Σχέδια επί κάλπης

Δεν υπάρχουν μυστικά, έστω κι αν μια απόφαση για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες αποσκοπεί πρώτα απ’ όλα στον αιφνιδιασμό. Μια αυτοδύναμη κυβέρνηση είθισται να παίρνει εκ του ασφαλούς το ρίσκο, με στόχο να εδραιώσει και να παρατείνει την πολιτική κυριαρχία της. Εάν ο καιρός κρίνεται ιδανικός, με την αντιπολίτευση αδύναμη και χωρίς κατεύθυνση, το δίλημμα μιας εκλογικής αναμέτρησης που θα μπορούσε να την ισοπεδώσει, είναι πραγματικό. Ενας δεύτερος λόγος που μπορεί να τροφοδοτεί τις συζητήσεις και να δικαιολογεί τις εισηγήσεις είναι ο ενδόμυχος φόβος ότι ο χρόνος πάντοτε τρέχει εναντίον μας. Το εμπόδιο της απλής αναλογικής μπορεί να αποδειχθεί ανυπέρβλητο εάν δεν φύγει από τον πολιτικό στίβο την κατάλληλη ώρα. Και από τη στιγμή που η κλεψύδρα θα γυρίσει – γιατί κάποια στιγμή θα γυρίσει – οι πρόωρες εκλογές το μόνο που μπορεί να καταφέρουν θα είναι να οδηγήσουν μια κυβέρνηση που ήταν αυτοδύναμη, στην ανάγκη να αναζητήσει συμμάχους και στηρίγματα. Με μικρότερο ζωτικό χώρο και λιγότερα διαπραγματευτικά χαρτιά στο μεγάλο παζάρι που θα ακολουθήσει όταν μιλήσει η fast track κάλπη.

Ολα αυτά τα αντιλαμβάνονται στο Μαξίμου, παρακολουθώντας τη συζήτηση για τα εκλογικά σενάρια να αποσπά υπουργούς και βουλευτές, ίσως περισσότερο και από τα σενάρια για τον διορθωτικό ανασχηματισμό. Τα γνωρίζουν και στην Κουμουνδούρου, που κινούνται χωρίς χρονοδιάγραμμα και τον παραμικρό έλεγχο των εξελίξεων. Ο Τσίπρας λέει ότι δεν είναι Μητσοτάκης και δεν ζητεί εκλογές πριν συμπληρωθούν επτά μήνες από τις προηγούμενες, αλλά ατύπως και αθόρυβα έχει ζητήσει από τον κομματικό μηχανισμό να βρίσκεται σε μια, έστω μίνιμουμ, εκλογική ετοιμότητα. Η καχυποψία γενικεύεται.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει φροντίσει να προετοιμαστεί, ώστε να μην υπάρχουν διαδικαστικά αναχώματα όταν ο Πρωθυπουργός λάβει τις αποφάσεις του. Το πρώτο μέλημα του Τάκη Θεοδωρικάκου όταν εγκαταστάθηκε στο υπουργείο Εσωτερικών ήταν ο δρόμος να είναι ανοικτός και οι πρόωρες κάλπες να στηθούν με ακόμη καλύτερες προϋποθέσεις. Ο εκλογικός νόμος με την επαναφορά του μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα ψηφίστηκε τάχιστα, όπως ήρθε χωρίς καθυστερήσεις και η νομοθετική πρωτοβουλία για την ομογενειακή ψήφο – που μπορεί επί της ουσίας να διευρύνει το φιλικό εκλογικό σώμα. Ηταν δύο βασικές προϋποθέσεις για να μπορεί να εξεταστεί ένα πλάνο μετάβασης στο επόμενο στάδιο. Είναι ξεκάθαρο ότι χωρίς την αντικατάσταση της απλής αναλογικής, η τρέχουσα συζήτηση για πρόωρες κάλπες θα ήταν κενή περιεχομένου.

Αναμφίβολα, δίπλα στη ζυγαριά του κομματικού συμφέροντος μπορεί να ξεδιπλωθεί κι ένα νέο στρατηγικό σχέδιο. Μετεκλογικά, ο Μητσοτάκης έβαλε την υπογραφή του σε έναν κύκλο αλλαγών που ολοκληρώθηκε με την εκλογή της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Στον δικό του σχεδιασμό, η επανεκκίνηση μπορεί να μην έχει ως αφετηρία την 7η Ιουλίου του 2019, αλλά τις κάλπες που θα επικυρώσουν τις αποφάσεις του – με μία εντολή μακράς πνοής. Το δίλημμα, συνεπώς, συνδέεται και με την αμφισημία του μηνύματος στις τελευταίες εκλογές: Οι ψηφοφόροι είχαν φτάσει στην κάλπη για να απομακρύνουν τον Τσίπρα ή για να υπερψηφίσουν τον Μητσοτάκη; Το δικό του σχέδιο για τη χώρα πρέπει να γίνει κτήμα μιας αδιαμφισβήτητης πλειοψηφίας και δεν μπορεί να έχει δύο πρωταγωνιστές.

Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν ήδη σπεύσει να βάλουν φρένο στα σενάρια του ανασχηματισμού που φούντωσαν την προηγούμενη εβδομάδα. Από το βήμα της αυριανής Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, ο Πρωθυπουργός προεξοφλείται ότι θα φροντίσει να βάλει στο «ψυγείο» και τα εκλογικά σενάρια – με διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχουν διλήμματα. Περισσότερο από βέβαιο, ωστόσο, είναι πως εάν ο Μητσοτάκης αποφασίσει να μιμηθεί τον Ιούλιο Καίσαρα και ρίξει νωρίτερα τον κύβο, ο Τάκης Θεοδωρικάκος και το υπουργείο του θα έχουν ήδη ετοιμαστεί…