Σοφία Κουνενάκη – Εφραίμογλου

Θα ήθελα πάρα πολύ να πω ότι το Σάββατο και η Κυριακή είναι ημέρες ξεκούρασης ή ξεγνοιασιάς, όμως στους τρελούς ρυθμούς που ζω, έχοντας αναλάβει πολλές ευθύνες, αυτό δυστυχώς δεν ισχύει. Ουσιαστικά, αυτές τις δύο μέρες τακτοποιώ τις εκκρεμότητες του σπιτιού και επιπλέον αποτελούν περισσότερο «ώρες προετοιμασίας» για την επόμενη εβδομάδα παρά «ώρες ξεγνοιασιάς» για μένα.

Η απόλυτη αλήθεια, βέβαια, είναι πως βρέξει χιονίσει θα βρω χρόνο να δω αγαπημένα πρόσωπα και να περάσω λίγες ώρες με την οικογένειά μου. Στο σπίτι έχουμε πλέον μόνο τη μικρή μας κόρη που είναι μαθήτρια Β’ Λυκείου, καθώς τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μας είναι στην Αγγλία για σπουδές. Ο γιος μου λείπει εδώ και δύο χρόνια (είναι πλέον τελειόφοιτος του Πανεπιστημίου του Warwick) ενώ φέτος έφυγε και η κόρη μου, η οποία επέλεξε να σπουδάσει Νομική και Εγκληματολογία στο Sheffield.

Οσοι είναι γονείς καταλαβαίνουν βέβαια ότι το να έχεις τα παιδιά σου μακριά ακόμη και σε αυτή την ηλικία είναι ένα γεγονός που από μόνο του σου προκαλεί εγρήγορση. Με τη μικρή μου κόρη προσπαθώ να περνάω όσο περισσότερο χρόνο μπορώ γιατί ξέρω πολύ καλά ότι θα έρθει η ώρα που θα πάρει και αυτή τον δρόμο της. Κι έτσι αποφασίσαμε να υιοθετήσουμε από τη φιλοζωική ένα σκυλάκι για να το σώσουμε και σιγά σιγά γίνεται και αυτό μέλος της οικογένειας.

Ορισμένα Σάββατα έχω συνεδρίαση διοικητικού συμβουλίου στο Εθνικό Επιμελητηριακό Δίκτυο Ελληνίδων Γυναικών Επιχειρηματιών (ΕΕΔΕΓΕ), στο οποίο έχω την τιμή να είμαι πρόεδρος. Πρόκειται για μία νέα πρόκληση, μία καινούρια, επιπρόσθετη ευθύνη η οποία ωστόσο μου δίνει χαρά και δύναμη. Είναι βλέπετε πάντα σημαντικό να στηρίζεις τις προσπάθειες των γυναικών επιχειρηματιών σε όλα τα επίπεδα. Είπαμε, όμως, ότι πρέπει να βρίσκουμε ή καλύτερα να δημιουργούμε «ελεύθερο χρόνο». Τα Σαββατόβραδα είναι ίσως η μοναδική ευκαιρία που έχουμε με τον σύζυγό μου να κανονίσουμε κάποια έξοδο για φαγητό με φίλους και να αφήσουμε για λίγο στην άκρη τις επαγγελματικές έγνοιες. Συνήθως το πετυχαίνουμε. Και λέω συνήθως γιατί κάποιες φορές τυχαίνει να βγαίνεις με την καλύτερη διάθεση για χαλάρωση και να καταλήγεις να μιλάς και πάλι για δουλειά.

Στον… κλεμμένο χρόνο που καταχρηστικά τον ονομάζουμε «ελεύθερο» φροντίζω τουλάχιστον να γυμνάζομαι και έτσι προσπαθώ να ξεκινάω τις Κυριακές κάνοντας yoga. Με αυτόν τον τρόπο μπορώ και διατηρώ ένα επίπεδο ισορροπίας και ενδυνάμωσης, το οποίο είναι απολύτως απαραίτητο για την έντονη καθημερινότητα μου. Και πάλι, φυσικά, η δουλειά είναι αυτή που ροκανίζει βασανιστικά τις ώρες του Σαββατοκύριακου καθώς δεν σταματάει ποτέ. Επειδή θέλω να είμαι αποτελεσματική με ό,τι καταπιάνομαι, διαβάζω συνεχώς, ενημερώνομαι και προετοιμάζω τα θέματα της εβδομάδας για τους φορείς στους οποίους συμμετέχω.

Τις Κυριακές βρίσκομαι στον Ελληνικό Κόσμο λόγω των εκθέσεων που διοργανώνουμε και των διαδραστικών περιηγήσεων στη Θόλο Εικονικής Πραγματικότητας του Ιδρύματος. Η νέα μας έκθεση «Ελληνική μόδα: 100 χρόνια έμπνευσης και δημιουργίας», σε συνεργασία με το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ιδρυμα ανοίγει μάλιστα σε λίγες μέρες τις πόρτες τις για το κοινό.

Τον τελευταία καιρό προετοιμάζαμε πυρετωδώς και ορισμένες εξαιρετικές παραστάσεις, που μόλις ανέβηκαν. Τη νέα μας παραγωγή του έργου της Μιμής Ντενίση «Κι από Σμύρνη… Σαλονίκη» που είναι το πρώτο ελληνικό θεατρικό sequel και αποτελεί συνέχεια του έργου «Σμύρνη μου αγαπημένη», που έγινε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και την υπερπαραγωγή «Ολιβερ Τουίστ» του Καρόλου Ντίκενς, για όλη την οικογένεια.

Η ενασχόλησή μου βέβαια με τον πολιτισμό, τις αξίες και τα ιδανικά των Ελλήνων, αποτελεί προσωπική δέσμευση και περισσότερο με γεμίζει παρά με κουράζει. Κάθε νέα έκθεση, παράσταση ή προβολή αποτελεί μία ακόμη προσπάθειά μας να αναδείξουμε την πλούσια κληρονομιά μας και να φέρουμε μικρούς και μεγάλους σε επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό.