Απαντήσεις, τώρα

Βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι. Καθώς οι επιπτώσεις του COVID-19 εξακολουθούν να αναστατώνουν τον κόσμο και το δεύτερο κύμα επελαύνει στην Ευρώπη, έχουμε μια επιλογή να κάνουμε. Θα αντιμετωπίσουμε αυτό που συμβαίνει εδώ και τώρα ή θα κάνουμε μια στάση για να δούμε πέρα από τον ορίζοντα αυτής της πανδημίας; Μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτούμε την επόμενη; Γιατί μια επόμενη πανδημία θα υπάρξει.

Ο COVID-19 δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία υγειονομική κρίση με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι. Οι συνάδελφοί μου εκτιμούν πως στο εξής θα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με πανδημίες κάθε πέντε χρόνια. Κι αυτό μπορεί να είναι και το αισιόδοξο σενάριο – η πραγματικότητα μπορεί να αποδειχθεί πολύ χειρότερη.

Αν αναγνωρίσουμε αυτό το πρόβλημα, τότε θα μπορέσουμε να πούμε «ποτέ ξανά». Πρέπει να τα καταφέρουμε καλύτερα για να μπορέσουμε να εντοπίσουμε την επόμενη υγειονομική κρίση και να αντιμετωπίσουμε την απειλή πριν μετατραπεί σε επιδημία ή πανδημία ή, εάν γίνει, να τη νικήσουμε με έναν τρόπο που δεν θα παροξύνει τις ανισότητες στην υγεία, στην οικονομία και στην κοινωνία.

Τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα λοιπόν; Με την πείρα που αποκόμισα από τότε που ήμουν αρχίατρος της Αγγλίας, σήμερα ξέρω πως η απάντηση έχει δυο σκέλη. Πρώτον, πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από το πάθημά μας για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Δεύτερον, πρέπει να αναγκάσουμε τον εαυτό μας να σκεφτεί και να  δράσει διαφορετικά.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν. Τι προετοιμασίες είχαμε κάνει πριν από πέντε χρόνια ώστε να ήμασταν σήμερα πιο προστατευμένοι; Τι μάθαμε από αυτή την κρίση ώστε να θωρακιστούμε για την επόμενη; Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε για το μέλλον την επιστημονική γνώση που κατέχουμε σήμερα; Πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε πως θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι την επόμενη φορά; Για να προλάβουμε μια νέα πανδημία αύριο, πρέπει να απαντήσουμε σήμερα.