Αμερικανικές εκλογές και pop art…

Οι εικόνες που φθάνουν σε εμάς μέσα από τα τηλεοπτικά δίκτυα και το Ιnternet είναι θλιβερές. Το σκηνικό σε ολόκληρο τον κόσμο είναι «τυλιγμένο» σε γκρίζα μελαγχολικά χρώματα. Τα θύματα του κορωνοϊού που όλο και αυξάνονται, οι άνθρωποι οι οποίοι πεθαίνουν, οι συγγενείς, ένα τρυφερό πανό από τα παιδιά μιας μητέρας η οποία νοσηλεύεται στο ΑΧΕΠΑ. Συγκρούσεις, πολεμικό κλίμα σε διάφορες γωνιές της γης, τρομοκρατικές ενέργειες και βέβαια οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές, που μοιάζουν με ταινία η οποία δεν έχει τέλος. Μέσα σε όλα αυτά και κάποιοι Τούρκοι, οι οποίοι έφθασαν, λέει, καταδιωκόμενοι από τον Ερντογάν στο Κατάκολο. Το Κατάκολο που «γέννησε» τον μεγάλο Γιάννη Λάτση και τώρα έχει γεμίσει από αστυνομικούς και άνδρες των μυστικών υπηρεσιών. Σίγουρα η ευάλωτη, μικρή Ελλάδα, μέσα στα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζει, δεν επιθυμούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Τα τουρκικά σεισμογραφικά σκάφη παραμένουν στην Ανατολική Μεσόγειο, η Navtex του «Μπαρμπαρός» ανανεώθηκε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2021. Ποιος μπορεί άραγε να σταματήσει τον Σουλτάνο, ο οποίος το τελευταίο διάστημα μοιάζει καταπονημένος εμφανισιακά; Ο Ρετζέπ έχει χάσει τη «φοβερή» α λά… Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής εμφάνιση (κανείς δεν λέει τι γίνεται με την κατάσταση της υγείας του), παραμένει όμως μια γριά «αλεπού»…

Ο καπιταλιστικός ρεαλισμός στην τέχνη
Η σκέψη γυρίζει λοιπόν σε πιο ευχάριστα πράγματα. Πίσω από τις αμερικανικές εκλογές, οι οποίες κατέληξαν σε θρίλερ για γερά νεύρα, υπάρχουν κάποιες αισιόδοξες εικόνες με εκτυφλωτικά χρώματα. Αυτές ανήκουν στη ζωγραφική και το κίνημα της Pop Art. Ενα κίνημα που έφθασε στις ΗΠΑ από την Αγγλία στα μέσα της δεκαετίας του πενήντα. Το συγκεκριμένο κίνημα περιόρισε τη διάκριση ανάμεσα στις έννοιες της εμπορικής και υψηλής τέχνης. Ο πατέρας της pop art είναι ο μέγας Αντι Γουόρχολ. Σημαντικοί καλλιτέχνες και οι Ρόι Λιχτενστάιν, Κιθ Χάρινγκ, Ρίτσαρντ Χάμιλτον, Ρόμπερτ Ιντιάνα κ.ά.

Τα αντικείμενα…
Οι Αμερικανοί λατρεύουν να καταναλώνουν. Ολοι αυτοί λοιπόν οι καλλιτέχνες δημιούργησαν τον καπιταλιστικό ρεαλισμό στην τέχνη που όπως δείχνουν τα πράγματα θα διαρκέσει για πάντα.  Οι σούπες Campbell’s, η Coca-Cola, τα pop corn, η αστερόεσσα πάνω σε χιλιάδες προϊόντα, οι μεγάλες καρδιές, εικόνες και αντικείμενα που οι καλλιτέχνες της pop art γνώριζαν ότι ήταν αναγνωρίσιμα «σε κλάσματα δευτερολέπτου». Τα έργα αποθεώνουν τον καταναλωτισμό των αμερικανών πολιτών. Εφήμερα προϊόντα της καταναλωτικής κουλτούρας, πάντα όμως δυνατά και διαχρονικά.