Ανασχηματισμός

Ο υπουργός Επικρατείας – εξ ορισμού ένας από τους στενότερους συνεργάτες κάθε πρωθυπουργού – λέει στα ερτζιανά πως από αύριο πρέπει να ετοιμαζόμαστε για ανασχηματισμό ή διορθωτικές κινήσεις, αφού τα σύνορα ανοίγουν στους τουρίστες κι άρα «ο χρόνος καθίσταται ουδέτερος». Ο κυβερνητικός πορτ παρόλ – η επίσημη φωνή του Μαξίμου – από την άλλη, την ίδια περίπου ώρα υποστηρίζει στο μπρίφινγκ ότι δεν υφίσταται θέμα ανασχηματισμού. Ποιον από τους δυο πρέπει να πιστέψει κανείς; Η πολιτικά ορθή απάντηση θα ήταν τον δεύτερο. Η πολιτικά ρεαλιστική, τον πρώτο. Οχι μόνο γιατί η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου επιβάλλει τον έλεγχο της παρεχόμενης πληροφορίας. Ή μια επιβεβαίωση των σεναρίων από το στόμα του θα οδηγούσε τους λεγόμενους υπουργήσιμους στα συνηθισμένα τηλεφωνήματα και τις διαρροές στον Τύπο. Αλλά κι επειδή ο Γεραπετρίτης έδωσε το χρονοδιάγραμμα μεν, χωρίς να το κάνει συγκεκριμένο δε. Μια πιο προσεκτική ανάγνωση των δηλώσεών τους, βέβαια, δείχνει ότι αμφότεροι τελικά είπαν το ίδιο φλου πράγμα. Ο ένας αποφεύγοντας να μιλήσει για το ζήτημα.

Φαντάσματα
Κι ο άλλος παρουσιάζοντας ένα χρονικό περιθώριο που ξεκινά την 1η Ιουλίου και καταλήγει στην αρχή της επόμενης πολιτικής σεζόν, λίγο πριν από τη ΔΕΘ. Εντάξει, ίσως η επισήμανσή του περί του «ωφέλιμου αποτελέσματος των παρεμβάσεων που εξουδετερώνεται» να δίνει μια ιδέα για το πότε δεν θα γίνει: Τον Αύγουστο, που θα περνούσε σχεδόν απαρατήρητος από το ευρύ κοινό. Επομένως, το όφελος της εκπομπής ενός μηνύματος ανανέωσης θα εξανεμιζόταν από τα μελτέμια του Αιγαίου. Οι μυημένοι, πάντως, στην κουζίνα μιας διακυβέρνησης διατείνονται πως ο χρόνος δεν έχει πια σημασία, αφού οι καθυστερήσεις έχουν υπονομεύσει προκαταβολικά το κυβερνητικό σχήμα – απερχόμενο κι ερχόμενο. Εννοούν ότι η προαναγγελία του ανασχηματισμού μέσω διαρροών εδώ και καιρό οδήγησε κάποιους υπουργούς να εργάζονται σαν κουτσές πάπιες. Κι όχι μόνο. Αναφέρουν συμπληρωματικά τις συριζαϊκές αναλύσεις που κυκλοφορούν και τον θέλουν να αναβάλλεται ύστερα από παρεμβάσεις του πρώην νεοδημοκράτη πρωθυπουργού στον νυν. Για να το πούμε αλλιώς, όσο σιωπά ο Μητσοτάκης τόσο επιβεβαιώνεται η αλήθεια μιας γροιλανδικής παροιμίας που λέει «η σιωπή τρέφει τα φαντάσματα».