Eminem, μπλουζ και Χατζιδάκις
«Music To Be Murdered By», Eminem. Κάποιος κακοήθης πιτσιρικάς θα μπορούσε να πει ότι ο Μάρσαλ σε αυτό το άλμπουμ δεν έκανε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από να δολοφονήσει τη μουσική. Και εν προκειμένω το ραπ. Σαφώς και μπορούμε να πούμε ότι έχει δίκιο, αλλά δεν είναι κι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Πέρα από το γεγονός ότι δεν είναι το καλύτερο άλμπουμ της καριέρας του – παρόλο που στις πωλήσεις και στα τσαρτ καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο – δεν είναι και για πέταμα. Πλησιάζοντας τα 50 του χρόνια, δεν έχει ακριβώς βαλτώσει, αλλά φαίνεται ότι αλλάζει (μουσική) νοοτροπία και χαράζει νέο δρόμο. Το άλμπουμ ακούγεται ευχάριστα από τη γενιά του, αλλά στις παρακάτω βρίσκει τοίχο. Στο χέρι του είναι να τον σπάσει.
«Live, New York 1977», Muddy Waters, Johnny Winter & James Cotton. Εδώ δεν έχεις να πεις και πάρα πολλά πράγματα. Μόνο να έχεις ανοιχτά τα αφτιά και τα μάτια της ψυχής, όχι μόνο να ακούσεις αλλά και να αισθανθείς τον πατέρα της μπλουζ σκηνής του Σικάγο. Ο ΜακΚίνλεϊ Μόργκανφιλντ, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στο Μισισίπι των ΗΠΑ το 1913 και, κακά τα ψέματα, κουβαλούσε πάντα τα βιώματα της γενέτειράς του. Τότε που πιτσιρίκος έπαιζε φυσαρμόνικα και βουτούσε στις λάσπες για τον βαφτίσει η γιαγιά του Muddy. Σε αυτό το live, που κυκλοφόρησε προσφάτως, παρουσιάζεται όλη η δύναμη της μουσικής του και το πάθος του για τα μπλουζ. Είναι κάτι σαν live συλλογή. Μαζί του δύο εξίσου μεγάλοι μουσικοί. Οι Τζόνι Γουίντερ στα φωνητικά και τη κιθάρα και ο Τζέιμς Κότον στα φωνητικά και στη φυσαρμόνικα. Ευλογημένη μπλουζ συνύπαρξη (για τους νεότερους: αν δεν υπήρχε ο Muddy, δεν θα υπήρχαν και οι Rolling Stones).
«Ο Μάνος Χατζιδάκις στη Ρωμαϊκή Αγορά, 35 τραγούδια 1947-1985». Ενίοτε η μουσική και οι συνθέτες επικαιροποιούνται από τη ζωή, από τις συνθήκες της. Και αν στη συγκεκριμένη περίοδο, στις μέρες του κορωνοϊού, είναι απαραίτητες η ηρεμία και η ψυχραιμία, μπορεί να τις προσφέρει η παρούσα έκδοση. Τριπλό βινύλιο με 35 τραγούδια που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις από το 1947 έως το 1985 (κυκλοφόρησε το 1986) και τα παρουσίασε στη Ρωμαϊκή Αγορά με τη Μαρία Φαραντούρη, τον Βασίλη Λέκκα, την Ελλη Πασπαλά και τον Ηλία Λιούγκο. Από την «Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι» έως το «Ειμ’ αϊτός χωρίς φτερά» και από το «Μην τον ρωτάς τον ουρανό» έως το «Κουρασμένο παλικάρι». Η ιστορία του συνθέτη, η ιστορία της Ελλάδας. Στο ένθετο φυλλάδιο της κασετίνας ο Μάνος Χατζιδάκις καταλήγει ως εξής: «Η “Ρωμαϊκή Αγορά” περιέχει όσα τραγούδια μου διάλεξα για να σας τα ξαναδώσω με λεπτομέρειες γνήσια μουσικές και τραγουδισμένα από αληθινούς τραγουδιστές, που υπηρετούν τη μουσική και όχι την ειδωλολατρία ενός επαρμένου και κορεσμένου κοινού. Νομίζω πως έγινε ό,τι ήταν δυνατόν για να τ’ ακούσετε σαν καινούργια. Συγχρόνως, ελπίζω να σας βοηθήσω έτσι να με δείτε πιο σωστά και πιο αληθινά» (έχει επανακυκλοφορήσει σε CD το 2003).













