Ιστορία στον απόηχο της ΔΕΘ

Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Μεγάλες οι πικρίες και οι απογοητεύσεις του Ελλαδικού λαού, περισσότερο της περιφέρειας (Β. Επαρχίες, αίσθημα εγκατάλειψης) με νεομετανάστευση, με τη μεγαλύτερη ανεργία, ιδιαίτερα των νέων, μεγιστοποιούμενη από την εγκατάσταση αλλογενών, με τη συνεχιζόμενη αστυφιλία (άνω του 50% του λαού στην Αττική). Με καλλιεργούμενο αντιστρατιωτικό πνεύμα (διάλυση στρατοπέδων-εγκαταστάσεων) ενώ αντίθετα ο μεγάλος εχθρός κ. Ερντογάν αυξάνει τον πολεμικό μηχανισμό και με τη στρατιωτική ενίσχυση των όμορων κρατών (Σκόπια, Κόσοβο, Αλβανία – βάση τουρκικών υποβρυχίων κ.ά.).{ARX}
Η Θεσσαλονίκη μας με τη ΔΕΘ (εκτός της μικρής οικονομικής ανάσας) έχει αρκετές αναμνήσεις σχετικές προς το ηθικό, ιδιαίτερα και από το πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.) μας στον Θερμαϊκό Κόλπο σχεδόν όλο τον στόλο φωτιζόμενο τις νύχτες και την τελευταία ημέρα της ΔΕΘ με πυροτεχνήματα – βεγγαλικά κ.λπ. (Και τώρα; Τώρα..! πολεμοχαρείς βόμβες Μολότοφ – πυρκαγιές οχημάτων και κάδων σκουπιδιών, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης κ.λπ.).
Εφόσον οι κακές μας οικονομικές συγκυρίες σήμερα δεν επιτρέπουν όμοιες προς το παρελθόν εκδηλώσεις η ΔΕΘ, ο Δήμος, ο ΟΛΘ κ.ά. ας καλύπτουν με σχετικές αναφορές ιστορικών γεγονότων… Ασφαλώς δε με το ιστορικό γεγονός του πλοιάρχου Ν. Βότση που βύθισε (1912) την τουρκική ναυαρχίδα θωρηκτό «Φετχί Μπουλέντ» (ΕΦ.Μ.) πλησίον του Λ. Πύργου όπου είναι το άγαλμά του.
Ιστορικά: Ο υποπλοίαρχος Βότσης ψύχραιμος από τον πυργίσκο μάχης στόχευσε το «κόσμημα» του οθωμανικού στόλου. Απόσταση 150 μέτρα επικίνδυνο πλησίασμα..! Δύο τορπίλες έσκισαν τα νερά καταπάνω στο «Φετχί Μπουλέντ» και τρίτη από το κατάστρωμα… Φωτίστηκε η Θεσσαλονίκη ενώ άρχισαν να κτυπούν καμπάνες, να κραυγάζουν φρουροί του Λ. Πύργου, άναψαν προβολείς του και αναζητούσαν τους τολμηρούς Ελληνες…
Ο Βότσης με τέλειο σχεδιασμό κινήθηκε ολοταχώς, πέρασε κάτω από τα τρομερά κανόνια του Καραμπουρνού διατάζοντας να ρίξουν χαιρετιστήρια κανόνια της νίκης που κατατρόμαξε τους τούρκους κανονιέρηδες. Αποστολή ολοκληρώθηκε. Εστειλε τηλεγράφημα: 11:35 χθες Πέμπτη 18.10.1912 (γεγονότα για δίδαγμα στους νέους μας με όποια ευκαιρία, τη ΔΕΘ) – «ετορπιλίσαμεν Τουρκικό θωρηκτό “Φετχί Μπουλέντ” βυθιζόμενον έκλινε δεξιά… Πλήρωμα και πλοίον ημών αβλαβή…!» Διαχρονικής αξίας ιστορικό δίδαγμα..!!
