Συλλογική προσδοκία ή ατομικές επιδιώξεις;

Η φετινή επέτειος της 3ης Σεπτέμβρη προκάλεσε μια δημιουργική συζήτηση για τις αρχές, τις αξίες και το μεγάλο έργο του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ σε όλη τη διαδρομή του, που διαμόρφωσε την καλύτερη περίοδο της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας.

– Ανεξάρτητη και πατριωτική εξωτερική πολιτική.

– Εκδημοκρατισμός κράτους και θεσμών.

– Διοικητική αποκέντρωση και ανακατανομή εξουσίας από το κεντρικό κράτος σε ανεξάρτητες Αρχές και στην ισχυρή Αυτοδιοίκηση.

– Αναμόρφωση της Παιδείας.

– Στρατηγική επιλογή: Ελλάδα στην ευρωζώνη.

– Συγκρότηση του κοινωνικού κράτους, που αποτελεί κεκτημένο της Μεταπολίτευσης. Εθνικό Σύστημα Υγείας, κοινωνική ασφάλιση, προστασία και ένταξη για τους αδύναμους.

Οι κρισιμότερες όμως επιλογές του ΠΑΣΟΚ ήταν τρεις:

1ον Η εθνική συμφιλίωση που τερμάτισε τον διαχωρισμό εθνικοφρόνων και μιασμάτων.

2ον Η ανατροπή των παγιωμένων συσχετισμών του μετεμφυλιακού κράτους, με τους αδικαίωτους, εθνικούς, δημοκρατικούς και κοινωνικούς αγώνες, από την Εθνική Αντίσταση ως το Πολυτεχνείο, να εκφράζονται από την Αλλαγή που άνοιξε τον δρόμο για συμμετοχή στον κοινωνικοοικονομικό ιστό των μέχρι τότε αποκλεισμένων λαϊκών στρωμάτων και πολιτών του δημοκρατικού χώρου.

3ον Η υπεύθυνη στάση να βάλει το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση που προκάλεσε ο εκτροχιασμός 2004-2009.

Ετσι, η ιστορική διαδρομή της παράταξής μας δεν είχε μόνο επιτυχίες και επιδοκιμασίες, αλλά και κρίσιμες αποδοκιμασίες.

Τον Γενάρη του ’15 έφτασε στο ναδίρ του 4%.

Τότε, η Φώφη Γεννηματά ανέλαβε την ηγεσία μιας ημιθανούς παράταξης και κατάφερε να την κρατήσει ζωντανή και να διπλασιάσει τις δυνάμεις της μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Ομως οι προσδοκίες των πολιτών και οι δικές μας φιλοδοξίες δεν περιορίζονται σε αυτά.

Πολύ περισσότερο που η καταστροφική κυβερνητική περίοδος ΣΥΡΙΖΑ, ακροδεξιών και γυρολόγων έδωσε την ευκαιρία στη Νέα Δημοκρατία να κυβερνήσει, η οποία με το καλημέρα ξέχασε τις δεσμεύσεις για επαναδιαπραγμάτευση των υψηλών πλεονασμάτων και του ρόλου του Υπερταμείου, αλλά δεν ξέχασε τις πολιτικές που γράφουν ανεξίτηλα στην ούγια Δεξιά και πάλι Δεξιά.

Με τις πρωτοβουλίες της Προέδρου, το Κίνημα Αλλαγής, που έχει θεμέλιο αλλά και πυξίδα το ΠΑΣΟΚ, με ενιαία οργάνωση και συλλογική λειτουργία διεκδικεί στη Βουλή δυναμικό ρόλο αντιπολίτευσης προτείνοντας και απαιτώντας βιώσιμες λύσεις για τα συσσωρευμένα προβλήματα της κοινωνίας.

Ταυτόχρονα ανοίγει έναν ουσιαστικό – δημοκρατικό διάλογο με την κοινωνία για το Σχέδιο Ελλάδα, την εθνική γραμμή και τις μείζονες πολιτικές με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Για την ανάπτυξη και το περιβάλλον, την κοινωνική μας ατζέντα, σε συγχρονισμό με την 4η βιομηχανική επανάσταση και με στόχο τη βιώσιμη κοινωνική ευημερία.

Με το πολιτικό μας σχέδιο και τις αποφάσεις της συνδιάσκεψης προχωρούμε συλλογικά για να κάνουμε πράξη τη φιλοδοξία μας, να διαμορφώσουμε την ισχυρή σοσιαλδημοκρατική παράταξη που έχει ανάγκη η χώρα και προσδοκά η κοινωνική μας βάση, αντί της προσαρμογής της παράταξης στις προσωπικές επιδιώξεις και ιδιαίτερα τις αθέμιτες που δεν ενδιαφέρουν κανέναν, ούτε στο Κίνημα ούτε στην κοινωνία, παρά μόνο αυτούς που τις έχουν ως αυτοσκοπό.

Οι πολίτες μάς κρίνουν όλους.

O Βασίλης Κεγκέρογλου είναι γραμματέας ΚΟ του Κινήματος Αλλαγής