Μείζων {LF}η αγάπη

Αποκλείεται βέβαια, αλλά αν κάποιος ιερέας μετά την «κατάλυση του Αγίου Ποτηρίου» (την κατάποση των υπολειμμάτων της θείας κοινωνίας) κολλήσει covid-19 -επειδή είχε μεταλάβει φορέας του ιού- ξέρουμε γιατί θα έχει συμβεί αυτό: δεν πίστευε αρκετά.  Διότι «η πίστις σώζει»: «δεν κολλάω, όταν συμμετέχω σε τέτοιο μεγάλο μυστήριο», δήλωσε η καθηγήτρια Ελένη Γιαμαρέλλου. «Πιστεύουμε και συμμετέχουμε. … Κανένας ιός και καμία ασθένεια δεν μεταδόθηκε ποτέ από τη Θεία Κοινωνία», γράφει (στα Νέα, προχθές) ο μητροπολίτης Γαβριήλ Νικολόπουλος – χωρίς να προσκομίζουν εμπειρικά στοιχεία γιατί η θρησκευτική πίστη, το ιερό, είναι επέκεινα της εμπειρίας. Φαίνεται πως ήρθε η ώρα να (ξανα)γίνει ιερή η ιατρική.

Υποθέτω ότι η άποψή τους από δογματική άποψη είναι ορθότατη: κάθε Κυριακή στις εκκλησίες  ο οίνος και ο άρτος γίνονται αίμα και σώμα του Ιησού Χριστού – δεν συμβολίζουν το αίμα που χύθηκε και το σώμα που βασανίστηκε στον σταυρό, είναι.  Στο δισκοπότηρο δεν βρίσκονται εγκόσμια σώματα  με φυσικές και βιολογικές ιδιότητες αλλά ουράνια· υπακούουν στους κανόνες και τα δόγματα της εκκλησίας, όχι σε επιστημονικούς νόμους.

Ούτε η εξουσία της εκκλησίας πηγάζει από ανθρώπινους νόμους, από κοινωνικά συμβόλαια ή από το ξίφος της κατάκτησης: τη θεμελιώνουν δόγματα· που αν αρχίσουν να αμφισβητούνται, τότε αμφισβητείται και η εξουσία της. Μήπως λοιπόν, είναι θέμα εξουσίας αυτό το μέγα και άχραντο μυστήριο που μόνο κληρικοί δικαιούνται να το τελέσουν, μήπως είναι η δύναμη που έχει κάθε κληρικός επί των λαϊκών και δεν θέλει να την ακυρώσει;

Και αν ακόμη ήσαν απόλυτα βέβαιοι για τα δόγματα τους η καθηγήτρια και ο μητροπολίτης, νομίζω πως, αν δεν διακυβευόταν εξουσία, η ταπεινότητα και η αγάπη θα επέβαλαν να δείξουν ευσπλαχνία, συμπόνια για όσους θα αρρωστήσουν ή και θα πεθάνουν, αν υπάρχει κάποιο μικρό ανθρώπινο λάθος στην κοσμοθεωρία τους. Άλλωστε έχει ιεραρχήσει τα σημαντικά του ανθρώπινου βίου ο Παύλος: Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη –  μείζων δε τούτων η αγάπη. Μήπως υπάρχει πρόβλημα όταν η πίστη στο δόγμα θεωρείται υπέρτερη  της αγάπης;  Προσπάθησε η Ιερά Σύνοδος να διορθώσει την κατάσταση, ανακοίνωσε ότι η θεία κοινωνία συνιστά «φανέρωση αγάπης η οποία κατανικά κάθε φόβο» – το ερώτημα όμως είναι αν κατανικά ιούς. Και βεβαίως πρόκειται για φανέρωση αγάπης ανθρώπων προς την εκκλησία. Μήπως πρέπει να την ανταποδώσει;

Ήταν κατηγορηματικός ο Παύλος: εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων και των καθηγητών και των μητροπολιτών και των ιερών συνόδων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον.