«Η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να ακυρωθεί»

Υποψήφιος βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης με την Πλεύση Ελευθερίας, αστροφυσικός, σεναριογράφος και δημιουργός του Plasticobilism, ο Νίκος Παπαδόπουλος είναι μια ξεχωριστή υποψηφιότητα και ξεκαθαρίζει πώς στρατεύεται και του αρέσει «το ότι η Πλεύση και η επικεφαλής της, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι ένα με την κοινωνία. Εχει επιλέξει να είναι στο πλευρό του κάθε πολίτη που αγωνίζεται για το δίκαιο και δεν φοβάται να συγκρουστεί για να υπερασπιστεί την επιλογή αυτή. Ετσι κι εγώ, έχω επιλέξει να στηρίξω αυτή τη σπάνια κατηγορία ανθρώπων, όπως η Ζωή». Λέει επίσης πως αν θα έπρεπε να διαλέξει μια σύγχρονη αναπαράσταση, θα ήταν αυτή όπου ένας έλληνας πολίτης είναι βυθισμένος σε μια μαύρη άβυσσο, ωστόσο το ένα του χέρι εξακολουθεί να είναι έξω απ’ αυτήν. «Και μπορεί να διατηρεί έξω αυτό το χέρι με πολύ κόπο, αλλά αυτό σημαίνει ότι ακόμα υπάρχει δύναμη μέσα σ’ αυτόν τον πολίτη» συμπληρώνει.

Θεωρείτε πως η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να ακυρωθεί; Εγραψε πρόσφατα η κυρία Κωνσταντοπούλου στα «ΝΕΑ» για δημοψήφισμα…
Θεωρούμε πως η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να ακυρωθεί με νομικά και πολιτικά εργαλεία και για τον σκοπό αυτόν από τις πρώτες κοινοβουλευτικές ενέργειες της Πλεύσης Ελευθερίας, την επομένη των εκλογών, είναι η πρόταση για διενέργεια δημοψηφίσματος για τη Συμφωνία αυτή, όπως και η πρόταση σύστασης κοινοβουλευτικής επιτροπής για την ακύρωσή της. Με βάση το διεθνές δίκαιο, οι διεθνείς συνθήκες έχουν σαφείς κανόνες σύναψης. Ενας βασικός κανόνας είναι ότι πρέπει να υπάρχει η δημοκρατική νομιμοποίηση εκείνου που συνάπτει μια τέτοια. Αυτή η δημοκρατική νομιμοποίηση δεν υπήρχε ούτε στο πρόσωπο του κ. Κοτζιά ούτε του κ. Τσίπρα. Επιπλέον, όσα υπογράφηκαν σ’ αυτή τη Συμφωνία παραβιάζουν το Σύνταγμά μας και η παραβίαση του εσωτερικού δικαίου μιας χώρας είναι επίσης λόγος ακύρωσης μιας διεθνούς συμφωνίας. Αλλωστε, η συγκεκριμένη Συμφωνία έχει ακυρωθεί στην πράξη, αφού άλλα προέβλεπε και άλλα γίνονται, ενώ απονομιμοποιήθηκε ξεκάθαρα στο δημοψήφισμα της γειτονικής χώρας και δεν υπογράφηκε ούτε από τον πρόεδρό της. Μπορεί, συνεπώς, να ακυρωθεί και πρέπει να ακυρωθεί αυτή η Συμφωνία.

Τι σας ενέπνευσε να στρατευτείτε στην Πλεύση Ελευθερίας;
Το ότι η Πλεύση και η επικεφαλής της, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι ένα με την κοινωνία. Εχει επιλέξει να είναι στο πλευρό του κάθε πολίτη που αγωνίζεται για το δίκαιο και δεν φοβάται να συγκρουστεί για να υπερασπιστεί την επιλογή αυτή. Ετσι κι εγώ έχω επιλέξει να στηρίξω αυτή τη σπάνια κατηγορία ανθρώπων, όπως η Ζωή.

Αυτούς που τολμούν να λένε τα πράγματα με το όνομά τους, που δεν τα παρατάνε, που δεν προδίδουν τις αρχές τους, που είναι ακέραιοι στις αξίες τους, που δεν μαγεύονται από αξιώματα και καρέκλες εξουσίας, αλλά διεκδικούν και αγωνίζονται αδιάκοπα για το καλύτερο της κοινωνίας, της πατρίδας, του κόσμου…

Πώς θα αναπαριστούσατε σήμερα την Ελλάδα στο πλαίσιο του Plasticobilism;
Εχω αναπαραστήσει πολλές φορές την τραγική κατάσταση της σημερινής Ελλάδας, είτε αυτό έχει να κάνει με την ποιότητα της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του πολίτη, είτε με τη φτωχοποίηση και την απόγνωση των ανθρώπων. Αν θα έπρεπε να διαλέξω μια τέτοια αναπαράσταση, θα ήταν αυτή όπου ένας έλληνας πολίτης είναι βυθισμένος σε μια μαύρη άβυσσο, ωστόσο το ένα του χέρι εξακολουθεί να είναι έξω απ’ αυτήν. Και μπορεί να διατηρεί έξω αυτό το χέρι με πολύ κόπο, αλλά αυτό σημαίνει ότι ακόμα υπάρχει δύναμη μέσα σ’ αυτόν τον πολίτη, ότι δεν έχει εγκαταλείψει τον αγώνα ώστε να μετατρέψει την επιβίωσή του σε ζωή…

