Συμμαχίες

Οι ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται σήμερα ψηφιακά για την πρώτη συζήτηση πάνω στο σχέδιο του Ταμείου Ανάκαμψης. Ο Σαρλ Μισέλ έχει πει στο Ευρωκοινοβούλιο ότι ο διχασμός στο Συμβούλιο για την αναλογία δανείων και επιδοτήσεων στο μείγμα της ευρωπαϊκής βοήθειας, αλλά και για τα κριτήρια με βάση τα οποία θα δίνονται τα λεφτά, είναι βαθύς. Παρότι αμφότερα από μόνα τους αρκούν για να περιπλέξουν την κατάσταση, αυτή στοιχηματίζουν μερικοί γνώστες των ειωθότων μιας διαπραγμάτευσης στην Ενωση μπορεί να γίνει ακόμη πιο μπερδεμένη. Αιτία; Ο διχασμός δεν περιορίζεται στο γνωστό ευρωεμφύλιο Βορείων και Νοτίων. Οι διαδρομιστές των Βρυξελλών υποστηρίζουν πως συμμαχίες, διαφορετικές από τις πατροπαράδοτες, έχουν διαμορφωθεί με αφορμή το μοίρασμα των δισεκατομμυρίων του Ταμείου. Συμμαχίες που αναδεικνύουν και μια σειρά από άλλους διαχωρισμούς μεταξύ των κρατών – μελών. Σύμφωνα με το Politico οι ομάδες είναι πέντε. Η πρώτη είναι της λιτότητας και των δανείων: Αυστρία, Δανία, Ολλανδία και Σουηδία. Πλέον ως μέλος της λογίζεται κι η Φινλανδία. Η δεύτερη – Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ελλάδα και Τσεχία – στηρίζει τις επιδοτήσεις.

Σενάρια
Η τρίτη διαφωνεί με τη φόρμουλα της Κομισιόν για τη διανομή τους – με το να τεθούν ως κριτήρια δηλαδή η ανεργία 2015 με 2019, ο πληθυσμός και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Πρόκειται για τις Γαλλία, Αυστρία, Ιρλανδία, Δανία, Φινλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σουηδία, που θέλουν τα λεφτά να δοθούν ανάλογα με τις επιπτώσεις του Covid-19 σε κάθε δικαιούχο. Η τέταρτη αποτελείται από ανατολικές χώρες. Τσεχία, Λετονία, Λιθουανία, Σλοβακία, Εσθονία, Ουγγαρία και Ρουμανία επίσης δεν συμφωνούν με τα κριτήρια. Σε αντίθεση με το ευκατάστατο τρίτο γκρουπ των Δυτικών, όμως, το πρόβλημά τους είναι πως έτσι κάποιοι Νότιοι, πλουσιότεροι από εκείνους, θα πάρουν μεγαλύτερα ποσά. Οι πέμπτοι Νότιοι, Ιταλοί, Κύπριοι, Ισπανοί, Ελληνες, Πορτογάλοι, δεν έχουν ουσιαστικό θέμα – ως οι πιο ευνοημένοι άλλωστε. Μαζί τους τάσσονται οι Σλοβένοι. Στο απαισιόδοξο σενάριο, μέχρι να συμφωνήσουν όλοι αυτοί – που ήδη τσακώνονται για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό – η ύφεση δεν θα ελέγχεται. Το αισιόδοξο βλέμμα, πάλι, κοιτά την ύφεση σαν τον λόγο που θα αναγκαστούν να μην καθυστερήσουν. Κι οι ρεαλιστές απλά λένε «το θέμα είναι τι θέλει η Γερμανία».