Πιέσεις

Αντιλαμβάνομαι ότι τα τελευταία μηνύματα των τούρκων αξιωματούχων είναι αλλοπρόσαλλα κι αντιφατικά.

Αλλα λέει ο ένας. Αλλα λέει ο άλλος. Και συνήθως ο καθένας λέει άλλα από εκείνα που έλεγε πριν.

Η μία ερμηνεία είναι ότι η Τουρκια επέλεξε «μέθοδο Βαρουφάκη» και το έριξε στο σορολόπ.

Η άλλη ότι οι άνθρωποι βρίσκονται σε σύγχυση.

Θυμήθηκα έναν διπλωμάτη που μου έλεγε κάποτε στην Αγκυρα ότι «η Τουρκία ξέρει μόνο την πολιτική του τσαμπουκά. Αν της σπάσεις τον τσαμπουκά, δεν έχει πολιτική».

Η σύγχυση λοιπόν είναι μια καλή εξήγηση. Δεν τους βγήκε ο τσαμπουκάς. Τώρα ξέρουν πως αν προχωρήσουν θα έχει κόστος, άρα θα ήθελαν να οπισθοχωρήσουν χωρίς κόστος.

Οι κωλοτούμπες όμως δεν είναι εύκολα πράγματα.

Αποδείχτηκε λάθος του Ερντογάν να τα βάλει με όλους διότι το μόνο που κατάφερε είναι να τα βάλουν όλοι μαζί του. Και τώρα βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο.

Το πιθανότερο συνεπώς είναι ότι έτσι ή αλλιώς θα πιουν κάποιο πικρό ποτήρι. Κι η ελληνική πλευρά δεν έχει φυσικά κανέναν λόγο να τσοντάρει στον λογαριασμό.

Ούτως  ή άλλως ο Ερντογάν χρειάζεται σήμερα τον διάλογο πολύ περισσότερο από εμάς. Ως διαφυγή.

Αφενός επειδή βρίσκεται σε θέση αδυναμίας. Ακόμη και στη Λιβύη στράβωσε το πράγμα.

Αφετέρου επειδή θέλει να δείξει, έστω και για φιγούρα, ότι κάτι αποκόμισε από την πολύμηνη φασαρία που τροφοδότησε.

Αντιλαμβάνομαι ότι η Μέρκελ, ο Στόλτενμπεργκ και ίσως άλλοι στην Ευρώπη θα ήθελαν να του διασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διέξοδο. Να τον βοηθήσουν να σώσει τα προσχήματα.

Για διάφορους λόγους.

Εμάς όμως τι μας συμφέρει; Να βοηθήσουμε να ξεφύγει από το αδιέξοδο; Ή να τον στριμώξουμε περισσότερο όσο έχουμε το πάνω χέρι;

Ομολογώ ότι η απάντηση δεν είναι απλή. Και ο Μητσοτάκης θα χρειαστεί να λάβει μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της πρωθυπουργικής θητείας του.

Το ελάχιστο πάντως που μπορεί να επιβάλει η Ελλάδα για να ξεκινήσει κάποιος διάλογος είναι η ατζέντα. Μοναδικό ζήτημα «η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών» και μοναδικό πλαίσιο το διεθνές δίκαιο.

Δεν βλέπω τι άλλο υπάρχει να συζητήσουμε. Τη Λωζάννη; Τα νησιά; Το Τσάμπιονς Λιγκ;

Βεβαίως με αυτόν τον «επικίνδυνο μαξιμαλισμό» της εθνικής γραμμής διαφωνούν ο Τσαβούσογλου και ο Μουζέλης.

Δεν ξέρω τι θα κάνει ο Τσαβούσογλου. Αλλά ο Μουζέλης είπε για τον Μητσοτάκη ότι «ελπίζω η κυρία Μέρκελ να τον πιέσει να αλλάξει τη στενόμυαλη θέση του» («ΤΑ ΝΕΑ», 19-20/9).

Αν μάλιστα δεν αποδώσουν οι πιέσεις, θα μπορούσε ίσως να στείλει και τη Βέρμαχτ!