Η σπάνια αγάπη για τους διαιτητές

Η φάση θα μείνει αξέχαστη σε όσους την είδαν. Στο 68ο λεπτό του παιχνιδιού Τσέλσι – Αγιαξ για την τέταρτη αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ, ο ιταλός διαιτητής Ρόκι απέβαλε δύο ποδοσφαιριστές των Ολλανδών δείχνοντάς τους δεύτερες κίτρινες κάρτες για φάουλ που έγιναν στην εξέλιξη μιας επίθεσης των γηπεδούχων (κι όχι για κάποιον καβγά…), δίνοντας και πέναλτι στην αγγλική ομάδα! Ο Ρόκι άφησε το πλεονέκτημα όταν ο αρχηγός του Αγιαξ Μπλιντ έκανε ένα σκληρό φάουλ στον Εϊμπραχαμ και τον τιμώρησε αργότερα. Στη συνέχεια τιμώρησε με κίτρινη κάρτα τον Φέλτμαν, συμπαίκτη του Μπλιντ, γιατί στην εξέλιξη της φάσης η μπάλα βρήκε το χέρι του έπειτα από ένα σουτ του κυνηγού της Τσέλσι, Χάντσον-Οντόι. Η κάμερα έκανε ένα κοντινό πλάνο στον ιταλό διαιτητή ο οποίος είχε ένα ελαφρύ μειδίαμα καθώς άκουγε τις διαμαρτυρίες των Ολλανδών: το μειδίαμα που έχει ο άνθρωπος που καταλαβαίνει ότι γράφει ιστορία.

Τσιμπιέται

Στο μέτρο του κανονισμού όλα μοιάζουν σωστά. Ο Ρόκι άφησε ένα πλεονέκτημα, στη συνέχεια της φάσης έδωσε το πέναλτι που προέκυψε και οι δύο ολλανδοί ποδοσφαιριστές που εμπλέκονται στη φάση τιμωρήθηκαν με κίτρινη κάρτα και αποβλήθηκαν: νομίζω ότι ο παρατηρητής θα του βάλει άριστα και η φάση θα διδάσκεται στα σεμινάρια διαιτησίας της UEFA. Αλλά στην απόφαση του Ιταλού υπάρχει κάτι συγκλονιστικά υπερβολικό: δύο κόκκινες κάρτες και ένα πέναλτι σε 10 δευτερόλεπτα μοιάζουν με ένα είδος ποδοσφαιρικής εκτέλεσης – η απόφαση ξεπερνά τα όρια της αυστηρότητας. Την ίδια στιγμή όμως αποτελεί και το διαβατήριο του διαιτητή στην ποδοσφαιρική αθανασία: από τώρα και στο εξής η απόφαση του Ρόκι θα θεωρείται μία από τις πλέον θεαματικές διαιτητικές αποφάσεις όλων των εποχών και θα είναι για τον μικρόκοσμο των διαιτητών κάτι σαν το γκολ του Μαραντόνα στους Αγγλους στο Μουντιάλ του 1986. Οπως το γκολ του Αργεντινού είναι η στιγμή που θα ‘θελε να ζήσει κάθε ποδοσφαιριστής, έτσι και η απόφαση του Ρόκι θα γίνει σημείο αναφοράς για τους διαιτητές: η στιγμή που ο κόσμος τσιμπιέται! Κρίμα που ο Ρόκι δεν έκανε την επίδειξή του σε ένα Μουντιάλ…

Ανατροπή

Η Τσέλσι που πριν κερδίσει τη διπλή αποβολή και το πέναλτι έχανε με 2-4 κατάφερε να ισοφαρίσει τον Αγιαξ (4-4) σε δέκα λεπτά. Ο Ρόκι ακύρωσε στη συνέχεια ένα γκολ των Λονδρέζων κάνοντας χρήση του VAR και η απόφασή του αυτή δεν επέτρεψε στην Τσέλσι να φτάσει σε μία ολική ανατροπή. Mετά την ισοφάριση των Aγγλων ο Ιταλός έμοιαζε να προστατεύει λιγάκι τους Oλλανδούς που κράτησαν τον βαθμό της ισοπαλίας με δυο παίκτες λιγότερους: δεδομένων των συνθηκών, σωστά πανηγύρισαν. Η ισοπαλία ήταν πάντως για τον Ρόκι το δίκαιο αποτέλεσμα ενός παιχνιδιού στο οποίο ο απόλυτος πρωταγωνιστής ήταν ο ίδιος και μόνο. Σιγά μην άφηνε μία ομάδα να κερδίσει και να αποσπάσει στο τέλος τους προβολείς από πάνω του…

Καβγάς

Αυτά συμβαίνουν στον μαγικό κόσμο του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ στην Ελλάδα έχουμε άλλα θεαματικότερα: για παράδειγμα, έναν ακόμα εξ αποστάσεως καβγά του προέδρου της ΕΟΚ Γιώργου Βασιλακόπουλου με τον υφυπουργό Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη. Η αιτία είναι φυσικά ο νέος αθλητικός νόμος που κατατέθηκε στη Βουλή και που προβλέπει όρια ηλικίας για τους προέδρους των ομοσπονδιών. Πρακτικά, με μία διάταξη που μοιάζει αρκετά φωτογραφική, ο Αυγενάκης δεν επιτρέπει στον Βασιλακόπουλο να εκλεγεί για μία ακόμα φορά πρόεδρος στις εκλογές της ΕΟΚ, που είναι προγραμματισμένες για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Πρώτα

