Λύσεις

Υποψιάζομαι ότι ο Τσακαλώτος επιδίδεται σε ένα θεάρεστο έργο. Θέλει να φτιάξει έναν «ΣΥΡΙΖΑ με ανθρώπινο πρόσωπο».

Θεάρεστο αλλά μάταιο.

Τα κόμματα είναι πάντα εκείνο που δείχνουν και δεν αλλάζουν επειδή κάποιος έχει θεάρεστες προθέσεις. Καλώς ή κακώς, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Τζανακόπουλος, ο Πολάκης, ο Παππάς, ο Σπίρτζης, ο Βούτσης, ο Σουρλέτης και φυσικά ο Τσίπρας.

Ο Τσακαλώτος διευκρινίζει επιπροσθέτως ότι απορρίπτει τις «κεντρώες λύσεις» αλλά και τις «μεσοβέζικες λύσεις που δεν σπάνε αβγά του τύπου Μπλερ, Σημίτη και Πρόντι». «Εχουν ιστορικά αποτύχει» και «τις έχει απορρίψει ο κόσμος» (συνέντευξη στο «Βήμα της Κυριακής», 4/10).

Να το δεχτώ για την οικονομία της συζήτησης.

Αλλά χρειάζομαι μια διευκρίνιση. Αν οι λύσεις τύπου Μπλερ, Σημίτη και Πρόντι έχουν ιστορικά αποτύχει, ποιες είναι οι λύσεις τύπου Τσακαλώτου ή έστω Τσίπρα που έχουν ιστορικά πετύχει;

Ψάχνω και δεν βρίσκω.

Διότι ξέρω πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα και πολλές άλλες, που έχουν κυβερνηθεί με λύσεις «τύπου Μπλερ, Σημίτη και Πρόντι» χωρίς να δυστυχήσουν ιδιαίτερα. Αλλά χώρα που κυβερνήθηκε με «λύσεις Τσακαλώτου και Τσίπρα» υπάρχει μόνο η Ελλάδα και όλοι γνωρίζουμε πώς έληξε η παράσταση.

Αυτή κι αν απέρριψε ο κόσμος!

Οπως πάντα όμως το λάθος βρίσκεται στην αντίληψη. Διότι η δημοκρατία είναι εξ ορισμού το σύστημα των κεντρώων και των μεσοβέζικων λύσεων. Των συμβιβασμών, των συνθέσεων, των συγκερασμών και των συναινέσεων.

Ετσι προχωρά η κοινωνία διότι στη δημοκρατία κανείς δεν μονοπωλεί την ορθότητα, ούτε εκπροσωπεί την αλήθεια.

Δεν χωριζόμαστε δηλαδή σε καλούς και κακούς, ηθικούς και ανήθικους, ευαίσθητους κι αναίσθητους, σωστούς και λάθος. Χωριζόμαστε μόνο σε περισσότερους και λιγότερους τη στιγμή της ψήφου.

Αυτό ακριβώς δυσκολεύονται να αντιληφθούν ο Τσακαλώτος και άλλοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κάτι που ονομάζεται «δημοκρατικός πολιτισμός».

Και τον οποίο υπηρέτησαν με απόλυτη επάρκεια άνθρωποι «τύπου Μπλερ, Σημίτη, Πρόντι» αλλά και Γκονζάλες, Σρέντερ, Ζοσπέν κι άλλοι αναρίθμητοι.

Δεν ξέρω αν έσπασαν αβγά για ομελέτα, αλλά πήγαν τις χώρες τους ένα βήμα μπροστά.

Αν παρ’ όλα αυτά ο Τσακαλώτος επιμένει «να αντιμετωπίσουμε από την αρχή τις ανισότητες και αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς ριζικό μετασχηματισμό της οικονομίας», δεν υπάρχει πρόβλημα.

Το έχουν επιδιώξει κι άλλοι πριν από εκείνον με μοναδικό ορατό αποτέλεσμα να γεμίσουν οι φυλακές και τα νεκροταφεία.

Αν αυτές τις λύσεις εννοεί, ευχαριστώ πολύ αλλά θα προτιμήσω τις μεσοβέζικες!