Μόνο στην ΑΕΚ {LF}μπορεί να αποδώσει!

Τη θυμάμαι σαν χθες εκείνη την ημέρα. Καλοκαίρι του ’94. Ζέστη και υγρασία στο (παλιό) αεροδρόμιο του Ελληνικού. Οι αφίξεις ποδοσφαιριστών πάντα γοήτευαν τα Μέσα. Τότε, η ΑΕΚ πανηγύριζε για την έλευση του δαντελένιου Χρήστου Κωστή. Πανζουρλισμός. Ξεσηκωμός από τον κόσμο. Σε δεύτερο πλάνο πέρασε η απόκτηση του Νίκου Κωστένογλου. Κάποιοι λίγοι τον υποδέχθηκαν. Αλλωστε, ερχόταν από την ταπεινή Ξάνθη και του λόγου του δεν έκανε μεγάλο γκελ στον κόσμο.

Κι όμως, ο λιγομίλητος κεντρικός μπακ έμεινε 11 συναπτά χρόνια στην ομάδα! Αρχικά δίπλα στον σπουδαίο Στέλιο Μανωλά – φροντιστήριο για τη  θέση του κεντρικού μπακ. Είχε μεγάλο προσόν την ταχύτητα και φρόντιζε έτσι να καλύπτει τα όποια λάθη του. Μάλλον αυτό έκανε κλικ στον μεγάλο Ντούσαν Μπάγιεβιτς που είχε εισηγηθεί την αγορά  του. Συνολικά ο αμυντικός «έγραψε» 222 παρουσίες και γιόρτασε την κατάκτηση τεσσάρων Κυπέλλων, κυρίως γιατί η ΑΕΚ έμπαινε σε εποχή πέτρινων χρόνων.

Οταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο, ουδέποτε έφυγε πραγματικά από την Ενωση. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πάντα ένιωθε την ΑΕΚ ως ένα θερμοκήπιο. Εκεί μόνο μπορούσε να δώσει πράγματα. Διαδέχθηκε το 2008 τον Φερέρ στη θέση του προπονητή. Το ίδιο συνέβη και το ’11 όταν πήρε τη σκυτάλη από τον Χιμένεθ. Δεν θα τον πει κανείς αποτυχημένο. Αλλά το οξύμωρο είναι, πως ενώ του δόθηκε η ευκαιρία να πάει και σε άλλους πάγκους, ακόμη και ως βοηθός στην Εθνική ομάδα, ουδέποτε έκανε αίσθηση ή άφησε το στίγμα του. Μάλιστα, η περασμένη περίοδος τον βρήκε για λίγο στη Δόξα Δράμας, κοντά στη γενέτειρά του, τη Νέα Καρβάλη. Να έδυε άραγε το (όποιο) άστρο του; Μπορεί. Αλλά η μπάλα του ποδοσφαίρου κυλά γρήγορα όπως η ζωή. Ο Κωστένογλου επέστρεψε για να γίνει διευθυντής των ακαδημιών, σαν ένα δώρο που του έδωσαν οι άνθρωποι που τρέχουν το συγκεκριμένο πρότζεκτ. Και πριν αλέκτορα φωνήσαι, ο τεχνικός έπιασε στασίδι στον πάγκο της ομάδας.

Ουδείς γνωρίζει αν στο μυαλό είχε να εργαστεί ξανά στην πρώτη ομάδα. Δείχνει, όμως, να πιάνει την ευκαιρία. Ποντάρει σε άτομα της ομάδας, αυτά που εκτόξευσαν την ΑΕΚ τη δεκαετία του ’90. Τον Ατματσίδη. Τον Δημητριάδη. Τον Μιχαηλίδη. Γιατί καλοί οι ξένοι, ποιος όμως μπορεί να αρνηθεί πως οι Ελληνες αντιλαμβάνονται καλύτερα τις απαιτήσεις του κλαμπ; Το αν μείνει πολύ ή όχι ο Νίκος Κωστένογλου σε ρόλο πρώτου προπονητή, ουδείς μπορεί να το πει. Εχει τη στήριξη των ποδοσφαιριστών. Του Ιβιτς. Αλλά αυτά σύντομα μπορεί να αλλάξουν. Το θέμα είναι να στηριχθεί ο ίδιος με τις πράξεις και τις επιλογές του. Από το έργο του!