Ψηφίζοντας υπέρ εαυτών

Δεν οφείλεται σε συνωμοσία το γεγονός  ότι μόνο η μισή ΚΟ  της ΝΔ, προσήλθε στην ψηφοφορία για την άρση ασυλίας του Παύλου Πολάκη· όπως ο ίδιος ο κ. Πολάκης εξήγησε, η μη άρση  της ασυλίας για συκοφαντική δυσφήμιση αποτελεί κοινοβουλευτική παράδοση: «ΠΟΤΕ στο παρελθόν δεν έχει γίνει δεκτή τέτοιου είδους αίτηση» (τα κεφαλαία του ίδιου).

Ήτοι, καίτοι από το 1975 το σύνταγμα προβλέπει ρητά (άρθρο 61) ότι -ναι μεν «ο βουλευτής δεν καταδιώκεται … για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων», πλην όμως- «διώκεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμηση … ύστερα από άδεια της Bουλής», στα 45 χρόνια που έχουν περάσει, ποτέ η βουλή δεν έδωσε τέτοια άδεια. Η πιο πρόσφατη περίπτωση ήταν η άρνηση, το 2018, να αρθεί η ασυλία του Πάνου Καμμένου μετά από μήνυση των Χάρη Μάκα, Μιράντας Ξαφά και Ηλία Κανέλλη, με ψήφους 119-38. Οι αριθμοί δηλώνουν πως ούτε και  τότε οι βουλευτές της ΝΔ είχαν ενδιαφερθεί να εφαρμόσουν το άρθρο 61.

«ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ» (δικά του τα ενθουσιαστικά κεφαλαία) χαρακτήρισε ο κ. Πολάκης τη μη παραπομπή του. Του ίδιου βέβαια αλλά και του συνόλου των βουλευτών που κατοχυρώνουν δικαιώματα ανευθυνότητας και ασυλίας, έστω και αν ρητά το σύνταγμα προβλέπει το αντίθετο. Επανειλημμένα έχει καταδικαστεί η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επειδή η βουλή δεν επέτρεπε να δικαστούν ούτε καν μέλη της που είχαν δείρει ή εξαπατήσει πολίτες: από 1.000 αιτήσεις άρσης ασυλίας που κατατέθηκαν από τις εισαγγελικές αρχές μεταξύ 1975 και 2005, η βουλή είχε εγκρίνει μόνο 6.

Υπήρξε πρόοδος, υποτίθεται: στην πρόσφατη αναθεώρηση διευκρινίστηκε στο άρθρο 62 ότι η βουλή είναι υποχρεωμένη να αίρει την ασυλία όταν πρόκειται για αδίκημα «το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων» – σωστό ως εδώ, αλλά η διάταξη συνεχίζει  «ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή»… Και στα πολιτικά μας ήθη ο ξυλοδαρμός ή η κατασυκοφάντηση αντιπάλου προφανώς αποτελούν «πολιτική δραστηριότητα».

Η με  ψήφους 84-80 μη παραπομπή του κ.  Πολάκη δείχνει ότι οι βουλευτές συνεχίζουν να προασπίζονται τα προνόμιά τους, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, ανεξάρτητα από το αν  ανήκουν στην συμπολίτευση ή στην αντιπολίτευση. Το επιχείρημα ότι ο μηνυτής κ. Κουρτάκης, ως «ισχυρός εκδότης», μπορεί να απαντήσει στον κ. Πολάκη,  ας το στάθμιζε το δικαστήριο. Οι βουλευτές έχουν υποχρέωση να εφαρμόζουν το σύνταγμα, δεν δικαιούνται να το παραβιάζουν κατά τρόπο κραυγαλέο υπέρ εαυτών.