Δρόμος

^«Αν η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη δυσκολεύεται να βρει τον προσανατολισμό της στις νέες συνθήκες, στην Ελλάδα ο δρόμος είναι πολύ πιο δύσβατος και η έκβαση της προσπάθειας κάθε άλλο παρά δεδομένη». Η παρατήρηση ανήκει σε κάποιον που δύσκολα αγνοούν οι έλληνες κεντροαριστεροί, τον Κώστα Σημίτη. Ο τελευταίος πρωθυπουργός της παράταξης που κέρδισε δυο συνεχόμενες αναμετρήσεις -μεταφράζοντας, για να το πούμε σχηματικά, τον Τρίτο Δρόμο στα ελληνικά με τη λέξη εκσυγχρονισμός – εξέφρασε την αγωνία που νιώθουν όλοι: Τι πρέπει να κάνουν για να ξαναγίνουν, όπως το θέτει με έναν αγγλισμό στέλεχος που δεν βρίσκεται πια στην πρώτη γραμμή, σχετικοί; Ο Σημίτης προτείνει ένα τετράπτυχο βασισμένο στο δικό του πολιτικό στυλ. Σχεδιασμός, στοχοθετημένες πολιτικές για την αποφυγή σπατάλης πόρων, συνεχείς μεταρρυθμίσεις και συνεχής αξιολόγηση. «Χρειάζονται» γράφει «τεκμηριωμένες έρευνες, γνώση της εμπειρίας άλλων χωρών που ακολούθησαν σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές και συνεχής διάλογος με την κοινωνία για τη διαμόρφωση ενός ρεύματος Αλλαγής».

Δίλημμα

Προτάσσει, δηλαδή, όσα προσπαθεί να πλασάρει ως κυβερνητική του πρακτική ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν μοιράζει μπλε φακέλους με τους στόχους κάθε υπουργείου. Ή προτείνει για πρώτη γυναίκα ΠτΔ μια κεντρώου προφίλ δικαστικό, κι αναθέτει το κρίσιμο για την κεντροδεξιά χαρτοφυλάκιο της ασφάλειας σε έναν έμπειρο στον τομέα κεντροαριστερό. Κι όχι μόνο. Από το μητσοτακικό λεξιλόγιο δεν λείπουν ποτέ οι μεταρρυθμίσεις, η αξιολόγηση ή οι βέλτιστες πρακτικές. Από μια άποψη, λοιπόν, δεν είναι τυχαίο ότι έχει 8% υψηλότερη αποδοχή από την κυβέρνησή του, σύμφωνα με τη Metron Analysis. Ούτε είναι άσχετο με τα προβλήματα της Κεντροαριστεράς πως εκείνος κατόρθωσε να καθιερωθεί στο Κέντρο, όχι το κόμμα του. Από όλα αυτά προκύπτει ένα ζήτημα, για το οποίο δεν έχει απάντηση ούτε ο Σημίτης: Πώς επαναπατρίζεις τους κεντρώους που θα απογοητευτούν από τη ΝΔ στο ΚΙΝΑΛ, και ταυτόχρονα αντλείς ψηφοφόρους από τη συριζαϊκή δεξαμενή – η οποία, όπως διατείνονται οι δημοσκόποι, μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερη για τη Χαριλάου Τρικούπη; Τη χρυσή τομή σε αυτό το δίλημμα ψάχνουν τώρα.