Η ντροπή Μόρια

O,τι ξέσπασε χθες στη Μόρια ήταν κάτι που, προσωπικώς, το περίμενα. Οι άνθρωποι στο στρατόπεδο υποδοχής προσφύγων και μεταναστών στη Λέσβο (και σε πολλά άλλα σημεία της χώρας) είναι απελπισμένοι. Κάποια στιγμή, ο πρώην υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής είχε δηλώσει: «Περιμένουμε να ωριμάσει η απελπισία των ανθρώπων εκεί». Ε, ωρίμασε.

Δεν χρειαζόταν παρά μια θρυαλλίδα. Χθες, ένα δυστύχημα με δυο νεκρούς οδήγησε σε εξέγερση. Πώς ξέσπασε αυτό το κύμα τυφλής και απελπισμένης βίας; Μην ψάχνετε λογική εξήγηση. Η Μόρια ήταν ανέκαθεν το υπόδειγμα του προβλήματος. Ετσι φτιάχτηκε. Εξαρχής, η ιδέα του στρατοπέδου προσφύγων και μεταναστών, στον τόπο όπου οι παρανόμως εισερχόμενοι έρχονται σε επαφή με τις ελληνικές αρχές, είχε πρόβλημα. Στην πορεία το πρόβλημα αυτό μεγεθύνθηκε, για πολλούς λόγους. Διότι ο χώρος στον οποίο σήμερα στοιβάζονται κάπου 12.000 άνθρωποι ήταν φτιαγμένος για να φιλοξενήσει 3.000. Επειδή η διαδικασία απόδοσης ασύλου στους πρόσφυγες είναι πολύ αργή – και πρακτικά όλοι, και πρόσφυγες και παράνομα εισελθόντες μετανάστες που επιδιώκουν για διάφορους λόγους να βρεθούν στην Ευρώπη, βρίσκονται σε ένα καθεστώς ημινομιμότητας, δηλαδή αβεβαιότητας. Γιατί κάποιες από τις ΜΚΟ που υποκαθιστούν το κράτος στη διαχείριση και στην επιτήρηση των χώρων είναι ανεξέλεγκτες – και περισσότερο συμπεριφέρονται σαν να κάνουν πολιτική παρά τη δουλειά για την οποία επιδοτούνται.

Στις 6/2/2017, είχα δημοσιεύσει ρεπορτάζ στα «ΝΕΑ» στηριγμένο σε μαρτυρίες, που περιέγραφε το πνιγηρό κλίμα στη Μόρια. Κυρίως, είχα σταθεί στα ασυνόδευτα παιδιά. Μου είχαν πει ότι «υπάρχουν ενήλικοι που τα εκδίδουν με χρηματικό αντάλλαγμα». Ολο αυτό το διάστημα, η πολιτεία δεν είχε καμία πρόνοια για τα παιδιά αυτά, καθένα κι ένα ανθρωπιστικό δράμα – και μόνο πριν από λίγες μέρες άρχισαν να λειτουργούν δομές γι’ αυτά. Με τι τραύματα θα πάνε εκεί, για ποιο μέλλον;

Το Προσφυγικό και το Μεταναστευτικό είναι μια θρυαλλίδα, και γι’ αυτό ευθύνονται αποκλειστικά οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Κι η σημερινή κυβέρνηση άργησε. Ας δράσει τώρα – με γνώμονα τον ανθρωπισμό, αλλά και επιβάλλοντας τς συμφωνίες για τους οικονομικούς μετανάστες επειδή η χώρα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Καταρχήν, απαιτείται να αλλάξει ο νόμος για το άσυλο – και η διαδικασία απονομής του. Επιβάλλονται οι πρωτοβουλίες για την ασφάλεια στις δομές, που πρέπει να αποσυμφορηθούν αμέσως. Και χρειάζεται μια πιο επιθετική πολιτική προς την Ευρώπη, που έχει κι αυτή τις ευθύνες της για την ντροπή Μόρια.