Το πρόβλημα είναι αυτός

Εάν περπατάει σαν πάπια και μιλάει σαν πάπια, είναι πάπια; Ή, πιο συγκεκριμένα, εάν ο Μπόρις Τζόνσον συμπεριφέρεται σαν ρωσικό «asset» και μιλάει σαν ρωσικό «asset», είναι ρωσικό «asset»; Δεν είναι μια χαριτωμένη προβοκάτσια από αυτές που θα έκανε ο πρωθυπουργός. Ενα «asset», στον κόσμο των υπηρεσιών πληροφοριών, δεν είναι απαραίτητα κάποιος που δουλεύει για λογαριασμό μιας ξένης χώρας. Είναι κάποιος τον οποίο χρησιμοποιεί μια ξένη χώρα. Είναι κάποιος που δρα, συνειδητά ή ασυνείδητα, προς όφελος των συμφερόντων αυτού του ξένου κράτους.

Δεν αναφέρομαι στη συνάντηση του Τζόνσον, σε ένα ιταλικό palazzo, με τον πρώην επικεφαλής της KGB στο Λονδίνο λίγες εβδομάδες αφότου η Ρωσία απελευθέρωσε ένα χημικό όπλο στους δρόμους της Βρετανίας. Ούτε για τη σχέση του με τον Αλεξάντερ Τεμέρκο, έναν ρώσο ολιγάρχη που επιχείρησε τόσο να επηρεάσει την πολιτική των Τόρις όσο και να δώσει χρήματα στο κόμμα. Κι αυτό επειδή ο Τζόνσον κάνει σχεδόν αποκλειστικά μόνο ό,τι εξυπηρετεί το συμφέρον του Τζόνσον.

Στην περίπτωση της ρωσικής ανάμειξης στις εκλογές μας, λοιπόν, και ειδικά στο δημοψήφισμα για το Brexit, το συμφέρον του Τζόνσον συνέπιπτε με το συμφέρον της Ρωσίας. Και ήταν προς το συμφέρον και των δύο την περασμένη εβδομάδα να υποβαθμίσουν τα ευρήματα της έκθεσης που συνέταξε η Επιτροπή Πληροφοριών και Ασφαλείας του κοινοβουλίου.

Μια σειρά από ερωτήματα ωστόσο παραμένουν. Τι ήξερε ο Μπόρις Τζόνσον τότε; Τι ρόλο είχε παίξει στην αδράνεια της ΜΙ6; Είχε δόλο; Δεν είχε δόλο; Και τι σήμαινε η φράση του επικεφαλής της ΜΙ6 πως «η συνδεσιμότητα στην καρδιά της παγκοσμιοποίησης δημιούργησε μια σοβαρή απειλή στην κυριαρχία μας»; Ηταν μια προειδοποίηση. Αλλά σε ποιον; Στην τότε πρωθυπουργό Τερίζα Μέι ή στο αφεντικό του, τον Μπόρις Τζόνσον;

Εάν περπατάει σαν πάπια και μιλάει σαν πάπια, τότε είναι πάπια. Η Βρετανία έχει ένα πρόβλημα εθνικής ασφάλειας. Και το όνομα αυτού είναι Μπόρις Τζόνσον.