Και αυτό θα περάσει

Πού είναι τώρα που τον χρειαζόμαστε ένας Μποστ, να το γράψει ανορθόγραφα, να μας παρηγορήσει; Μια κιονοστοιχία από αντισηπτικά με κυκλώνει, τα περισσότερα τα είχα before it was cool και μου έχουν ξεμείνει και κάμποσα από τη χρονιά της Η1Ν1 με τα οποία ψεκάζω τους λιγοστούς επισκέπτες μου φς φς. Γιατί έτσι είμαι εγώ: σφιχτή στα τραλαλά κι ανοιχτοχέρα στον φόβο, γεμίζω τις τσέπες βάζω και στον κόρφο μου. Πριν μου ψιθυρίσει ο Κικίλιας στ’ αφτί κι ο διάκος στο κεφάλι, θα προτιμούσα να έχω μια πριβέ ενημερωσούλα από ανθρώπους με μνήμη αρχαίου ελέφαντα, σαν τον Θουκυδίδη για παράδειγμα. Ο άνθρωπος είχε την ψυχραιμία να περιγράψει τα χαρακτηριστικά και να μελετήσει τις κοινωνιολογικές επιπτώσεις του Αθηναϊκού λοιμού που ξεπάστρεψε τον Περικλή αλλά σεβάστηκε τον ίδιο, πράγμα που κανονικά θα έπρεπε να μας έχει ψυλλιάσει για τις προτιμήσεις των ιών αλλά πού… Φυσικά, υπάρχουν πάντα οι ηθικολόγοι σαν τον Πλούταρχο, ο οποίος, μολονότι καθ’ έξιν τουρίστας, αποδίδει την εξάπλωση της νόσου στην τρυφηλότητα και τα πολλά σούρτα φέρτα των ανθρώπων του Χρυσού Αιώνα, οπότε πάρ’ την κάτω και την Παγκοσμιοποίηση. Να προσέλθει παρακαλώ ο κ. Λαφαζάνης να αναγνωρίσει το πτώμα.

Δεν είναι όλα όπως φαίνονται. Σύμφωνα με την παλαιοϊατρική, οι Ελληνες της Κλασικής και της Αρχαϊκής εποχής υπέφεραν κι αυτοί από αιμορροΐδες πολλά χρόνια πριν να εμφανιστεί η καθιστική ζωή μπροστά στον υπολογιστή και ο Πολάκης με το κοφτερό του νυστέρι. Ανεξήγητο; Σας έχω κι άλλο. Ο βάκιλος του Χάνσεν, δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν κάνει ζάπλουτη την Βικτόρια Χίσλοπ, θέριζε τους Ινδούς και τους Κινέζους ενώ για κάτι ρέμπελους, τύπου «Οι γενναίοι του Μπράνκαλεόνε», η πανούκλα ήταν κάτι σαν θεόσταλτη τιμωρία, πράγμα που, για την περίπτωσή τους, δεν το αποκλείω καθόλου.

Δεν θέλω λόγια. Θέλω γραπτά. Θέλω να έρθει εδώ κάποιος και να μου υπογράψει ότι δεν πρόκειται να πάθουμε τίποτα. Και να τος που ήρθε! Οι ήρωες της Ομήρου Ιλιάδας δεν παρουσιάζουν ποτέ συνάχι, δεν έχουν συχνοουρία ούτε δύσοσμη κινητικότητα του εντέρου! Πιθανόν να κρατιούνται αλλά το πιο πιθανόν είναι πως υπακούουν στην αισθητική και στην συμβολική λειτουργία του έπους. Επειδή κανείς δεν βρέθηκε να μας ραψωδήσει, γι’ αυτό τα παθαίνουμε.