Ελέφαντας

Εκτός από την ευφορία για τη νέα κατάσταση στο δωμάτιο υπάρχει κι ένας ελέφαντας. Λέγεται Πρέσπες.

Η κυβέρνηση (ευτυχώς γι΄αυτήν) διόρθωσε τις αστοχίες δυο, τριών υπουργών και επιβεβαίωσε την άποψη που επικυρώθηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων ψηφοφόρων: οι Πρέσπες είναι μια εθνικά επιζήμια συμφωνία.

Η κατάργησή της όμως έχει περιορισμένο όφελος (αφού η άλλη πλευρά πήρε ήδη ό,τι ήθελε) και μεγάλο κόστος. Συνεπώς θα πρέπει να ζήσουμε μαζί της, ακόμη και με πόνο ψυχής.

Μια άποψη στην οποία (από ό,τι κατάλαβα) συμφωνεί και το ΚΙΝΑΛ.

Οι ψηφοφόροι φυσικά ήξεραν πριν ψηφίσουν. Είχαν προειδοποιηθεί σε όλους τους τόνους ότι οι Πρέσπες είναι ένας δρόμος χωρίς δωρεάν επιστροφή.

Τι σημαίνει αυτό; Κάτι απλό. Η Ελλάδα μπορεί να επιτηρεί αυστηρά την τήρηση της συμφωνίας, να χρησιμοποιεί το χαρτί της Ευρωπαϊκής Ενωσης για να πιέσει, να εκμαιεύει όπου μπορεί βελτίωση κι αν οι Σκοπιανοί δώσουν αφορμή να τους τρίψει τις Πρέσπες στα μούτρα. Αν χρεώσει στους άλλους το κόστος μιας ρήξης, καθιστά τη ρήξη δυσκολότερη.

Με αυτές τις διευκρινίσεις η διαχωριστική γραμμή που προέκυψε στο εσωτερικό της χώρας από τις Πρέσπες διατηρείται στο ακέραιο. Είναι άλλωστε χρήσιμη για τη δημοκρατία: δεν είναι φυσιολογικό το 75% των Ελλήνων να μη βρίσκει έκφραση σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο.

Από εκεί πέρα προκύπτει ένα ερώτημα. Και οι «Πρεσπαδόροι»;

Υποθέτω ότι κρίνονται κατά περίπτωση. Οι Πρέσπες δεν αποτελούν ενδεχομένως εμπόδιο για να διοριστεί κάποιος γενικός γραμματέας Αθλητισμού αλλά μάλλον δεν ισχύει το ίδιο για άλλα αξιώματα της δημοκρατίας.

Σίγουρα πάντως δεν τους παίρνει να κουνάνε το δάχτυλο. Καταδικάστηκαν στις κάλπες για μια συμφωνία που η πλειοψηφία δεν ήθελε και τώρα ρωτούν χαιρέκακα τι θα κάνουμε με τη συμφωνία που μας φόρτωσαν!

Είπαμε να πέσουν οι τόνοι αλλά η χώρα δεν κατοικείται από Λωτοφάγους.

Να διευκρινίσω κάτι. Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που χωρίζεται σε ενδοτικούς Πρεσπαδόρους και έξαλλους Μακεδονομάχους.

Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είναι άνθρωποι με υψηλό πατριωτικό φρόνημα αλλά και λογική, σοβαρότητα, μέτρο και ρεαλισμό.

Είναι άνθρωποι που ξέρουν να χειρίζονται και τη λήθη και τη μνήμη.

Προφανώς οι Πρέσπες ούτε θα περάσουν, ούτε θα ξεχαστούν. Η διαχωριστική γραμμή που δημιούργησαν και το ρήγμα που προκάλεσαν στην ελληνική κοινωνία θα διατηρηθούν και θα ανακαλούνται με κάθε αφορμή και σε κάθε περίσταση.

Δεν είναι κακό. Το αντίθετο. Είναι μάλλον ο ασφαλέστερος τρόπος για να μην αρπαχτούμε μεταξύ μας.