Ζορμπάδες

Ενα από τα παγκόσμια στερεότυπα για τον Ελληνα βρίσκεται στην κινηματογραφική μεταφορά του «Ζορμπά». Το θυμικό του Αντονι Κουίν που χόρευε το συρτάκι δάνεισε την εικόνα του ατίθασου γλεντζέ Ελληνα που ο τράχηλός του ζυγόν δεν υπομένει.

Φολκλορισμός; Πολλοί Ελληνες θεωρούν ότι αυτή η εικόνα τούς καθρεφτίζει. Ανυπότακτους. Εξαιρετική περίπτωση ανθρώπων – τουλάχιστον στις καθημερινές νοοτροπίες και στη σχέση μας με τον νόμο.

Δεν μας αρέσει ο νόμος. Γι’ αυτό και τον παραβιάζουμε όσο μπορούμε. Υπερασπιζόμενοι το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο, οι συριζαίοι έλεγαν ότι δεν χρειάζεται να καταργηθεί – και τι προστατεύει, μόνο τα πλημμελήματα. Σιγά τώρα.

Τρώμε πρόστιμα από την Ευρώπη για τις ανεξέλεγκτες χωματερές – απ’ όπου, επιπλέον, συχνά ξεκινάνε πυρκαγιές. Δεν τρέχει τίποτα. Τρώμε πρόστιμα για τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων GDPR. Ε, και;

Εχει ψηφιστεί νόμος για το κάπνισμα σε κοινόχρηστους κλειστούς χώρους. Ελα μωρέ. Νόμος για την υποχρεωτική ζώνη στο αυτοκίνητο. Σιγά. Υπάρχει Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας. Δηλαδή τι, θα οδηγούμε όπως οι ξένοι, θα σταματάμε στο κόκκινο και δεν θα μιλάμε στο κινητό; Τι είμαστε, μηχανές;

Γιατί δεν φοράμε κράνος στις μοτοσικλέτες; Πώς να ανασάνεις εκεί μέσα; Γιατί οδηγούμε μεθυσμένοι; Επειδή το ελέγχουμε.

Κάπως έτσι, ο απολογισμός είναι τρομερός. Είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη σε θανάτους μοτοσικλετιστών – μόλις χθες σκοτώθηκε στα καλά καθούμενα ένας στη Βούλα. Είμαστε πολύ ψηλά σε θανατηφόρα δυστυχήματα στους δρόμους. Ευημερούμε και σε τραυματισμούς με ακρωτηριασμούς και άλλες μεγάλες συνέπειες. Ναι, αλλά έτσι αποκτούν εμπειρία οι ορθοπεδικοί μας.

Αν για κάθε ορθολογική ένσταση σε κάθε παράβαση του νόμου υπάρχει ένας ανορθολογισμός που υπερασπίζεται τον ελληνικό εξαιρετισμό, το κράτος δεν μπορεί να έχει άλλη λύση: αστυνόμευση και πρόστιμα.

Δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί πρέπει να γίνει κυβερνητικό πρόγραμμα η πρόθεση του κράτους να είναι αυστηρό με τους πειρατές της ασφάλτου. Τι νόημα έχει, π.χ., η συνάντηση του Μητσοτάκη με τον Οικονόμου για να αντιμετωπιστεί η αύξηση των τροχαίων στην Κρήτη.

Στις κανονικές χώρες, οι οδηγοί ξέρουν ότι θα έχουν σοβαρές συνέπειες αν παραβούν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Πρόστιμα και πόντους στο point system, σε επανάληψη αφαίρεση διπλώματος.

Στην Ελλάδα οι νόμοι υπάρχουν, το κράτος λειτουργεί και οι μηχανισμοί του λειτουργούν. Γιατί παρ’ όλ’ αυτά δεν κάνουν τη δουλειά τους;

Δεν μπορεί να είναι αντικείμενο κυβερνητικών εξαγγελιών η πρόθεση της πολιτείας να επιβάλει τον νόμο – όταν μάλιστα ο νόμος σημαίνει λιγότερα τροχαία, λιγότερους θανάτους και λιγότερους τραυματισμούς.

Η νομιμότητα είναι υποχρέωση, στα κανονικά κράτη δεν μπορεί να είναι κομματική γραμμή. Οχι άλλον εξαιρετισμό. Οχι άλλους Ζορμπάδες.