Το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης, που οσονούπω θα μετατραπεί σε συμφωνία, και ο φόβος μιας νέα όξυνσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αυτή τη φορά δεν παρήγαγε εθνικοπατριωτικές κορόνες και πολεμικά σαλπίσματα, στην ένταση τουλάχιστον που παρήγοντο σε παλαιότερες κρίσεις. Η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, είπε απλώς ότι αν δεν ήταν αντιπολίτευση θα φώναζε πιο δυνατά για να σκιαχτούν οι Τούρκοι. Στην ουσία, όλοι συμφωνούν στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει το θέμα η κυβέρνηση: προσπάθεια εκτόνωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και καταγγελία της τουρκολιβυκής συμφωνίας. Κυρίως, προσπάθεια απαξίωσης των όποιων μονομερών ενεργειών της Τουρκίας παραχθούν από τη συμφωνία, σε συνάρτηση με την πεποίθηση ότι η σημερινή κυβέρνηση που συμφώνησε με τον Ερντογάν κάποια στιγμή θα ανατραπεί. Αν καταλαβαίνω καλά, η ελληνική εξωτερική πολιτική βρήκε ακόμα ένα θέμα για να παραγάγει το επόμενο διάστημα καταγγελίες. Παλιά μας τέχνη…
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
- Δείχνει την κυβέρνηση ο Ντίλιαν για το σκάνδαλο υποκλοπών: «Παρέχουμε τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και αρχές επιβολής του νόμου»
- Συντριβή ιπτάμενου τάνκερ των ΗΠΑ στο Ιράκ: Ο καθοριστικός ρόλος αυτών των αεροσκαφών στον πόλεμο
- Ο Ντόναλντ Τραμπ λέει ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν εξελίσσεται πολύ γρήγορα
