Μαθήματα από τη Ζάκυνθο

Οι «κορωνοηλίθιοι» επέστρεψαν στην επικαιρότητα. Αυτή τη φορά δεν συνωστίζονταν στα πάρκα ούτε στριμώχνονταν στις παραλίες, αλλά παιδιάριζαν στις πτήσεις που τους έφερναν από τις διακοπές τους στα ελληνικά νησιά. Το κατεξοχήν δείγμα ήταν μια πτήση από τη Ζάκυνθο στο Κάρντιφ όπου οι επιβάτες έβγαζαν τις μάσκες τους και πήγαιναν πάνω-κάτω στον διάδρομο για να μιλήσουν μεταξύ τους. Επτά επιβάτες ήταν μολυσμένοι, δεκαέξι κόλλησαν τον ιό και οι υπόλοιποι 193 μπήκαν σε καραντίνα.

Εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί αυτή η ιστορία έγινε πρωτοσέλιδο στον Τύπο. Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας στη θέση εκείνων στην πτήση που συμπεριφέρθηκαν υπεύθυνα και τώρα καλούνται να πληρώσουν το κόστος εκείνων που φέρθηκαν ανεύθυνα. Μπορούμε όλοι να κατανοήσουμε την οργή τους. Πράγματι, πώς μπορούμε να τη γλιτώσουμε με τόση κορωνοηλιθιότητα;

Εδώ όμως θα πρέπει να επισημανθεί κάτι: εάν επικεντρωθούμε στην αντικοινωνική συμπεριφορά, υπάρχει ο κίνδυνος να δούμε με λανθασμένο τρόπο το πρόβλημα και έτσι να υπονομεύσουμε την προσπάθεια για την εξεύρεση μιας λύσης. Ενας επιβάτης ανέφερε πως ήταν σε δέκα πτήσεις τις τελευταίες έξι εβδομάδες. Σε όλες τηρήθηκαν οι κανόνες. Αλλά μια συνηθισμένη πτήση δεν αποτελεί είδηση και ό,τι δεν αποτελεί είδηση δεν μπορεί να γίνει ποτέ πρωτοσέλιδο. Αρκεί έτσι να ακούσουμε για μια πτήση που έγινε παιδική χαρά για να μετατρέψουμε την εξαίρεση σε κανόνα.

Το αποτέλεσμα είναι να θεωρούμε τους κορωνοηλίθιους μεγαλύτερο πρόβλημα απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Επειτα, αν χωρίσουμε τον κόσμο στους πολλούς καλούς που τηρούν τα μέτρα προστασίας και τους κορωνοηλίθιους που δεν τα τηρούν, θα οδηγηθούμε σε μια ένταση που θα υπονομεύσει τον διάλογο και τη συνεργασία. Η ευκαιρία να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί την πανδημία θα χαθεί. Κι αυτό είναι το μάθημα της πτήσης από τη Ζάκυνθο.