανές. Τον προκαλούν γιατί γνωρίζουν ότι είναι αδύναμος, και τα δέχεται όλα αδιαμαρτύρητα ο χριστιανός. Κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, τα μασάει, τα ξαναμασάει, αλλά… Αλλος στη θέση του; Θα τον είχε στείλει αδιάβαστο, φυσικά, τον Πολάκη, και τον κάθε Πολάκη.