Ο Δ. Κανέλλος {LF}τραγουδά Μικρούτσικο

Σε μια πρόβα το καλοκαίρι του ’18 για τις συναυλίες-αφιερώματα στον Γιάννη Ρίτσο, ο Θάνος Μικρούτσικος ζήτησε από τον Δημήτρη Κανέλλο να διασκευάσει κάποια παλιά δικά του τραγούδια. Τον ρώτησε ποια θα ήθελε να πει και χωρίς δεύτερη σκέψη ο νεαρός τραγουδιστής του πρότεινε το «Οσο κρατάει ένας καφές» και το «Μια παλιά φωτογραφία» (σε ποίηση Αλκη Αλκαίου). Οι επιλογές ξάφνιασαν τον συνθέτη: «Πες τα. Ομως κάποια στιγμή θέλω να έρθεις απ’ το σπίτι να σου βάλω να ακούσεις κάποια πιο λαϊκά τραγούδια που θα σου πηγαίνουν ακόμα πιο πολύ. Εσύ είσαι λαϊκός τραγουδιστής, πρέπει να πεις κι άλλα τραγούδια». Αυτή ήταν η αρχή της πορείας του νέου CD του Δημήτρη Κανέλλου σε ποίηση του Αλκη Αλκαίου – σε ένα υπογράφει τους στίχους ο Γρηγόρης Λιάρος – και μουσική του Θάνου Μικρούτσικου, του Θύμιου Παπαδόπουλου, του Μίλτου Πασχαλίδη και του Μανόλη Ανδρουλιδάκη. Η τρίτη δισκογραφική δουλειά του, με τίτλο «Οσα ονειρευτήκαμε», περιέχει συνολικά δέκα τραγούδια εκ των οποίων τα πέντε είναι καινούργια και πέντε επανεκτελέσεις – «Σταυρόλεξο», «Ηπειρώτικο» και «Βοριάς φυσάει τα λόγια μου» σε μουσική του Μίλτου Πασχαλίδη και τα «Οσο κρατάει ένας καφές» και «Μια παλιά φωτογραφία» του Θάνου Μικρούτσικου.

Ο ερμηνευτής του δίσκου θυμάται: «Πηγαίνοντας στο στούντιο, ύστερα από το τηλεφώνημα του Θύμιου για να ακούσω τα δύο καινούργια τραγούδια του Θάνου, η αγωνία μου πραγματικά ήταν το κάτι άλλο.

Με την πρώτη ακρόαση του “Οσα ονειρευτήκαμε” αντιλαμβάνομαι, πέραν της δεδομένης αξίας του στίχου που έχει γράψει ο Αλκαίος για ακόμα μια φορά, ο οποίος μπορεί και συνδυάζει με άψογο τρόπο τον κοινωνικοπολιτικό με τον ερωτικό στίχο, το γνωστό ύφος των συνθέσεων του Θάνου που και να μη γνωρίζεις τον συνθέτη, αντιλαμβάνεσαι απευθείας ότι είναι δικό του. Με μία όμως βασική παραλλαγή που δεν είχα ποτέ ξανακούσει στις δημιουργίες του. Στο ρεφρέν του τραγουδιού προσθέτει κάποια στοιχεία επηρεασμένα από το ρεμπέτικο. Πραγματικά με ενθουσίασε για την πληρότητα του κομματιού που συνέθεσε για ακόμα μια φορά, αλλά με εξέπληξε παράλληλα γιατί ήταν ένα καινούργιο κατά τη γνώμη μου στοιχείο αυτό στις συνθέσεις του.

Το επόμενο ήταν το “Αλητάκι”. Ενα τραγούδι με καθαρά κοινωνικοπολιτικό και αντιφασιστικό στίχο, που αναφέρεται στις θηριωδίες των ναζί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η μελοποίηση του Θάνου, στον συγκεκριμένο στίχο του Αλκαίου, θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι το λιγότερο ανατριχιαστική. Θυμάμαι όταν το ακούσαμε με τον Θύμιο, στο σημείο που αναφέρεται στην ηρωική Καισαριανή, δεν κατάφερα να κρατήσω τα δάκρυά μου απ’ το δέος και τη συγκίνηση.

“Στην Καισαριανή σα φτάνει, κόκκινο κρατά στεφάνι

κι έχει ένα αργυρό φεγγάρι, που το νου μου έχει πάρει”».

* «Οσα ονειρευτήκαμε», κυκλοφορεί από τη MINOS ΕΜΙ και σε όλες τις πλατφόρμες:

https://DimitrisKanellos.lnk.to/OsaOnireftikame