Επαγγελματίες μπάχαλοι

Οι επαγγελματίες μπάχαλοι εντός και εκτός των πανεπιστημίων «ξαναζεσταίνουν τις μηχανές» όσο πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου. Με αφορμή τη δήθεν υπεράσπιση του ασύλου και των ακαδημαϊκών ελευθεριών, ακολουθούν καθημερινά την τακτική της κλιμακούμενης έντασης και σύγκρουσης, με στόχο τη διατήρηση του ζωτικού χώρου τους, δηλαδή των καταλήψεων στις πανεπιστημιακές σχολές, στα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, στα «αυτοδιαχειριζόμενα στέκια». Αυτοί οι χώροι είναι που εξελίχθηκαν για δεκαετίες σε χώρους ανομίας, παραβατικότητας και αντικοινωνικής δράσης των κάθε λογής συλλογικοτήτων της καταστροφής, ορισμένες από τις οποίες συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με πρόσωπα και οργανώσεις της νέας τρομοκρατίας στην Ελλάδα.

Για τους επαγγελματίες μπάχαλους το «άβατο» στον ζωτικό τους χώρο είναι απαραίτητη και αναγκαία συνθήκη της ύπαρξής τους. Μέσα από αυτό αναπαράγονται και από αυτό «κάνουν ταμείο», κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ας μην ξεγελιόμαστε, αυτοί δεν έχουν καμία σχέση με το φοιτητικό κίνημα ή με τους κοινωνικούς αγώνες των εργαζομένων. Είναι επαγγελματίες της «κοινωνικής αντίδρασης» και αντίπαλοι της δημοκρατικής νομιμότητας. Είναι τα χαϊδεμένα παιδιά μιας ιδιάζουσας ανοχής απέναντι στη βία, από ένα μέρος του πολιτικού συστήματος, αλλά και από ένα κομμάτι της κοινωνίας που θέλει δήθεν «να αφουγκραστεί» τη διαμαρτυρία, ακόμα και όταν μεταφέρει στον σάκο της μολότοφ. Ολοι αυτοί ξεβολεύτηκαν και τώρα αντεπιτίθενται για να διατηρήσουν τα κεκτημένα προνόμια του χώρου τους.

Οι εικόνες από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο (ΑΣΟΕΕ) είναι ένα στιγμιότυπο της προαναγγελθείσας σύγκρουσης. Δεν πρόκειται για αυθόρμητη αντίδραση μιας ομάδας ή μιας παράταξης φοιτητών απέναντι στην επέμβαση της Αστυνομίας, αλλά για μια επίδειξη δύναμης, μια δυναμική άρνηση της απόφασης της Συγκλήτου – που κατά τα άλλα εκφράζει ως εκλεγμένο συλλογικό όργανο τη δημοκρατική νομιμότητα στο Πανεπιστήμιο – να διακόψει τη λειτουργία του Ιδρύματος για μερικές μέρες. Η Σύγκλητος ορθά έπραξε για να προστατεύσει το Πανεπιστήμιο και τα μέλη της κοινότητάς του και η Αστυνομία όφειλε να είχε εμποδίσει προληπτικά την παραβίαση του ασύλου. Γιατί, με αυτή την αφορμή και πάνω σε αυτή την αντίδραση χτίζεται ήδη από τους επαγγελματίες της καταστροφής η σύγκρουση ενόψει της επετείου του Πολυτεχνείου, με κινητοποιήσεις δυναμικών μειοψηφιών, μολότοφ, πέτρες, ρόπαλα και μάχες του δρόμου, αδιαφορώντας για ενδεχόμενα θύματα.

Αυτή η αδιαφορία είναι εγκληματική. Προκαλεί δε το δημοκρατικό αίσθημα των πολιτών όταν προσέρχονται ως αυτόκλητοι συμπαραστάτες των μπαχαλάκηδων, εκτός από τους συνήθεις επαγγελματίες «αλληλέγγυους», μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου και πρώην υπουργοί Παιδείας που καλούν «τον λαό να κατέβει στους δρόμους». Οποιος διαθέτει τη στοιχειώδη αίσθηση ευθύνης για τη λειτουργία των θεσμών, για την προστασία της ασφάλειας ως κοινού κοινωνικού αγαθού, δεν μπορεί να αγνοεί την ενδεχόμενη διακινδύνευση, ούτε να αδιαφορεί για τις επιπτώσεις της, εκτός και αν λειτουργεί από πολιτικό τυχοδιωκτισμό και με βάση το πρόσκαιρο και μυωπικό μικροκομματικό συμφέρον. Ο ΣΥΡΙΖΑ επανέρχεται στον τρόπο άσκησης της αντιπολίτευσης της περιόδου 2010-2014, στην αντιπολίτευση του πεζοδρομίου και των «αγανακτισμένων», στην αντιπολίτευση που βλέπει με «κατανόηση» όσους μεταφέρουν μολότοφ ή επιτίθενται σε πολιτικά γραφεία, επιβεβαιώνοντας τον λαϊκιστικό και αντιθεσμικό εαυτό του. Ομως αυτό δεν ωφελεί τη Δημοκρατία, ούτε τιμά τη μνήμη του Πολυτεχνείου.

Απέναντι στην προαναγγελθείσα σύγκρουση, το κράτος και οι θεσμοί της δημοκρατικής νομιμότητας πρέπει να επιδείξουν ψυχραιμία, αλλά και αποφασιστικότητα. Ο πόλεμος με τους επαγγελματίες μπάχαλους δεν αφορά κανέναν, παρά μόνο τους εμπόρους του φόβου και τους μεταπράτες της κοινωνικής χειραγώγησης. Αντίθετα, η ελευθερία και η ασφάλεια αφορούν όλους τους πολίτες που θέλουν να τιμούν τη μνήμη των αγώνων με τους οποίους θεμελιώθηκε η Δημοκρατία μας.

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, πρ. υφυπουργός Παιδείας