Ομπρέλα

Το τελευταίο που θέλει να μάθει ο αναγνώστης είναι η άποψη της στήλης για το νέο σήμα των ελληνικών μακεδονικών προϊόντων. Γούστα είναι αυτά και περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Αυτό που πρέπει πάντως να αναγνωρίσει κανείς είναι ότι οι εμπνευστές του δεν άφησαν τίποτα στην τύχη. Και κλείνουν το μάτι σε όλες τις πλευρές, φίλους και εχθρούς, θαυμαστές και ανταγωνιστές.

Προσέξτε πόσο αρμονικά εντάσσεται το GR (από το Greece φυσικά, αν και για ένα διάστημα προτιμούσαμε να προωθούμε το Hellas) στη λέξη Great, είτε πρόκειται για τη Μακεδονία, είτε για τη Γη μας, το Κρασί μας ή τη Διατροφή μας. Για όποιον δεν το καταλαβαίνει μάλιστα, τα δύο γράμματα είναι ελαφρώς τονισμένα. Προσέξτε επίσης πώς δένει το πιρούνι, το μπουκάλι, αλλά και η αρχαία κολώνα, με το μεγάλο, το εμβληματικό, το αυθεντικό Μ. Την τελευταία φορά που είχε συμβεί κάτι τέτοιο ήταν πέρυσι τέτοιον καιρό με τα τρίγωνα στο λογότυπο της Νέας Δημοκρατίας, το «τόσο διακριτό και ταυτόχρονα τόσο αφαιρετικό» όπως είχε πει ο πρόεδρος του κόμματος.

Αφαιρετικό δεν το λες το καινούργιο σήμα. Ισως επειδή έχει βαριά αποστολή. «Οταν ήρθε η καταιγίδα της Συμφωνίας των Πρεσπών, δεν είχαμε καν ομπρέλα να φυλαχτούμε», είπε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ) Γεώργιος Κωνσταντόπουλος, που παρουσίασε το σήμα στη Θεσσαλονίκη. Ε, τώρα αποκτήσαμε: και τι ομπρέλα, στα ελληνικά χρώματα. Ισως επίσης επειδή δεν απευθύνεται σε εκατομμύρια, όπως το λογότυπο της ΝΔ, μα σε δισεκατομμύρια. Μόνο τους νέους φίλους μας τους Κινέζους να σκεφτεί κανείς, είναι αρκετό. Για ένα πράγμα φαίνεται πως υπήρξε γόνιμος προβληματισμός: αν η Μακεδονία θα γραφτεί στα ξένα με C ή με K. Τελικά τη λύση την έδωσε το κοινό, δηλαδή η Google: όπως εξήγησε ο Στράτος Τσαχπίνης, που είχε την εικαστική επιμέλεια, η γραφή με C είχε περισσότερα αποτελέσματα στη σχετική αναζήτηση.

Μάθαμε ακόμη ότι για την απόκτηση του σήματος, δωρεάν φυσικά, έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον 2.000 επιχειρήσεις. Το μεγαλύτερο κέρδος απ’ όλα όμως είναι άλλο: ότι η πρωτοβουλία αυτή θα λειτουργήσει εκτονωτικά. Το κυβερνών κόμμα είχε χαμηλώσει βέβαια τους τόνους από την ημέρα που κέρδισε τις εκλογές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον Ζόραν Ζάεφ όχι μια φορά, αλλά δύο. Βοήθησε κι ο Μακρόν: κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει πια ότι υπονομεύουμε την ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας.

Είχαν μείνει όμως κάποια στελέχη που, είτε επειδή το πίστευαν είτε επειδή ήθελαν να κολακεύσουν το ακροατήριό τους, συνέχιζαν να μιλούν για αναθεώρηση της συμφωνίας λόγω των γνωστών προβλημάτων με τη γλώσσα και την ταυτότητα. Ε, αυτοί μάλλον θα καθησυχαστούν τώρα με το νέο σήμα: μπορεί να εκχωρήσαμε τη μακεδονική γλώσσα, την οποία άλλωστε ουδέποτε μιλούσαμε, αλλά σώσαμε τον μακεδονικό χαλβά. Που έτσι κι αλλιώς είναι πεντανόστιμος.