Αναμμένη απόφαση

Η φωτιά στον Μεσόκαμπο Σάμου που μπήκε, ως συνήθως, σούρουπο έχει ελεγχθεί, σχεδόν έχει σβήσει. Πριν αρκετά χρόνια μια αντίστοιχη σιγόκαιγε επί μέρες νοτιοανατολικά, σχεδόν κοίμισε τις δυνάμεις, μέχρι να επιτεθεί ξαφνικά και να αποτεφρώσει την κατάφυτη οροσειρά (Καρβούνης) περνώντας από τη βόρεια πλευρά του νησιού. Πολλές, τεράστιες πυρκαγιές «δημιούργησαν» ένα εκπληκτικό κίνημα εθελοντών, με μηχανήματα, ετοιμότητα, πειθαρχία, σοφή διασπορά, τεχνική. Ανθρωποι που γνωρίζουν τα μονοπάτια, τα ρεύματα, πού πας, πώς πιάνεις την εξέλιξη του μετώπου, πού δημιουργείς αντι-μέτωπο.

Πάνω στις καταστροφές της Σάμου, από πυρκαγιές, εμπρησμούς – από πρόθεση ή ανοησία – έχει κτιστεί, σαν αντιστάθμισμα, μια αποφασιστικότητα. Δεν μιλούν, τρέχουν, βάζουν μπροστά τα πιεστικά, κατεβαίνουν με «παντιές» και με «χίλια» καρόδρομους στο ορεινό πουθενά. Εκατό πυροσβέστες για τα νησιά του νομού, εξακόσιοι εθελοντές.

Η Σάμος είναι ένα ορεινό, «ηπειρωτικό» νησί, πευκόφυτο, εύφορο, δύσκολο, δύσβατο. Η φωτιά μπορεί να μπει από πεταμένο τσιγάρο ή από γκαζάκια. Εχουν εξιχνιαστεί πολλά περιστατικά. Εν τούτοις αυτό το εθελοντικό κίνημα προφυλάσσει όχι μόνο με την επιχειρησιακή του ποιότητα. Προφυλάσσει γιατί δημιουργεί μια αντιπυρική παιδεία όχι μόνο αντιπυρική δράση – που είναι δουλειά, πρωτίστως, των (καλών) υπηρεσιών. Βέβαια δίπλα στον πυροσβεστικό εθελοντισμό αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια η λαθροϋλοτόμηση. Δίπλα στον πολιτιστικό πλούτο, η οικονομική ανάγκη.

Η φωτιά σβήστηκε, η πυροσβεστική αφοσίωση είναι αναμμένη.

Ο Δημήτρης Σεβαστάκης είναι ζωγράφος, αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