Στα χαρακώματα για τους αγώνες δρόμου

Στην Ελλάδα της κρίσης, το μοναδικό ίσως αποδεδειγμένο success story είναι το τρέξιμο. Ο Μαραθώνιος της Αθήνας αυξάνει κάθε χρόνο ολοένα και περισσότερο την επιδραστικότητά του και συμπαρασύρει ολόκληρο το εγχώριο δρομικό κίνημα. Το τρέξιμο πλέον έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητα του Ελληνα, οι διοργανώσεις πολλαπλασιάστηκαν σε όλη την επικράτεια και πλέον χιλιάδες επαγγελματίες και ερασιτέχνες δρομείς παίρνουν κάθε Σαββατοκύριακο τους δρόμους και τα βουνά. Ολη αυτή η χαρά του τρεξίματος, ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες τείνει να θολώσει. Αιτία, το κύμα ακυρώσεων δημοφιλών διοργανώσεων, κυρίως ορεινών διαδρομών. Πίσω από την ακύρωση ή στην καλύτερη περίπτωση αναβολή πολλών αγώνων κρύβεται το νέο αθλητικό νομοσχέδιο που δίνει τα κλειδιά του τρεξίματος στη χώρα μας κατ’ αποκλειστικότητα στον ΣΕΓΑΣ. Η σημασία των τροποποιήσεων που ορίζουν πλέον την ομοσπονδία του στίβου μοναδικό υπεύθυνο για την πιστοποίηση όλων των διοργανώσεων φάνηκε κιόλας από την επιστολή που έστειλε η ίδια η ομοσπονδία στις αρχές Φεβρουαρίου στα αρμόδια υπουργεία, τις περιφερειακές και δημοτικές διοικήσεις, όπως και τις αστυνομικές διευθύνσεις της χώρας.

^{Η «πολεμική» επιστολή}

Σε αυτήν την επιστολή, οι ιθύνοντες του ΣΕΓΑΣ κάνουν λόγω για «ανεξέλεγκτη διεξαγωγή δρόμων» χωρίς τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφαλείας και χωρίς την έγκριση της ομοσπονδίας που «έχουν υπερβεί τα όρια ανοχής του κοινού». Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι πέρυσι διοργανώθηκαν 926 αγώνες τρεξίματος στην Ελλάδα εκ των οποίων μόλις οι 151 είχαν την έγκριση της ομοσπονδίας. Παράλληλα, υπενθυμίζεται στα αρμόδια όργανα ότι σύμφωνα με τον νόμο, η μόνη αθλητική Αρχή υπεύθυνη για να διεξάγει ή να εγκρίνει αγώνες εκτός σταδίου είναι η ομοσπονδία του στίβου και άρα καμία σχετική διοργάνωση δεν πρέπει να πραγματοποιείται χωρίς τη σφραγίδα της, ζητώντας ουσιαστικά από την πολιτεία να αποτρέψει οποιαδήποτε διαφορετική κατάσταση. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως με τα events που περιλαμβάνουν Μαραθώνιο, Ημιμαραθώνιο, 5.000 μ. και 10.000 μ., αποστάσεις που συναντώνται στους Ολυμπιακούς Αγώνες, τα Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Επίσης στην επιστολή τονίζεται πως μόνο ο ΣΕΓΑΣ, οι τοπικές ενώσεις του και τα σωματεία – μέλη του μπορούν να εμπλακούν στη διοργάνωση, ενώ οι υπόλοιποι φορείς (ιδιωτικοί ή δημόσιοι) αναλαμβάνουν ρόλο συνδιοργανωτή και αυτό μόνο έπειτα από έγκριση της ομοσπονδίας.

