Κατάρρευση

Ολοι αντιλαμβανόμαστε ότι η αντιπολίτευση έχει ποντάρει στο βάρος της παρατεινόμενης κρίσης για να καταρρεύσει η κυβέρνηση.

Είναι μια επιλογή. Σωστή ή λάθος, θα κριθεί από το αποτέλεσμά της.

Είναι όμως μια παρακινδυνευμένη επιλογή. Κατάρρευση της κυβέρνησης προϋποθέτει κατάρρευση της χώρας, δηλαδή κατάρρευση της Ευρώπης, δηλαδή κατάρρευση του πλανήτη από την ίδια κρίση.

Ασφαλώς μπορεί να καταρρεύσουν τα πάντα. Δεν το βρίσκω ιδιαίτερα πιθανό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Αν όμως δεν καταρρεύσουν τα πάντα κι η χώρα βγει σιγά-σιγά στο ξέφωτο, ποιος θα επιστρέψει καβάλα στο άλογο;

Ρωτήστε την αντιπολίτευση.

Εκείνος που θα έχει καταφέρει να ξεπεράσει μια δοκιμασία, την οποία η ίδια η αντιπολίτευση προσπαθεί να δραματοποιήσει και να του χρεώσει. Πόσο περισσότερο να του κατεβάσουν τον πήχη;

Η κρίση του κορωνοϊού έχει δύο στοιχεία.

Πρώτον, είναι εισαγόμενη και γενική. Για πενήντα εκατομμύρια κρούσματα παγκοσμίως και 1,3 εκατομμύρια θανάτους, πόση ευθύνη επιμερίζεται στον Μητσοτάκη; Και ποιος θα του ζητήσει σοβαρά λογαριασμό για ό,τι παθαίνει ολόκληρος ο πλανήτης;

Δεύτερον, έχει κόστος αλλά όχι βάθος. Οταν τους επόμενους μήνες κυκλοφορήσει το εμβόλιο, οι ΜΕΘ και οι διασωληνώσεις θα μετατεθούν στις κακές αναμνήσεις.

Ακόμη περισσότερο που η Ευρώπη δείχνει διατεθειμένη να ρίξει χρήμα για να επουλώσει τις πληγές και να αναθερμάνει την οικονομία. Ηδη όλες οι μνημονιακες και ματαμνημονιακές δεσμεύσεις έχουν πάει περίπατο.

Υπό αυτήν την έννοια, είναι μάλλον επιπόλαιο να ποντάρει η αντιπολίτευση τα λεφτά της στην κρίση για να ρίξει την κυβέρνηση.

Ιδίως όταν το κόστος από την διαχείριση της κρίσης, μικρότερο ή μεγαλύτερο, η κυβέρνηση θα το πληρώσει ούτως ή άλλως. Δεν έχει ανάγκη τον Πολάκη, τον Ραγκούση ή τον Ηλιόπουλο για να παραλάβει τον λογαριασμό.

Αν είναι μικρός, η αντιπολίτευση θα μπορεί να πανηγυρίσει μαζί της.

Αν είναι βαρύς, όλοι θα πιάσουν το νόημα.

Τα υπόλοιπα είναι κουταμάρες χωρίς αντίκρυσμα. Οι συνέπειες για την κυβέρνηση από τον κορωνοϊό, θετικές ή αρνητικές, είναι ανεξάρτητες από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ ή τον Βαρουφάκη.

Γι’ αυτό και οι κοινωνικοί συσχετισμοί που γέννησε η πανδημία (στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη) δεν ανταποκρίνονται στο κομματικό σύστημα, ούτε στο σχήμα κυβέρνηση/αντιπολίτευση.

Εχουμε μια ευρύτατη πλειονότητα της τάξεως του 75-80% που έχει συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο. Φοβάται, πειθαρχεί και φυλάγεται.

Κι ένα 20-25% ψεκασμένων, φανατικών ή ασυνείδητων που κάνουν αντίσταση. Καμία αντίρρηση. Αλλά δεν ξέρω αν αρκούν για να καταρρεύσει η χώρα.

Εκτός φυσικά κι αν καταρρεύσει ολόκληρος ο πλανήτης.