Εγκληματική καθυστέρηση

Σε crash test για ολόκληρο το σύστημα δικαίου στην Ελλάδα εξελίσσεται η υπόθεση Folli Follie.

Στη χώρα του «ό,τι να ‘ναι» μόνο έκπληξη δεν προκαλεί ότι το πιθανότατα μεγαλύτερο επιχειρηματικό σκάνδαλο μόλις χθες έφτασε στο προκαταρκτικό στάδιο της απολογίας των εμπλεκομένων σε ανακριτή.

Είκοσι επτά μήνες από τις αποκαλύψεις που έδειξαν ότι ο «βασιλιάς» του ελληνικού επιχειρείν Folli Follie ήταν όχι απλώς «γυμνός» αλλά παραπλανούσε επί χρόνια το επενδυτικό κοινό.

H έκφραση «ξέφραγο αμπέλι» ίσως είναι πολύ επιεικής για να περιγράψει αυτό που συνέβη. Την ανεπάρκεια του ρυθμιστικού πλαισίου εποπτείας στην Ελλάδα. Την έλλειψη τεχνοκρατών που να αντιλαμβάνονται το οικονομικό έγκλημα στην ελληνική δικαιοσύνη. Αλλά και τη διαχειριστική ανικανότητα όσων είναι επιφορτισμένοι με το να προλαμβάνουν τέτοια φαινόμενα. Η ζημιά στο κύρος της χώρας ήταν και παραμένει τεράστια.

Οι πρωταγωνιστές της, οικογένεια Κουτσολιούτσου, κατηγορούνται για κακουργήματα όχι απλά. Ως συνιδρυτές μιας εγκληματικής οργάνωσης, για πλαστογραφία, για χειραγώγηση μετοχής.

Γελάει το σύμπαν με όσα έχουν συμβεί σε αυτή την υπόθεση. Επιφανείς Ελληνες πιάστηκαν με «τη γίδα στην πλάτη», αφού επί χρόνια παραπλανούσαν το επενδυτικό κοινό. Σε άλλη χώρα πιθανότατα, χωρίς δεύτερη σκέψη και εντός λίγων ωρών, οι αρμόδιες Αρχές της Κεφαλαιαγοράς θα είχαν κινηθεί προς κάθε κατεύθυνση, προκειμένου να προλάβουν τυχόν συγκάλυψη.

Η τότε διοίκηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς τον Μάιο του 2018 χρειάστηκε περί τις 48 ώρες (μεγάλη καθυστέρηση) για να προχωρήσει στην αναστολή της διαπραγμάτευσης της μετοχής της εταιρείας. Χιλιάδες μικρομέτοχοι είδαν απροστάτευτοι την περιουσία τους να εξαϋλώνεται. Η δε ποινή για ένα προς διερεύνηση έγκλημα που μπορεί και να ξεπερνά το 1 δισ., περιορίστηκε με απόφασή της έπειτα από αρκετές εβδομάδες στα 4 εκατ. και 20 χιλιάδες ευρώ! Αυτή είναι και η μόνη ποινή για την ώρα των εμπλεκομένων.

Εκανε και κάτι άλλο η τότε διοίκηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Καθυστέρησε σκανδαλωδώς να αποστείλει τα σχετικά στοιχεία στον εισαγγελέα.

Το πόρισμα της Alvarez & Marsal που ανακοινώθηκε προς το Χρηματιστήριο τον Σεπτέμβριο του 2018 έδειξε: «Πλασματικό τζίρο 996 εκατ. δολάρια, ανύπαρκτα αποθέματα 548 εκατ. δολαρίων και καταθέσεις-μαϊμού 289,6 εκατ. ευρώ». Τα έσοδα της εταιρείας στην Ασία ήταν στο μόλις 1/10 αυτών που είχε ανακοινώσει η τότε διοίκηση της Folli Follie.

Από το ξέσπασμα του σκανδάλου έχουν αλλάξει τρεις διοικήσεις. Στις πρώτες δύο, για περίπου δηλαδή 20 μήνες, υπήρχε η υπόνοια ότι η οικογένεια συνέχιζε να κινεί τα νήματα. Η τρίτη στη σειρά διοίκηση επιχειρεί να διαχειριστεί τη ζημιά και να αποκαταστήσει τη νομιμότητα, χωρίς παρεμβάσεις της οικογένειας.

Την ίδια στιγμή το σκηνικό «έγκλημα χωρίς τιμωρία» ζουν δεκάδες ομολογιούχοι. Αυτοί καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν μια ακόμα γενική συνέλευση της συρρικνωμένης πλέον εταιρείας και να συναινέσουν σε μια ζημιά για μια επένδυση που τους «πουλήθηκε» ως σίγουρη και ασφαλής.

Ευθύνες έχουν πολλοί. Πέραν των βασικών μετόχων και των ρυθμιστικών Αρχών. Χρηματιστηριακοί αναλυτές που κάλυπταν την εταιρεία, επενδυτικές τράπεζες που ήταν ανάδοχοι στις ομολογιακές εκδόσεις και πούλησαν στους επενδυτές τα χρεόγραφα αυτά. Ευθύνες έχουν και οι ελληνικές τράπεζες που χρηματοδότησαν τον όμιλο και είχαν πρόσβαση στα οικονομικά της στοιχεία και βέβαια οι ορκωτοί λογιστές και η εποπτική τους Αρχή.

Η σκιά αυτής της υπόθεσης πέφτει βαριά πάνω από την ελληνική οικονομία. Η σε βάθος διερεύνησή της αποτελεί μια τελευταία ευκαιρία να φανεί ότι κάτι αλλάζει στην Ελλάδα.

Το ερώτημα ωστόσο παραμένει. Γιατί τόση καθυστέρηση. Η απόσταση ενός πιθανού εγκλήματος από μια πιθανή τιμωρία, τεράστια. Σχεδόν το ίδιο εγκληματική με το πιθανό έγκλημα.