Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια

Η είσοδος της πολιτικής ζωής της χώρας στην περίοδο Κυριάκου Μητσοτάκη άρχισε με μερικές συμβολικές εικόνες. Ο νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε με θρησκευτικό όρκο ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, χοροστατούντος του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. Πριν φτάσει στο προεδρικό μέγαρο, τον συνόδευαν τα παιδιά του και η γυναίκα του. Αγκαλιάστηκε μαζί τους, μετά την τελετή. Επίσης, ό,τι συνέβαινε το παρακολουθούσαν οι αδελφές του Πρωθυπουργού – που δεν κρατούν πολιτικό ρόλο, πλην της Ντόρας Μπακογιάννη.

Είναι προφανές ότι οι συγκεκριμένες εικόνες έχουν συμβολική φόρτιση. Δίνουν την εικόνα ενός συντηρητικού πολιτικού, κινούμενου στην παραδοσιοκρατική ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας – με μια εσάνς παραδοσιοκρατικής αμερικανιάς. Οπαδός των παραδόσεων, της ελληνικής ορθοδοξίας και της θεμελίωσης των κοινωνικών δομών στον ρόλο της οικογένειας. Τα τηλεοπτικά και τα φωτογραφικά πλάνα, που απαθανάτισαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη με φόντο το γαλάζιο του ουρανού και ελληνικές σημαίες που ανεμίζουν, συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του παραδοσιακού τρίπτυχου: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια.

Είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης οπαδός του βαθιού ελληνορθόδοξου συντηρητισμού; Ενας μεταρρυθμιστής Πρωθυπουργός, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη όσων καταλαβαίνουν μόνο τη γλώσσα της παραδοσιοκρατίας, πρέπει να δείξει ότι τιμά και σέβεται αυτή τη γλώσσα. Χρειάζεται την εμπιστοσύνη των κομματικών μηχανισμών για να ασχοληθεί με τα δύσκολα που του έχουν κληροδοτηθεί. Για να έχει ευχέρεια κινήσεων στο πεδίο της πολιτικής, πρέπει να κατοχυρώσει την αποδοχή στο πεδίο των συμβολισμών.

Είναι επιλογή κόντρα στη συμβολική εικόνα του προκατόχου του. Τα περισσότερα στελέχη των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ ορκίζονταν στην τιμή και την υπόληψή τους. Ο Αλέξης Τσίπρας έδειχνε μεν ότι σέβεται το κοσμικό κράτος, αλλά αργότερα προσπάθησε να φέρει θεσμούς αυτού του κράτους, ανάμεσά τους τη δικαιοσύνη και τα ελεύθερα ΜΜΕ, στα μέτρα του ή προσεταιρίστηκε την Εκκλησία δήθεν προωθώντας τον χωρισμό Εκκλησίας – Κράτους αλλά, στην ουσία, επιδιώκοντας να απελευθερώσει θέσεις δημοσίων υπαλλήλων για τα πελατειακά δίκτυα που έστηνε. Και ενώ κυκλοφορούσε αγραβάτωτος, ύψιστος συμβολισμός ατιθάσευτου πολιτικού, χρησίμευσε συστηματικά ως delivery boy (κατά τον χαρακτηρισμό του Ευάγγελου Βενιζέλου) των δανειστών.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ήπιος, με κοστούμι και γραβάτα, προφανώς, παίζει κι αυτός το παιχνίδι τω συμβολισμών. Αλλο όμως τα σύμβολα κι άλλο η πολιτική πραγματικότητα. Και όλοι γνωρίζουμε ότι, τελικά, όπως συμβαίνει με κάθε πολιτικό εκπρόσωπο, ούτε κι αυτός θα κριθεί από τους συμβολισμούς. Αλλά από τη δουλειά του.