Οι χρυσές επιτυχίες, μέρος 2ο

Δεν έχουν τελειωμό οι περιπέτειες του Κρέτσου στις θέσεις ευθύνης που ανέλαβε στην τετραετία της «πρώτης φοράς Αριστερά». Λέγαμε χθες για την Ειδική Γραμματεία Επικοινωνιακού Χειρισμού Κρίσεων, τη γνωστή κι ως «πασαρέλα», αλλά ο Λευτέρης Κρέτσος έχει αφήσει κι αλλού το αποτύπωμά του. Υπάρχει π.χ. ένα τμήμα Αυτοτελούς Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνιακού Συντονισμού (μεγάλη ονομασία για να δείχνει πόσο βαρυσήμαντο είναι). Στα χαρτιά το έργο του ήταν η κατάρτιση της επικοινωνιακής στρατηγικής της κυβέρνησης προς το εξωτερικό και ο συντονισμός υπουργείων και υπηρεσιών του Δημοσίου. Ετσι, σκέφτηκαν, θα υπήρχε κοινό επικοινωνιακό μήνυμα, μέσω των Γραφείων Τύπου Εξωτερικού.

Υπερκόπωση

Ολα αυτά στο πλαίσιο της Εθνικής Στρατηγικής, το συμβούλιο της οποίας συνεδρίασε… δύο φορές από το 2015. Ο κ. Κρέτσος δήλωνε πολυάσχολος ενώ ο γγ. Επικοινωνίας, Χρήστος Σίμος, από την παλιά ηρωική ομάδα των τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχε καμιά σχέση με την επικοινωνία. Οι κακές γλώσσες λένε ότι τον περισσότερο χρόνο του τον περνά σε παρακείμενο καφέ συνομιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Βαρέα

Ετσι, λοιπόν, το αυτοτελές αυτό τμήμα περιορίστηκε στο να στέλνει κάποιες δύσμοιρες υπαλλήλους σε συνέδρια άσχετα με το αντικείμενο της επικοινωνίας και της δημόσιας διπλωματίας. Τύπωνε, μάλιστα, για να φαίνεται ότι κάνει και κάτι, ένα μηνιαίο ερασιτεχνικό δελτίο, γραμμένο στα ελληνικά, για εσωτερική χρήση.

Καμαρωτά

Και το εντυπωσιακό σας το φυλάω για το τέλος. Το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, μπορεί να ετοιμάζεται να πάει στο φεγγάρι δια του Νίκου Παππά, όμως, διαθέτει ιστοσελίδα σε μια μόνο γλώσσα. Φυσικά στα ελληνικά, γιατί μόνο έτσι μπορείς να ασκήσεις δημόσια διπλωματία, γιατί όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες κάποιοι έτρωγαν βελανίδια κ.λπ. κ.λπ…

Επί χάρτου

Σε μια αιμοβόρικη δήλωση προέβη ο υπουργός Εξωτερικών μας, Γιώργος Κατρούγκαλος, ερωτηθείς για το ενδεχόμενο να στείλει, η Τουρκία, το «Γιαβούζ» στην ελληνική ΑΟΖ: «Εμείς έχουμε Πολεμικό Ναυτικό και έχουμε στείλει παντού τα αναγκαία σήματα ότι δεν θα πρέπει κανείς να διανοηθεί να έρθει στα δικά μας τα νερά». Αντί σχολίου ας παραθέσω τι δήλωσε ο υπουργος Αμυνας Αποστολάκης: «Οταν θα χρειαστεί να κάνουμε κάτι, ας υπολογίζουμε καταρχήν ότι θα είμαστε μόνοι μας».

Με νόημα

Μιλώντας για δηλώσεις που κρατάμε, να σας επισημάνω κι ένα σημείο από τη χθεσινοβραδινή ομιλία του Βενιζέλου στο συνέδριο του Κύκλου – που είχε και πάρα πολύ κόσμο… «Τα προηγούμενα χρόνια κυριάρχησαν το ψεύδος, η χυδαιότητα, οι νέες μορφές διαπλοκής. Από τη συγκρότηση ομάδων συμφερόντων καταλήξαμε ή μάλλον καταντήσαμε στο σχηματισμό συμμοριών. Η αποκατάσταση του κράτους δικαίου δεν είναι πολιτικός ή προσωπικός ρεβανσισμός, αλλά θεσμική υποχρέωση που δεν αντιβαίνει – το αντίθετο – στη διαμόρφωση των αναγκαίων συναινέσεων και του κλίματος εθνικής ενότητας». Το κρατώ γιατί αυτή είναι μια πραγματική συζήτηση στο βαθύτερο πολιτικό παρασκήνιο και, όχι, δεν αναφέρομαι στους γνωστούς ρεβανσιστές που φωνάζουν για σκαμνιά και άλλα τέτοια δημοκρατικά…

Αλλαγές

Παρατήρησε ένας συνομιλητής μου που παρακολουθεί τα διπλωματικά ότι μοιάζει σαν να αποχωρούν ένας ένας από την Ελλάδα πρέσβεις που είχαν χτίσει καλές επαφές με την κυβέρνηση που μοιάζει να μας αφήνει… «Σαν να σηματοδοτείται μια αλλαγή περιόδου», μου σχολίασε χαρακτηριστικά. Μετά τον γερμανό πρέσβη που ήδη αποχώρησε, δεν ανανεώνεται και η θητεία του Γάλλου, ενώ ακούγεται εντόνως η φήμη ότι προς αλλαγή πόστου οδεύει και η πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας…

Αχάριστοι

Δεν άντεξε ο Πολάκης να μη σπάσει τη σιωπή του στο Facebook και βγήκε πάλι λάβρος εναντίον των δικαστών που δεν ακολούθησαν τις οδηγίες του για τους πρώην υπουργούς Υγείας.

Γες Μίνιστερ

Μου παραπονέθηκε ένας φίλος ότι η στήλη αδίκησε χθες τον Πρωθυπουργό μας, επειδή έγραψα ότι έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους ξένους, κυρίως, δημοσιογράφους που ανέμεναν να του θέσουν ερωτήματα στην προσέλευση της προχθεσινής Συνόδου Κορυφής… Ισως έχει δίκιο, αφού θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες έστω και που έκανε δήλωση καθώς τα τελευταία δύο χρόνια ζήτημα να έκανε 2-3 φορές ενώ και παλιά προτιμούσε άλλη είσοδο, όχι αυτή με τις σημαίες πίσω και τους ενοχλητικούς δημοσιογράφους που φωνάζουν «mister Tsipras, Prime Minister Tsipras…» και κάτι άλλα ακαταλαβίστικα.