Το ιστορικό θωρηκτό «Αβέρωφ» που ήρθε προ ολίγου χρόνου στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης το λάτρεψαν οι Θεσσαλονικείς με εντυπωσιακό αριθμό επισκέψεων, ιδιαίτερα νέων (μαθητών, φοιτητών κ.λπ.).
Στην παρούσα ΔΕΘ έφεραν το αντιτορπιλικό Α/Τ «Βέλος» σε μια απόμερη γωνία της παραλιακής λεωφόρου σαν συμμετοχή του στόλου μας; Οχι! Εχει τον τίτλο: «Μουσείο Αντιδικτατορικού Αγώνα»..!! Οι Θεσσαλονικείς (ξεχωρίζουν τον πλοίαρχο Ν. Παππά Π/Ν) στην κριτική τους για τέτοια επίσκεψη… Την χαρακτήρισαν πράξη διχαστική. Ο λαός δεν θέλει τον διχασμό με όποια μορφή. Θέλει την ομόνοια, την αλληλεγγύη, τη συμφιλίωση, και ιδιαίτερα στην τόσο δύσκολη σημερινή κατάσταση για την Πατρίδα: Εχουμε τόσα ιστορικά θαυμαστά γεγονότα που πραγματοποιήσαμε ενωμένοι (1940 κ.ά.) τα οποία πάντα διδάσκουν τη Νεολαία της.
Με τιμή,
Βασίλειος Δ. Βασιλειάδης
Πολιτικός επιστήμων – Οικονομολόγος ΑΠΘ

Η σχέση μας με τα ζώα
Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Νομίζω πως είναι έμφυτη η ανάγκη του ανθρώπου για χάδι, συντροφιά, συμπαράσταση και επικοινωνία! Αυτά όλα δεν τα τροφοδοτείται κανείς μόνο από την ανθρώπινη συναναστροφή, την ερωτική ζωή, και τη φιλία αλλά και από τη σχέση του με τα ζώα.{ARX}
Τα ζώα πολλές φορές μάλιστα, διαθέτουν μεγαλύτερη συναισθηματική νοημοσύνη από κάποιους ανθρώπους, διότι δείχνουν συμπόνια και ανιδιοτελή αγάπη στον ιδιοκτήτη – φίλο τους, απ’ την πρώτη στιγμή, με την κάθε ευκαιρία, επιζητώντας απλώς το χάδι, το παιχνίδι και τη συντροφιά.
Πολλές φορές υπάρχει και αμφίδρομη σχέση μεταξύ του ανθρώπου και του ζώου, κυρίως όσον αφορά τα ζώα συντροφιάς, σκυλιά, γάτες, κουνέλια κ.ο.κ.
Αξιοσημείωτο είναι βέβαια ότι τα ζώα χρειάζονται την κατάλληλη εκπαίδευση και καθοδήγηση από τον άνθρωπο, ο οποίος είναι πιο ισχυρό θηλαστικό, καθώς διαθέτει τη δυνατότητα της κριτικής σκέψης, για να προσαρμόζονται όσο το δυνατόν περισσότερο με τις δικές μας ανάγκες.
Με στόχο την ασφαλή σχέση του ατόμου με το κατοικίδιο, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για μικρά παιδιά. Ενας εκπαιδευμένος σκύλος σήμερα, μπορεί να βοηθήσει τους νέους όσον αφορά το εκπαιδευτικό κομμάτι αλλά και το ψυχολογικό.
Κατά τη δική μου άποψη τα ζώα είναι και αυτά ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας, για αυτό και πρέπει να τα σεβόμαστε, φροντίζουμε και να τα βοηθάμε, μέχρι και τα «ελεύθερα» ζώα έχουν την ανάγκη μας! Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε και σε αυτά λίγη αγάπη.
Γιώργος Τριανταφύλλου
Μαθητής Β’ Λυκείου, Κοζάνη