Εγκλημα και τιμωρία

Οι νεοναζί μπαίνουν φυλακή, μετά από μια ιστορική δίκη. Και αντιμετωπίζονται με τα όπλα του κράτους δικαίου, με ποινική μεταχείριση ανάλογη ένας έκαστος για τα αδικήματά του. Οχι συλλήβδην κατά τις αλληλοαναιρούμενες εισαγγελικές προτάσεις, που αρχικά αθώωναν τους πάντες για εγκληματική οργάνωση, μετά αρνούνταν σε όλους τα ελαφρυντικά, μετά τα αναγνώριζαν σε όλους, στο τέλος συλλήβδην πρότειναν αναστολές ποινών. Η δικαιοσύνη όφειλε να αποφανθεί εξατομικευμένα επί τη βάσει νόμιμων κριτηρίων, για αυτούς που θα ήθελαν συλλήβδην να μας περάσουν από ξιφολόγχη.

Αυτή η νίκη της Δημοκρατίας, απέκτησε ξαφνικά πολλούς πατεράδες, κάτι ίσως αναμενόμενο, μπορεί και καλό. Ας αναλογιστούμε όμως πώς φτάσαμε ως εδώ. Ποιο ήταν το σπιράλ εκείνο ρατσιστικής ή και φασίζουσας ρητορικής στον δημόσιο λόγο, που σε συνδυασμό με τα ασθενή αντανακλαστικά πολιτικών δυνάμεων και εκπροσώπων των θεσμών επέτρεψαν σε συγκεκριμένες συνθήκες να αποκτήσει τέτοια απήχηση η Χρυσή Αυγή. Πού; Στο κράτος που τη στιγμή της γέννησής, την επανάσταση του 1821, εκπονήθηκαν φιλελεύθερα συντάγματα. Στη χώρα που αυτοαποκαλείται λίκνο της δημοκρατίας.

Δεν είναι κάθε αντιδημοκρατική, ρατσιστική, ακροδεξιά πολιτική δύναμη το ίδιο με τους νεοναζί. Οι χρυσαυγίτες δεν καταδικάστηκαν για τις ιδέες τους, αλλά γιατί τις έκαναν πράξη. Γιατί έως τον φόνο Φύσσα εφάρμοζαν την κακουργηματική τους ιδεολογία, με τα πογκρόμ, τις επιθέσεις, τις δολοφονίες, γιατί σε κάποιες γειτονιές πήγαν να κάνουν κατοχή επί του εδάφους. Δεν φυλακίζονται για συνθήματα, τατουάζ με σβάστικες ή ναζιστικούς χαιρετισμούς που έβαζαν τα παιδάκια τους να κάνουν αλλά για όσα εγκληματικά αποκαλύφθηκαν και αποδείχτηκαν. Δηλαδή για πολύ λιγότερα από αυτά που πράγματι διέπραξαν και δεν εξιχνιάστηκαν ή δεν καταγγέλθηκαν ποτέ.

Εξάλλου, η επιρροή του κόμματος-μανδύα που φόρεσαν δεν θα μεγεθύνονταν σε αυτό το σημείο, παρά την κρίση, τα κοινωνικά προβλήματα και την απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος, αν το κράτος έκανε σωστά τη δουλειά του. Απόδειξη, μόλις η αντιμετώπιση έπαψε να είναι σκανδαλωδώς φοβική ή και ευνοϊκή, όταν κλήθηκαν να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους, άρχισε ο κατήφορος. Πριν βγούμε απ’ τα Μνημόνια, θυμίζω, κι ενώ έχουμε ακόμα μετανάστες, δεν εξαφανίστηκε μεν με τη δίκη ο φασισμός, υπέστη όμως μια δεινή ήττα.

Η Δημοκρατία είναι ευρύχωρο πολίτευμα. Ανέχεται ως και τη συμμετοχή στις εκλογές των εχθρών της. Αλλά όταν προστατεύει κάθε άνθρωπο και κάθε δικαίωμά του, ιδίως τους πλέον αδύναμους, τότε είναι που υπερασπίζεται τον εαυτό της. Υπόμνηση αναγκαία για τη συνέχεια, προς όλους τους πατεράδες αυτής της νίκης.

*Ο Γιάννης Φ. Ιωαννίδης είναι δικηγόρος, πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου