Καθαίρεση;

Το ερώτημα εάν η Βουλή των Αντιπροσώπων πρέπει να κινήσει τη διαδικασία παραπομπής του προέδρου Τραμπ με το αίτημα της καθαίρεσης διχάζει το Δημοκρατικό Κόμμα. Θεωρητικά, μια παραπομπή από τη Βουλή ακολουθείται από δίκη στη Γερουσία. Ομως είναι απίθανο η Γερουσία, η οποία ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικανούς, να καταδικάσει τον ένοικο του Λευκού Οίκου, εκτός και αν προκύψει κάποια νέα συγκλονιστική αποκάλυψη, κάτι που δεν είναι απίθανο.

Αυτή τη στιγμή μόνο το 1/5 των Δημοκρατικών βουλευτών υποστηρίζει την άμεση παραπομπή του Τραμπ, ενώ μόνο ένας Ρεπουμπλικανός βουλευτής είναι ανοιχτά υπέρ της καθαίρεσής του. Η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι τάσσεται κατά της παραπομπής του προέδρου όμως αφήνει το ζήτημα εν μέρει ανοιχτό με σχόλια του τύπου «τώρα δεν είναι η ώρα». Σύμφωνα με την ίδια η παραπομπή του προέδρου δεν θα ωφελούσε το Δημοκρατικό Κόμμα και θα δίχαζε περισσότερο τη χώρα.

Η Πελόζι και άλλοι αρχηγοί κομμάτων δηλώνουν πως προτιμούν να διευθετηθεί το ζήτημα στις προεδρικές εκλογές του 2020. Η πρόεδρος της Βουλής θεωρείται μία εκ των ειδικών στη στρατηγική, στην Ουάσιγκτον όμως υπάρχουν προβλήματα στην τοποθέτησή της. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες της παραπομπής του Τραμπ και το Σύνταγμα προβλέπει τη διαδικασία της παραπομπής ως ελεγκτικό μηχανισμό της συμπεριφοράς του προέδρου στο ενδιάμεσο των εκλογών και όχι ως κίνηση πολιτικής ωφέλειας. Πάνω απ’ όλα αν δεν ξεκινήσει η διαδικασία παραπομπής του Τραμπ θα δημιουργηθεί ένα άσχημο προηγούμενο. Αν δεν παραπεμφθεί ο Τραμπ για τόσες περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας, παραμένει η διαδικασία της παραπομπής ελεγκτικός μηχανισμός για τον πρόεδρο;

Αυτή η ερώτηση δεν φαίνεται να προβληματίζει την Πελόζι. Για να αποθαρρύνει τους άλλους Δημοκρατικούς ώστε να μην υποστηρίξουν την παραπομπή προειδοποιεί πως ο Τραμπ θέλει να παραπεμφθεί επειδή πιστεύει ότι αυτό θα τον συνέφερε πολιτικά. Ομως αυτό δεν ισχύει. Κανένας πρόεδρος δεν θέλει το στίγμα της παραπομπής. Ο Τραμπ περιγράφει τη λέξη παραπομπή ως «βρώμικη λέξη». Επιπλέον η παραπομπή δεν έχει να κάνει με την πολιτική αλλά με τις συνταγματικές αρχές.

Ο πρόεδρος ταράχτηκε πολύ όταν ο πρώην ειδικός εισαγγελέας Ρόμπερτ Μιούλερ έσπασε τη μακρά σιωπή του για να παραιτηθεί και να δηλώσει πως «αν πιστεύαμε ότι ο πρόεδρος δεν διέπραξε κάποιο έγκλημα θα το είχαμε πει». Ακόμα χειρότερα για τον Τραμπ, ο Μιούλερ συστήνει στο Κογκρέσο να κινήσει τη διαδικασία της παραπομπής.

Ο Τραμπ αγνοεί το ξεκάθαρο συμπέρασμα της έρευνας του Μιούλερ, σύμφωνα με την οποία η Ρωσία παρενέβη στις προεδρικές εκλογές το 2016. Αν ο πρόεδρος αναγνωρίσει την έρευνα του Μιούλερ τότε υπονομεύει τη νομιμότητα της νίκης του.

Είναι μάλλον απίθανο ο πρόεδρος να αποτρέψει την ξένη παρέμβαση το 2020. Πιθανώς τον συμφέρει ένα τέτοιο σενάριο. Ο διευθυντής του FBI Κρίστοφερ Ρέι δηλώνει πως η Ρωσία προσπάθησε να αναμειχθεί στις ενδιάμεσες εκλογές του 2018 και θα κάνει το ίδιο το 2020. Αν υποθέσουμε ότι ο Τραμπ θα είναι ακόμα πρόεδρος μέχρι τότε, οι επόμενες προεδρικές εκλογές θα είναι πιο βρώμικες από ποτέ.

Η Ελίζαμπεθ Ντριου είναι αμερικανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας