Backstop {LF}με συνταγή Τσίπρα

Στην τελευταία του συνάντηση με τη διαπραγματευτική ομάδα του Μισέλ Μπαρνιέ, ο Τζόνσον φέρεται να έμεινε έκπληκτος με το πόσο πολύπλοκοι είναι οι έλεγχοι στα ιρλανδικά σύνορα. Πώς είναι δυνατόν ένας πολιτικός, μελετώντας και ψηφίζοντας ξανά και ξανά το Backstop (ουσιαστικά την εξαίρεση της Βόρειας Ιρλανδίας από το Brexit), να μη γνωρίζει αυτά που λένε οι εφημερίδες εδώ και τρία χρόνια;

Το περιστατικό είναι σχεδόν ταυτόσημο με την τηλεοπτική συνέντευξη του αντιπροέδρου της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Δραγασάκη, στις 13 Αυγούστου του 2015, λίγες εβδομάδες μετά τον συμβιβασμό του ΣΥΡΙΖΑ με τις Βρυξέλλες. «Πιστεύαμε ότι οι αγορές θα τινάζονταν στον αέρα (…) ήταν όμως λάθος εκτίμηση (…) προς έκπληξή μας ο κ. Σόιμπλε πρότεινε στον κ. Βαρουφάκη να μας βοηθήσει αν θέλουμε να βγούμε (από το ευρώ)».

Η πρόταση του Σόιμπλε ήταν όμως γνωστή, πολύ πριν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει στην εξουσία. «Είχαμε αυταπάτες» είπε ο Αλέξης Τσίπρας. Πιθανώς, όπως και ο Τζόνσον, όταν κάποιος επαναλαμβάνει κάτι νυχθημερόν, στο τέλος να το πιστεύει. Λίγη σημασία έχει. Αυτό που μετράει είναι αν σε πιστεύει το εκλογικό σώμα. Το σταθερό προβάδισμα σε όλες τις δημοσκοπήσεις, τόσο του Τσίπρα το 2015, όσο και του Μπόρις σήμερα, καθιστά τις κραυγαλέες αντιφάσεις τους ανάξιες λόγου για το εκλογικό σώμα. Η πρόθεση έχει μεγαλύτερη ισχύ από τα γεγονότα. Αυτή η συνθήκη επέτρεψε στον έλληνα πρωθυπουργό να μετονομάσει το «Μνημόνιο με την τρόικα» σε «οικονομική συμφωνία με τους θεσμούς».

Οι ευφημισμοί του πρώην πρωθυπουργού, αν και λοιδορήθηκαν, υπήρξαν τελικά επιτυχείς, χρησιμοποιούνται ως σήμερα. Μία κυβέρνηση δεν έχει απλά την εξουσία να περνά νόμους, αλλά και τη δύναμη να επιβάλλει τους όρους που επικρατούν στον δημόσιο διάλογο. Στο κάτω κάτω, οι λέξεις του Τσίπρα δεν έπαυαν να περιγράφουν κάτι πραγματικό, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα τα κομματικά μέλη που μπορούσαν πια να υποστηρίζουν όσα μέχρι χθες κατήγγειλαν ως απαράδεκτα.

Για τους Βρετανούς, η μόνη συμφωνία στο τραπέζι είναι αυτή της Τερίζα Μέι ή κάποια παραλλαγή της. Ο Μπόρις έχει το πολιτικό κεφάλαιο να ονομάσει το Backstop όπως θέλει. Το κάνει ήδη από χθες, μιλώντας για «νέα συμφωνία με την οποία η Βρετανία παίρνει τις τύχες της στα χέρια της» .

Σε αντίθεση όμως με τον Τσίπρα που είχε εξασφαλισμένη τη στήριξη της αντιπολίτευσης, για το δικό του συμβιβασμό, ο Μπόρις πρέπει να κυνηγήσει αύριο και την τελευταία ψήφο. Θέλει 320 βουλευτές για να περάσει τη συμφωνία του. Εχει σίγουρους τους 259. Θα πρέπει να βρει τους 61 που του λείπουν  ανάμεσα στους 19 Συντηρητικούς φιλοευρωπαϊστές που διέγραψε, τους 28 σκληροπυρηνικούς συντρόφους τους, τους 21 Εργατικούς Brexiteers, τους 10 Βορειοϊρλανδούς προτεστάντες και 7 ακόμη ανεξάρτητους βουλευτές. Θα είναι μία πολύ δύσκολη

μάχη, αλλά χάρη στους ευφημισμούς και τον αέρα του Μπόρις, πολύ ευκολότερη από αυτή που έδωσε η Μέι.

Ο Θύμιος Τζάλλας είναι πολιτικός αναλυτής με έδρα το Λονδίνο. Αρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε «Independent», Policy Network και Balkan Insight. Από τις εκδόσεις Επίκεντρο κυκλοφορεί το βιβλίο του με τίτλο «Brexit, Ευρώπη και Ελλάδα»