Απαλή

Τα μεσάνυχτα τελειώνει η προεκλογική περίοδος. Η «πιο απαλή» που θυμάται ένας έμπειρος κοινοβουλευτικός. Τόσο «απαλή» που το μεγαλύτερο τηλεοπτικό της γεγονός ήταν μια συνέντευξη του Πρωθυπουργού στον Σκάι. Τόσο υποτονική που τρία κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΚΙΝΑΛ, επέλεξαν το Θησείο για τις κεντρικές τους προεκλογικές συγκεντρώσεις στην πρωτεύουσα. Επειδή, όπως λένε όσοι κυκλοφορούν στα ενδότερα των κομματικών κουζινών, «είναι μια τοποθεσία που βοηθά τον σκηνοθέτη να κάνει τηλεοπτικά πλάνα που δημιουργούν την αίσθηση πως το πλήθος των συγκεντρωμένων είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι στην πραγματικότητα». Τόσο ήρεμη που οι βουλευτές επαρχίας δεν αντιμετωπίζουν ως μεγαλύτερο εχθρό τους τούς συνυποψηφίους τους από το ίδιο κόμμα, ούτε τους πολιτικούς τους αντιπάλους, αλλά τον καύσωνα. Οπως το θέτει ένας από αυτούς, «όταν η προεκλογική περίοδος έπεφτε άνοιξη ή φθινόπωρο ο κόσμος βρισκόταν στα καφενεία από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 10 το βράδυ. Τώρα, από τις 5 μέχρι τις 8 το απόγευμα υπάρχει μια νεκρή ζώνη που όλοι κάθονται στα σπίτια τους».

Αποχή
Ετσι ο ωφέλιμος χρόνος για το κυνήγι του σταυρού έχει περιοριστεί μεταξύ 8.30 και 9.30 το βράδυ περίπου. Η εξήγηση των άμεσα ενδιαφερομένων, των πολιτικών, για την πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα προεκλογική περίοδο είναι πως έχει προηγηθεί η κάλπη της 26ης Μαΐου που «κάνει το αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου αναπότρεπτο». Οι υποτονικές αυτές εβδομάδες, ωστόσο, εγκυμονούν έναν μεγάλο κίνδυνο: την αποχή. Αφού τον Σεπτέμβριο του 2015 – σε εκλογές μετά από capital controls κι ένα ακόμη Μνημόνιο – το ποσοστό εκείνων που απείχαν άγγιξε το 43,4% και τον Μάιο του 2019 – που το εκλογικό σώμα είχε να βρεθεί στο παραβάν σχεδόν μία τετραετία, γεγονός όχι σύνηθες στη Μεταπολίτευση – το 41,31%, νομιμοποιείται κανείς να υποθέσει πως μεθαύριο θα αυξηθεί αντί να μειωθεί. Αυτό τουλάχιστον υπονοούν οι δημοσκόποι. Παρότι στα γκάλοπ το ποσοστό όσων δηλώνουν πως δεν θα πάνε να ψηφίσουν συνήθως είναι πολύ μικρό. Αν η συμμετοχή αποδειχθεί τελικά μικρή, υπό μια έννοια θα έρθουμε πιο κοντά στην ευρωπαϊκή κανονικότητα. Ως συνήθως υιοθετώντας τις αρνητικές της εκδοχές.