Γιατί, αλήθεια, η Πλεύση δεν συμπορεύτηκε με άλλες αντιμνημονιακές δυνάμεις;
Η Πλεύση Ελευθερίας είναι πρωτίστως ένα κίνημα, δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα κόμματα όπως τα γνωρίζουμε, με τους αποκρουστικούς κομματικούς τους μηχανισμούς. Η αλήθεια είναι ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια είχαν γίνει συζητήσεις με άλλες πολιτικές αντιμνημονιακές δυνάμεις, τέθηκαν από εμάς οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις συμπόρευσης, ώστε αυτή να είναι καθαρή, θεμελιωμένη και αμοιβαία, αλλά ουσιαστικά αυτές οι προϋποθέσεις δεν απαντήθηκαν ποτέ. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια ξαφνική εκλογική συνεργασία της τελευταίας στιγμής με αυτοσκοπό την είσοδο στη Βουλή. Αυτό που είναι ουσιαστικό είναι η σύμπραξη με την κοινωνία, τις κινηματικές ομάδες και τις αντιμνημονιακές δυνάμεις εκεί έξω, στους δρόμους του συνεχούς αγώνα και της διεκδίκησης και όχι μια βιαστική συνεργασία ψηφοθηρικού σκοπού.

Θεωρείτε πως υπάρχει εναλλακτική για τη χώρα ή όχι;
Αν δεν το θεωρούσα, θα ήμουν ένας παραιτημένος και δυστυχής άνθρωπος, δεν θα έβρισκα νόημα σε καμιά συμμετοχή μου στα κοινά, δεν θα αγωνιζόμουν εναντίον αυτού του ακραίου νεοφιλευθερισμού που ζούμε σήμερα. Είμαι απέναντι σε διαπλεκόμενα κατεστημένα, σε συμφέροντα και σε δυνάμεις που προσπαθούν να μας καθυποτάξουν χρησιμοποιώντας νομισματικούς εκβιασμούς, τραπεζική τρομοκρατία και μιντιακές προπαγάνδες. Η εναλλακτική είναι η δημοκρατία μας, η αξιοπρέπειά μας, η κοινωνία, η αλληλεγγύη και ο άνθρωπος. Και γι’ αυτή την εναλλακτική έχει νόημα να παλέψει κανείς…

Τι προτείνετε ειδικότερα στους πολίτες της Α’ Θεσσαλονίκης; Γιατί να ψηφίσουν Πλεύση;
Παρότι είμαι υποψήφιος στη Θεσσαλονίκη, την πόλη όπου γεννήθηκα, ζω και αγαπώ, δεν θα ξεχωρίσω τους πολίτες της από τους υπόλοιπους της χώρας. Οι ανάγκες των ανθρώπων είναι ίδιες και δεν έχουν τοπικιστικό χαρακτήρα. Η Πλεύση Ελευθερίας δίνει έναν αγώνα για δημοκρατία, δικαιοσύνη και δικαιώματα, που αφορούν όλους τους πολίτες της χώρας χωρίς διάκριση. Και αυτό οι πολίτες της Θεσσαλονίκης το γνωρίζουν ήδη, όπως γνωρίζουν πως είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα τους σε κάθε διεκδίκηση του δίκαιου και της αξιοπρέπειάς τους. Γνωρίζουν ότι ψηφίζοντας την Πλεύση, ψηφίζουν τον εαυτό τους.

Πώς αλήθεια θα αφυπνιστεί ο κόσμος και θα σηκωθεί από τον καναπέ για μια σειρά διεκδικήσεων;
Ο κόσμος που είναι έτοιμος να αφυπνιστεί μπορεί να αφυπνιστεί με πολλούς τρόπους, που έχουν σαφώς να κάνουν με τη συνείδησή του και την παιδεία του. Ρίχνοντας μόνο μια ματιά στον διπλανό του, στην εξαθλίωση ή στην αδικία που υφίσταται, είναι αρκετό. Οπως μπορεί για κάποιον να είναι αρκετό ακόμη κι ένα σκίτσο ή ένα έργο τέχνης. Αλλά, επειδή ζούμε σε μια κοινωνία, νομίζω ότι το να βλέπεις πως κάποιοι, έστω λίγοι στην αρχή, διεκδικούν όχι για το ατομικό τους συμφέρον, αλλά για το συλλογικό καλό και δίκαιο, είναι ξεκάθαρα μια κινητοποιός δύναμη. Η καθαρότητα της ανιδιοτέλειας αποτελεί έμπνευση να σηκωθείς από τον καναπέ και να συμμετέχεις κι εσύ στη διεκδίκηση του καλύτερου. Αφού διαφορετικά θα σε ελέγξει η συνείδηση που ανέφερα. Αν έχεις φυσικά…