Δρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ

Είναι πράγματι η Λίβερπουλ η καλύτερη ομάδα στον κόσμο; Ο Πεπ Γκουαρντιόλα είπε πρόσφατα πως σε όποιο πρωτάθλημα κι αν αγωνιζόταν, θα το κατακτούσε με άνεση.

Προφανώς ο Καταλανός προσάρμοσε τις εξωπραγματικές επιδόσεις των Κόκκινων στην Πρέμιερ Λιγκ σε διεθνές περιβάλλον. Μπορούν να συγκριθούν ωστόσο οι συνθήκες ενός συγκεκριμένου πρωταθλήματος με αυτές μιας ξένης διοργάνωσης, είτε αυτή είναι ένα άλλο πρωτάθλημα είτε τα κύπελλα Ευρώπης;

Ολα αυτά ακούγονται ρητορικά, σαν εργασία σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή.

Σε 26 αγώνες στην Πρέμιερ Λιγκ η Λίβερπουλ έχει πετύχει 25 νίκες και μία ισοπαλία. Στο Τσάμπιονς Λιγκ σε επτά αγώνες μετρά ήδη δύο ήττες, από μία ιταλική και μία ισπανική ομάδα.

Παρεμπιπτόντως τόσο η Νάπολι που νίκησε τους Κόκκινους στην πρεμιέρα των ομίλων όσο και η Ατλέτικο παραπαίουν στα πρωταθλήματά τους.

Από τη συμπεριφορά της ομάδας του Κλοπ βλέπουμε μια Λίβερπουλ «εσωτερικού» και μια Λίβερπουλ «εξωτερικού».

Το αγωνιστικό διπρόσωπο των Κόκκινων υπογραμμίστηκε από ένα στοιχείο της στατιστικής του αγώνα με τους Ροχιμπλάνκος. Η περίφημη επιθετική τριπλέτα Σαλάχ, Φιρμίνο και Μανέ δεν έκανε ούτε ένα σουτ στην αντίπαλη εστία στο πρώτο ημίχρονο. Το ίδιο συνέβη και στην επανάληψη, όταν αντικαταστάθηκε ο Μανέ από τον Οριγκί.

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τη Λίβερπουλ για αδιαφορία λόγω εξασφάλισης του τίτλου στην Αγγλία. Είναι όμως φανερό και από προηγούμενες περιπτώσεις, όπως της Ρεάλ που σάρωνε στο Τσάμπιονς Λιγκ και έχανε τα πρωταθλήματα, ή των Μπαρτσελόνα, Γιουβέντους, Παρί Σεν Ζερμέν και Μπάγερν, με τις οποίες συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, πως η καλή πορεία σε μια διοργάνωση δεν αποτελεί εχέγγυο για την επιτυχία σε μία άλλη.

Ακόμα όμως κι αν επιτευχθεί η σύζευξη σε Ευρώπη και πρωτάθλημα, όπως έχει συμβεί σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν, αυτό οφείλεται κατά βάση σε συγκυριακές περιστάσεις στις οποίες πρωταγωνίστησε και η τύχη.