Εσύ μας τρως τα νιάτα

Η οδός Λακωνικής, στην Καλαμάτα, που την περνούσαμε υποχρεωτικά στα 1970 για να πάμε στο 2ο Γυμνάσιο Αρρένων γειτνίαζε με το Στρατόπεδο Παπαφλέσσα. Σε μια από τις σκοπιές δέσποζε ένα σύνθημα χαραγμένο με ξιφολόγχη: «Π#$%*να Καλαμάτα, εσύ μας τρως τα νιάτα». Κάποιος απελπισμένος φαντάρος εξωτερίκευε το αίσθημα καταπίεσης που ένιωθε.

Δεν τον αδικούσα. Η πόλη ήταν καταπιεστική. Ανελεύθερη, κλειστή επαρχία, εσωστρεφής, με πολύ λούμπεν και πολλή καθυστέρηση. Ολοι θέλαμε ή να φύγουμε ή να την αλλάξουμε. Και φύγαμε και άλλαξε χωρίς εμάς. Σήμερα η Καλαμάτα είναι μια εξωστρεφής, ανοιχτή και ευτυχισμένη πόλη – με θαυμάσια, ακόμα πιο εξωστρεφή ενδοχώρα.

Αλλά αυτή η εξωστρέφεια, δυστυχώς, δεν καθρεφτίζεται στους πολιτικούς εκπροσώπους της. Γι’ αυτό, άλλωστε, μια κοντόθωρη δημοτική Αρχή αποφάσισε να διακόψει τις δοκιμές του δικτύου 5G υιοθετώντας τις διαμαρτυρίες ομάδας πολιτών που φοβούνται ότι το δίκτυο που εκσυγχρονίζει και επιταχύνει τις τηλεπικοινωνίες θα τους προκαλέσει στείρωση! Κι αν εγκατασταθούν στην περιοχή και μετανάστες, θα αλλοιωθεί η δημογραφική σύσταση της πόλης. Βοήθεια, χριστιανοίοιοι…

Η Καλαμάτα δεν είναι, δεν μπορεί να είναι μια πόλη ψεκασμένων. Δεν βρίσκεται στο χρονοντούλαπο των αναχρονισμών. Δεν μας τρώει ούτε τα νιάτα ούτε τα γεράματα. Τέτοιες αποφάσεις τη δυσφημούν. Πού είναι η κοινωνία των πολιτών, οι φοιτητές, το εμπόριο, το πανεπιστήμιο,  οι παραθεριστές, οι επαγγελματίες να διεκδικήσουν την εξωστρέφεια και την πρόοδο – τα αυτονόητα;