^{Ντόμινο ακυρώσεων}

Το νέο πλαίσιο αδειοδότησης που επιχειρεί να επιβάλει ο ΣΕΓΑΣ αύξησε λοιπόν σε μία νύχτα κατακόρυφα τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, μπλέκοντας τους διοργανωτές των αγώνων σε έναν λαβύρινθο χωρίς μεγάλα χρονικά περιθώρια αναζήτησης εξόδου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το ντόμινο ακυρώσεων των δρομικών events. Ενα από τα πρώτα θύματα των αλλαγών ήταν ο 6ος Ορεινός Αγώνας Γερανείων, που θα πραγματοποιούνταν στις 7 Απριλίου, αλλά μπήκε στον πάγο εξαιτίας των εμποδίων που έθεσε ο ΣΕΓΑΣ στη διαδικασία αδειοδότησης. «Το 2013 όταν ξεκινήσαμε τον αγώνα στην περιοχή έτρεχαν 40 άτομα. Τώρα είχαμε πάνω από 600 άτομα. Είναι ένας αγώνας που έχει βοηθήσει το Λουτράκι ως προορισμό. Σαφώς χρειάζεται να μπει ένα πλαίσιο, χωρίς να αποθαρρύνει όμως τις διοργανώσεις αφού υπάρχουν και κάποιες που είναι ποιοτικές. Οταν μπούμε στη λογική του ΣΕΓΑΣ, ο μαζικός αθλητισμός θα μπει στην άκρη», υπογραμμίζει από την πλευρά του στο «Τρέχω» ο Δημήτρης Καραχρήστος, πρόεδρος του Ορειβατικού Συλλόγου Λουτρακίου, υπεύθυνου για την οργάνωση. Φρένο στην υλοποίηση του αγώνα έβαλε η Αστυνομία, η οποία απείλησε να συλλάβει τους διοργανωτές και να τους επιβάλει πρόστιμο έως 50.000 ευρώ αν προχωρούσαν τον αγώνα, τη στιγμή που η περιφέρεια είχε δώσει ήδη την απαραίτητη άδεια.

^{Ακριβή μου πιστοποίηση}

Το ίδιο ζήτημα ανέκυψε και στον 9ο Ημιμαραθώνιο Βεγορίτιδας, προγραμματισμένο για τις 9 Μαρτίου, ο οποίος τελικά ματαιώθηκε. Αν και η προετοιμασία του είχε ξεκινήσει από τον Οκτώβριο, παίρνοντας τις σχετικές άδειες από την Αστυνομία, μία εβδομάδα πριν από τον αγώνα η Αστυνομική Διεύθυνση Πέλλας απαγόρευσε τη διεξαγωγή του λόγω της επιστολής του ΣΕΓΑΣ. «Με την ακύρωση, μια περιοχή μένει πίσω, οι επισκέπτες δεν ήρθαν, τα παιδιά που έκαναν προετοιμασία δεν έτρεξαν κι όλοι μείναμε τελικά στο μηδέν», λέει ο Σταύρος Γκάτσος, αντιπρόεδρος του συλλόγου προστασίας λίμνης Βεγορίτιδας που διοργανώνει τον αγώνα κάθε χρόνο. «Το θέμα δημιουργήθηκε ξαφνικά και κάθετα χωρίς να μπει ο ΣΕΓΑΣ στη διαδικασία να συζητήσει με ανθρώπους και φορείς, τα μέλη των οργανωτικών επιτροπών γνωστών αγώνων, για να βάλει το δικό του πλαίσιο στους λαϊκούς αγώνες. Αποφάσισε και διέταξε, κάτι που είναι φασιστικό τελείως», τονίζει ο ίδιος. Προκειμένου να διεκδικήσουν την απαραίτητη έγκριση του ΣΕΓΑΣ θα έπρεπε να εξασφαλίσουν την πιστοποίηση της διαδρομής, πληρώνοντας μεταξύ 600 και 2.500 ευρώ τον μετρητή, συν τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής, γεγονός εξαιρετικά ασύμφορο για τα δεδομένα και μάλιστα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Το ζήτημα της επίσημης μέτρησης των διαδρομών επιστρέφει διαρκώς αφού αρκετοί άνθρωποι του τρεξίματος ισχυρίζονται πως ο ΣΕΓΑΣ κρατάει την επίσημη πιστοποίηση μόνο για τις «ημέτερες» διοργανώσεις. Η ύπαρξη ενός μόνο πιστοποιημένου μετρητή που συνεργάζεται με την ομοσπονδία μάλλον συνηγορεί προς αυτήν την κατεύθυνση, όπως και η συχνά αναίτια άρνησή του να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε συγκεκριμένες διοργανώσεις. Οσοι δεν εξασφαλίζουν τη βεβαίωση της μέτρησης αναγκάζονται να καλούν αναγνωρισμένους επαγγελματίες από τις γείτονες χώρες όπως Ιταλία, Κύπρο και Ρουμανία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Katerini Run, που χρειάστηκε τον περασμένο Μάρτιο να επιστρατεύσει ιταλό πιστοποιημένο μετρητή των AIMS/IAAF για να πάρει την επίσημη μέτρηση.

