Ε, όχι και εμφύλιος…

Η Γαλλία μαστίζεται από εμφύλιο πόλεμο, ο πρόεδρος Μακρόν κρύβεται σε ένα κάστρο περικυκλωμένο από τον στρατό και εκατοντάδες άνθρωποι είναι νεκροί. Οι Βρετανοί δεν ξέρουν τίποτα απ’ όλα αυτά γιατί η βρετανική κυβέρνηση έχει απαγορεύσει στα μέσα ενημέρωσης να τα μεταδίδουν και η Ευρωπαϊκή Ενωση αγοράζει μαγνητοσκοπημένο υλικό από τα γεγονότα και το καίει.

Oλα αυτά είναι καινούργια για μένα – και η δουλειά μου είναι να ξέρω τι γίνεται εκεί. Ισως επειδή, για να το πω ευγενικά, είναι ανοησίες.

Μια παράλογη θεωρία συνωμοσίας κυκλοφορεί τον τελευταίο καιρό: ότι τα λεγόμενα «μέσα του κατεστημένου» – δηλαδή οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι – έχουν συνεννοηθεί μεταξύ τους και κρύβουν αυτά που συμβαίνουν στη Γαλλία.

Τα γεγονότα είναι λιγότερο εντυπωσιακά. Στη Γαλλία δεν γίνεται εμφύλιος πόλεμος. Ο Μακρόν είναι στο Ελιζέ και την περασμένη εβδομάδα πήγε τουλάχιστον μία φορά για φαγητό στο κέντρο. Και τα Κίτρινα Γιλέκα, που στην αρχή ήταν 280.000, δεν ξεπέρασαν προχθές τους 2.000. Οσο για τις απεργίες, δεν συμμετέχει σε αυτές πάνω από το 1% του εργατικού δυναμικού.

Oταν στις διαδηλώσεις κυριαρχούν οι αναρχικοί ή οι casseurs που σπάνε, καίνε και λεηλατούν, οι εικόνες των αστυνομικών που κτυπούν με κλομπ ή ρίχνουν λαστιχένιες σφαίρες εναντίον του πλήθους είναι σοκαριστικές. Αλλά τέτοιες σκηνές δεν είναι σπάνιες στη Γαλλία. Υπάρχουν βέβαια καταγγελίες για υπέρμετρη χρήση βίας από την αστυνομία – αλλά δεν βρέχει και πτώματα στους δρόμους. Τους τελευταίους 14 μήνες έχουν χάσει τη ζωή τους 14 άνθρωποι, τρεις από καρδιακή προσβολή και 11 από τροχαία. Από την Επανάσταση και μετά, οι Γάλλοι επαναστατούν. Συγκρούονται με την αστυνομία σχεδόν κάθε εβδομάδα. Μερικές φορές διαδηλώνουν ακόμα και οι αστυνομικοί. Αυτή είναι η Γαλλία.