Ο Βασιλακόπουλος στις χθεσινές του δηλώσεις επιτέθηκε στον υφυπουργό δείχνοντας ότι έχει χάσει λίγη από την ψυχραιμία του. «Εχουμε μπερδέψει τη γραβάτα με τα παντελόνια» είπε για τον Αυγενάκη, τονίζοντας πως «θέλει να εξοντώσει και να αποβάλει κάποιους ανθρώπους που δεν είναι αρεστοί σε αυτόν και δεν τον προσκυνάνε». Χαρακτήρισε, τέλος, τη διάταξη «φωτογραφική και αντιδημοκρατική» και είπε ότι «θυμίζει άλλες εποχές». Αλλά για πρώτη φορά νομίζω παραδέχθηκε δημόσια ότι η ΔΟΕ δεν πρόκειται να τον βοηθήσει στον αγώνα του, όπως υποστήριζε. Ο μόνος «μπαμπούλας» που επικαλέστηκε είναι η FIBA: «Αυτό (σ.σ.: ο νόμος δηλαδή…) θέτει σε κίνδυνο την παρουσία της Εθνικής στο προολυμπιακό τουρνουά» είπε. Μόνο που το προολυμπιακό γίνεται πριν από τις εκλογές της ΕΟΚ και ο ίδιος ζητά και χρήματα από τον Αυγενάκη για να διοργανώσει έναν από τους ομίλους του στην Αθήνα! Ο οποίος Αυγενάκης δεν θέλει απλά να τον «ξηλώσει», αλλά να τον τρελάνει κανονικά. Του απάντησε με ένα τουίτ ότι τον σέβεται και ότι στην περίπτωσή του ισχύει ότι «τα στερνά τιμούν τα πρώτα»…

Πίνακες

Τόσα χρόνια είναι στο κουρμπέτι ο Γιώργος Βασιλακόπουλος και από ό,τι φαίνεται θα την πατήσει από μία σαχλαμάρα: από αυτό το άτιμο το οπαδικό πάθος, που δεν επιτρέπει σε έναν άνθρωπο, ειδικά όταν μεγαλώσει πολύ, να καταλαβαίνει σε ποιες στιγμές πρέπει να το αφήσει στην άκρη. Τι πληρώνει ο Βασιλακόπουλος; Περισσότερο και από τις αποτυχίες της Εθνικής, είναι πασιφανές ότι πληρώνει την απόφαση του Ολυμπιακού να αποχωρήσει από το πρωτάθλημα – απόφαση που, σε συνδυασμό και με τα παράπονα πολλών άλλων ομάδων για τη διαιτησία του μπάσκετ, προκαλεί επί της ουσίας την παρέμβαση της πολιτείας. Είναι εντυπωσιακό ότι ο Βασιλακόπουλος, σίγουρα ο μεγαλύτερος έλληνας αθλητικός παράγοντας των τελευταίων 50 χρόνων, θα πληρώσει την ακατανόητη επιμονή του να κρατήσει στους πίνακες τέσσερις-πέντε απερίγραπτους διαιτητές που όπου κι αν εμφανίζονται ξεσηκώνουν παράπονα – έναν από δαύτους τον πήραν πρόσφατα στο κυνηγητό στη Λάρισα. Αν αυτούς (και μερικούς από τους προϊσταμένους τους) τους είχε βγάλει από τους πίνακες και τους είχε στείλει σπίτι, όχι μόνο δεν θα είχε υπάρξει φωτογραφική διάταξη εναντίον του στον αθλητικό νόμο, αλλά ο Αυγενάκης θα διοργάνωνε μαζί του και το προολυμπιακό τουρνουά. Και δεν αποκλείεται να του έδινε και χρήματα για να καλύψει το συμβόλαιο του Ρικ Πιτίνο, χωρίς να χρειάζεται αυτά να τα βρει από αλλού.

Πάθος

Γιατί ο Βασιλακόπουλος θα καταστρέψει το φινάλε της καριέρας του για ένα τσούρμο διαιτητές; Γιατί το οπαδικό πάθος είναι το τελευταίο πάθος που απομένει στους ανθρώπους όταν μεγαλώσουν. Είναι συγκινητικό, όσο το σκέφτομαι…

Νόμοι

Από την άλλη θέλω να πω ότι και ο Αυγενάκης δύσκολα θα βοηθήσει το μπάσκετ αν περιοριστεί στην εκδίωξη του προέδρου της ΕΟΚ. Πρώτα απ’ όλα δεν αποκλείεται τον Βασιλακόπουλο να τον διαδεχθεί κάποιος χειρότερος: σιγά το δύσκολο! Ο Αυγενάκης και οι άνθρωποι του πρέπει να έχουν το θάρρος να εξηγήσουν στην Ομοσπονδία ότι πρέπει να καθαρίσει τον χώρο και με κάποιον τρόπο να την υποχρεώσουν και να το κάνει. Αλλιώς θα φύγει ο Βασιλακόπουλος, αλλά η κατηφόρα το πρωταθλήματος και του σπορ δεν θα σταματήσει, όσοι νόμοι και αν ψηφιστούν…