«Με εντολή υπουργού»

Η τραγωδία στο Μάτι συνοψίζεται σε μία φράση: «Είναι εντολή υπουργού, δεν μπορώ…».

Ακόμα και σε εκείνες τις καταστροφικές στιγμές, τα λόγια ενός υπουργού αποδείχθηκαν υπεράνω όλων.

Μέσα σε λίγες λέξεις αποτυπώθηκε ολόκληρη η κατάντια του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Μια λάθος νοοτροπία, η οποία κυριολεκτικά έχει δηλητηριάσει τη λειτουργία ολόκληρου του κράτους.

Ο λόγος ενός υπουργού υπερβαίνει νόμους, διαδικασίες και ιεραρχίες. Μπορεί να λήξει ένα θέμα, να το κρατά μετέωρο ή αφημένο στην τύχη του. Ετσι, γιατί απλά μπορεί. Γιατί είναι υπουργός, άρα και υπεράνω όλων.

Ας μη γελιόμαστε, το φαινόμενο αυτό, αυτή η παθογένεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος δεν είναι τωρινή. Προϋπήρχε. Για πρώτη φορά όμως συμβαίνει με τόσο κυνικό τρόπο.

Οποιος δεν συμφωνεί με τον υπουργό διώκεται, απολύεται ή μένει στο περιθώριο. Με βάση τη διχαστική νοοτροπία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, «όποιος δεν είναι με μας» είναι επικίνδυνος. Ολα κινούνται στη βάση της ρητορικής του Αλ. Τσίπρα: «Είτε τους τελειώνουμε είτε μας τελειώνουν».

Η κυνικότητα πάντως που διέπει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι θαυμαστή. Τα παραδείγματα, πολλά:

«Μια στραβή στη βάρδια της» ήταν για την κυρία Δούρου η τραγωδία στο Μάτι.

«Αψύς Κρητικός» αποκαλείται ο ανεκδιήγητος Πολάκης.

Αυτός που γράφει τον Νόμο στα παλαιότερα των υποδημάτων του.

Που καπνίζει σε χώρους όπου απαγορεύεται το κάπνισμα, που ομολογεί ότι είχε μαύρα ταμεία ως δήμαρχος, που απειλεί να θάψει τρία μέτρα κάτω από τη γη όποιον δεν σκύψει το κεφάλι στον αυταρχισμό του.

Ετσι, γιατί μπορεί, και άμα χρειαστεί, μπορεί να κρυφτεί πίσω από την ασυλία του.

Αντίστοιχα, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, «έγιναν» «φασίστες και ακροδεξιοί» οι Ελληνες που διαμαρτύρονται για τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ένας υπουργός, ένας «δικός μας» έχει το δικαίωμα να κάνει και να λέει ό,τι θέλει. Και ταυτόχρονα να μην έχει καμία ευθύνη, για τίποτα.

Κανένας υπουργός δεν ανέλαβε την ευθύνη για την τραγωδία στο Μάτι. Για τις πλημμύρες στη Μάνδρα.

Για την έλλειψη ασφάλειας στους δρόμους.

Για την οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό.

Για την οικονομική κατάρρευση της ΔΕΗ.

Για τη μάστιγα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που έχουν στοιχίσει ανθρώπινες ζωές.

Για τη διάλυση των πανεπιστημίων μας.

Κανείς δεν φταίει για τίποτα που έχει συμβεί στη χώρα τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια. Αυτή η παράφορη αγάπη για την καρέκλα και την εξουσία είναι υπεράνω όλων. Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου εξουσιολαγνεία που ισοπεδώνει τα πάντα.

Στην επόμενη μέρα της χώρας είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει χώρος για τέτοια φαινόμενα και νοοτροπίες. Από κανέναν και προς κανέναν.

Εχουμε ευθύνη να διαμορφώσουμε τις συνθήκες ώστε ποτέ ξανά, κανένα πολιτικό κόμμα ή καμία εξουσία να μην μπορέσει να χρησιμοποιήσει το κράτος ως λάφυρο. Να μην μπορεί να παρέμβει στη λειτουργία των θεσμών.

Μόνο έτσι η Ελλάδα θα γίνει κανονική χώρα, που δεν θα χρειάζεται καμία παρέμβαση υπουργού για να λειτουργήσουν οι διαδικασίες ενός κράτους ή να ικανοποιηθούν προσωπικά συμφέροντα.

Μόνο έτσι, σιγά σιγά, θα επανέλθει η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική εξουσία.