^{«Ας κρίνουν οι ίδιοι οι δρομείς»}

Αιχμές εναντίον του ΣΕΓΑΣ άφησε για το θέμα που προέκυψε με το αθλητικό νομοσχέδιο και η Ελληνική Ομοσπονδία Συλλόγων Λαϊκού Μαζικού Αθλητισμού σε ανακοίνωσή της, μετά τη συνάντηση που είχαν οι εκπρόσωποί της με το προεδρείο του. Σε 11 σημεία εκφράζονται οι αντιρρήσεις τους στο νέο μοντέλο αδειοδότησης που επιβάλλει ο ΣΕΓΑΣ μαζί με την αντίθεσή τους στο μονοπώλιο που επιχειρεί να διαμορφώσει η ομοσπονδία του στίβου στη διαχείριση του τρεξίματος.

Παρόμοιο προβληματισμό εκφράζει και ο Νίκος Πολιάς, βετεράνος πρωταθλητής του Μαραθωνίου και πλέον επαγγελματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο της διοργάνωσης των αγώνων. «Μου κάνει εντύπωση πως ο καινούργιος νόμος διευρύνει την αρμοδιότητα του ΣΕΓΑΣ και στο ζήτημα των αθλουμένων. Ο ΣΕΓΑΣ ασχολείται με τους αθλητές, τα σωματεία και τα πρωταθλήματα, ενώ οι αθλούμενοι είναι εκτός ομοσπονδίας. Παράλληλα, είναι και ο μεγαλύτερος παίκτης στην αγορά λόγω της διοργάνωσης του Μαραθωνίου της Αθήνας. Είναι ασυμβίβαστο, δεν μπορεί να σταθεί θεσμικά αυτός ο παίκτης να εμπλέκεται στην αδειοδότηση», δηλώνει ο ίδιος στο «Τρέχω». Οντας στον χώρο του τρεξίματος από το 1988, βλέπει τη μεγάλη κινητικότητα που υπάρχει στον χώρο τα τελευταία χρόνια και αναγνωρίζει την υιοθέτηση ενός πλαισίου λειτουργίας, κυρίως για το κομμάτι της ασφάλειας, χωρίς όμως υπερβολές. «Οταν έχεις διάθεση να προστατεύσεις το άθλημα δεν ξεκινάς κατασταλτικά. Το δικαίωμα χρήσης πάνω σε μια απόσταση μου φαίνεται παράλογο γιατί κανένας δεν υποχρεώνει τον ΣΕΓΑΣ να δεχθεί το ρεκόρ. Είναι δεδομένο ότι τους μεγαλύτερους αγώνες τρεξίματος στον κόσμο δεν τους κάνουν ομοσπονδίες. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και αγορά οπότε μπορεί ο καθένας μόνος του να καθορίζει σε ποια διοργάνωση πηγαίνει. Οι δρομείς ας κρίνουν τελικά αν ο αριθμός των αγώνων είναι μεγάλος ή μικρός. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί οι αγώνες λειτουργούν ως χωνί που καταλήγει στον Μαραθώνιο της Αθήνας, τον εθνικό μας αγώνα, που θέλουμε όλοι να πηγαίνει καλά. Είναι λάθος που πριν από την ψήφιση του νομοσχεδίου δεν έγινε συζήτηση, μια διαδικασία που είναι δημοκρατική εάν όντως ανησυχείς για κάτι. Δεν θα έπρεπε να κάνουν χρήση της εξουσίας τους στον ΣΕΓΑΣ για να καπηλευτούν τη δουλειά μας στην ανάπτυξη του δρομικού κινήματος» καταλήγει ο Νίκος Πολιάς.