Στοίχημα να γίνουν ένα νέο κόμμα

Η νέα χρονιά δεν ξεκινάει μόνο για την κυβέρνηση αλλά και για την αντιπολίτευση. Χωρίς τα ηνία της εξουσίας, έρχεται η ενδοσκόπηση. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στον ΣΥΡΙΖΑ, που φιλοδοξεί σε 12 μήνες από σήμερα να είναι ένα διαφορετικό κόμμα.

Μετεξέλιξη του κόμματος.  Αν υπάρχει ένας στόχος στην Κουμουνδούρου, αυτός δεν είναι άλλος από τη μετεξέλιξη του κόμματος. Οχι βέβαια γιατί ξαφνικά τα στελέχη του αποφάσισαν να μάθουν από τα παθήματα και τον λαϊκισμό της προηγούμενης περιόδου, αλλά γιατί γνωρίζουν πως οι πρώην πράσινοι ψηφοφόροι είναι η μεγαλύτερη δεξαμενή από την οποία μπορούν να αντλήσουν δύναμη. Για να καταφέρουν να την κερδίσουν, πρέπει να έρθουν λίγο πιο πολύ στα γούστα τους – εξού και η Επιτροπή Ανασυγκρότησης.

Αναίμακτο συνέδριο. Βασική προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι η διεξαγωγή ενός αναίμακτου συνεδρίου, που θα θάψει τις εσωκομματικές έριδες που ξεκίνησαν ανάμεσα στους «παλιούς» και τους «νέους». Η ομάδα των «53+» έχει σοβαρές αντιρρήσεις με το ύφος και την πολιτική προσέγγιση των πράσινων μεταγραφών – όχι τόσο εκείνων με τις εκσυγχρονιστικές αναφορές, αλλά αυτών που προέρχονται από το βαθύ κόμμα και συμμετείχαν στην τελευταία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, το 2009. Η κατάληξη του συνεδρίου και η στάση που θα επιλέξει να κρατήσει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας θα δείξουν και στην πράξη τα περιθώρια του μετασχηματισμού.

Σύγκλιση με το Κίνημα Αλλαγής. Το ποσοστό του κεντροαριστερού φορέα δεν είναι πολύ μεγάλο ούτε πολύ μικρό. Είναι όμως αρκετό για να εξασφαλίσει σε ένα μεγάλο κόμμα πλεονέκτημα έναντι του βασικού του αντιπάλου. Μια ενδεχόμενη σύγκλιση με το Κίνημα Αλλαγής, με το καλό ή με το άγριο, μπορεί να θεωρείται από τα κεντροαριστερά στελέχη απόπειρα λεηλάτησης, όμως για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ίσως ο ευκολότερος τρόπος να κυριαρχήσει στον προοδευτικό χώρο. Αλλωστε, αυτή τη στιγμή, η ύπαρξη και μόνο του Κινήματος Αλλαγής θυμίζει στους ψηφοφόρους ότι έχουν μία ακόμα επιλογή πέραν της ΝΔ και δεν τους την προσφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Υπεράσπιση της διακυβέρνησής του. Πέραν του μέλλοντος, στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να φροντίσουν και το παρελθόν τους -κυρίως, να υπερασπιστούν την κληρονομιά των τελευταίων τεσσάρων χρόνων, όταν βρέθηκε στο τιμόνι της χώρας. Κυρίως γιατί κατανοούν πως αν καταγραφεί στη συνείδηση των πολιτών ότι οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτέλεσαν εμπόδιο στη γρήγορη επανάκαμψη της χώρας, τότε χάνουν ένα ακόμα επιχείρημα για την επάνοδό τους στην εξουσία.

Επιστροφή στην εξουσία. Ο τελικός σκοπός βλέπει πιο μακριά από το 2020: αν η πρώτη χρονιά μιας νέας κυβέρνησης είναι ευκαιρία να αφήσει το στίγμα της, για την αξιωματική αντιπολίτευση είναι ευκαιρία να θέσει τα θεμέλια επανόδου της στην εξουσία. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο – από την ημέρα της ήττας έως σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ζαλισμένος, χωρίς σαφή προσανατολισμό, με συνταγή που πότε θυμίζει τις ρίζες του πριν από το 2015 και πότε δεν θυμίζει καν συνταγή. Το βλέμμα όμως είναι πάντα στραμμένο στην είσοδο του Μεγάρου Μαξίμου.