Το τραμ {LF}το τελευταίο

Σίγουρα, η δημοκρατία κέρδισε πόντους στην Τουρκία με την ξεκάθαρη νίκη του Εκρέμ Ιμάμογλου στις επαναληπτικές δημαρχιακές εκλογές της Πόλης, παρά την προσωπική ανάμιξη του Ταγίπ Ερντογάν υπέρ του αντιπάλου του στην προεκλογική εκστρατεία – αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι η δημοκρατία είναι ισχυρότερη από τον πρόεδρο της χώρας. Ο οποίος δεν είχε χάσει καμιά εκλογική αναμέτρηση εδώ και 25 χρόνια, από τότε που είχε και ο ίδιος εκλεγεί δήμαρχος της Πόλης – η πολιτική του διαδρομή είναι πορεία θριαμβευτικών εκλογικών νικών.

Αλλά το 2016 κάποιοι προσπάθησαν να τον ανατρέψουν με πραξικόπημα – απείλησαν την ίδια τη ζωή του. Ο ίδιος, το 1996, στην αρχή της θριαμβευτικής καριέρας του, σε συνέντευξή του είχε δηλώσει ότι «η δημοκρατία δεν είναι σκοπός, είναι μέσον» και ότι «η δημοκρατία είναι σαν το τραμ: το παίρνεις για να πάς εκεί που θες, και όταν φθάσεις, κατεβαίνεις». Οι αντίπαλοί του κατέβηκαν και χρησιμοποίησαν αεροπλάνα και ελικόπτερα εναντίον του, γιατί αυτός να συνεχίσει με το αργό και ειρηνικό τραμ;

Ο κ. Ερντογάν φέρεται επίσης να έχει δηλώσει ότι «όποιος κερδίζει την Ιστάμπουλ, κερδίζει την Τουρκία» – άρα ο Εκρέμ Ιμάμογλου συνιστά απειλή, να του πάρει την Τουρκία. Φυσικά, στη δημοκρατική πολιτική συμβαίνουν αυτά, χάνουν κάποια στιγμή οι ηγέτες την εξουσία, κανείς δεν είναι μόνιμος. Η αλήθεια όμως είναι πως τα τραμ αποτελούν εξαίρεση, στην πλειονότητα των χωρών του πλανήτη μας οι ηγέτες τους δεν είναι διατεθειμένοι να παραδώσουν την εξουσία επειδή η πλειοψηφία των ψηφοφόρων είναι εναντίον τους – άλλωστε, συνήθως έχουν στη διάθεσή τους τα μέσα ώστε να μην είναι οι πολίτες εναντίον τους, όπως στη Βενεζουέλα για παράδειγμα. Τα τεθωρακισμένα έχουν μεταμφιεστεί σε τραμ.

Ο Ταγίπ Ερντογάν θεωρεί πως το εναντίον του πραξικόπημα οργανώθηκε από τους Αμερικανούς, μέσω των γκιουλενιστών. Οι ακροβασίες του στην εξωτερική πολιτική εξηγούνται σε σημαντικό βαθμό σαν κινήσεις αναζήτησης συμμάχων που θα τον προστατέψουν από τους Αμερικανούς. Οι εκκαθαρίσεις στον κρατικό μηχανισμό και πρωτίστως στον στρατό, απομάκρυναν τον κίνδυνο ανατροπής του με βίαια μέσα – αλλά τώρα εμφανίζεται ο κίνδυνος απώλειας της εξουσίας με ειρηνικά μέσα, με το τραμ. Θα τον ανεχθεί;

Το δημοκρατικό τραμ οδήγησε τον κ. Ερντογάν στην προεδρία της χώρας του· άλλαξε το σύνταγμα, έγινε πανίσχυρος ηγέτης της Τουρκίας – από την εποχή του Κεμάλ, κανείς δεν συγκέντρωσε τόση ισχύ για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα την αφήσει στο τραμ και θα κατέβει; Ή μήπως απλώς είδαμε να περνά από τους δρόμους της Πόλης το τραμ το τελευταίο;