Ούτε χρυσόψαρα, ούτε τυφλοπόντικες…

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία ανεμίζοντας δύο λάβαρα: Το λάβαρο κατά της διαπλοκής και το λάβαρο κατά του πελατειακού κράτους. Για το πελατειακό κράτος, πριν «αλέκτορα φωνήσαι», καταλάβαμε ότι το «η ελπίδα έρχεται» είναι ουσιαστικά «το έργο επαναλαμβάνεται» είτε μέσω άλωσης του κράτους από τον κομματικό μηχανισμό, είτε με φωτογραφικές προκηρύξεις για γραμματείς υπουργείων, είτε με το προχθεσινό όργιο πελατειακών ρυθμίσεων στο νομοσχέδιο για την παιδεία όπου τοπικοί βουλευτές ίδρυαν πανεπιστημιακά τμήματα με εκπρόθεσμες βουλευτικές τροπολογίες. Και αντί να βάλει φρένο το υπουργείο στις πρακτικές αυτές που στηλίτευε για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, τις επιδοκίμασε μεγαλοπρεπώς κάνοντας δεκτές τις τροπολογίες! Δάσκαλε που δίδασκες…

Για τη διαπλοκή τι να πούμε; Το πρώτο θύμα της λάσπης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το Ποτάμι, που «κόμμα των καναλαρχών» το ανέβαζαν, «κόμμα του Μπόμπολα και της διαπλοκής» το κατέβαζαν. Τα fake news σε όλο τους το μεγαλείο. Σήμερα βέβαια η πηγή των fake news για το Ποτάμι έχει μεταφερθεί δεξιότερα, με τρολς και στρατευμένους δημοσιογράφους, προσπαθώντας απεγνωσμένα να πείσουν ότι «το Ποτάμι στηρίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ».

Ο ΣΥΡΙΖΑ έριξε στο Ποτάμι τη ρετσινιά της διαπλοκής με σφοδρότητα, για να μπορεί ο ίδιος να ελίσσεται απαρατήρητος. Με τις δηλώσεις του κ. Μαρινάκη περί σχέσεων καναλαρχών και κυβερνητικών παραγόντων δεν πέσαμε από τα σύννεφα. Ηδη από την εξεταστική των δανείων των κομμάτων και ΜΜΕ που είχε «σκάσει» και η Τράπεζα Αττικής, λίγο μετά από τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, φαινόταν πώς έχει το πράγμα. Οι σχέσεις επιχειρηματιών, καναλαρχών και πολιτικών ήταν, είναι και θα είναι ένα τρίγωνο νοσηρότητας. Για να αντιμετωπιστεί θέλει ισχυρούς θεσμούς και όχι ανίερους δεσμούς.

Η θωράκιση όμως των θεσμών χρειάζεται και πολιτική βούληση. Είναι προτιμότερο λοιπόν αντί να επικαλείται συνεχώς η κυβέρνηση το ηθικό πλεονέκτημα – το οποίο γκρεμίζεται όποτε ανοίγει το στόμα του ο κ. Πολάκης – να δημιουργήσει εκείνο το θεσμικό πλεονέκτημα που είναι υπεράνω προσώπων και κομμάτων. Γιατί δεν το κάνει, γιατί έχει θεσμική δυσανεξία;

Η κυβερνητική εξουσία δημιουργεί την αίσθηση της παντοδυναμίας. Το είδαμε στο παρελθόν με την αλαζονική δανειοδότηση (παρόλο που είχαν πλουσιοπάροχες επιχορηγήσεις) των κομμάτων εξουσίας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, το βλέπουμε και τώρα με το ξεχαρβάλωμα των θεσμών από την κυβέρνηση, σαν να είναι το παιχνιδάκι της. Οι πολίτες όμως δεν είναι ούτε χρυσόψαρα να ξεχνούν τι γινόταν παλαιότερα, ούτε τυφλοπόντικες να μη βλέπουν τι γίνεται τώρα.

Και ενόψει των ευρωεκλογών το παλαιό και το νέο καθεστώς έχουν δυστυχώς διαλέξει το λάθος γήπεδο να αναμετρηθούν γιατί αυτό τους συμφέρει. Τους συμφέρει το γήπεδο του παρελθόντος αντί για αυτό του μέλλοντος, το γήπεδο του Πολάκη και της Novartis αντί για αυτό της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, το γήπεδο της Ψωροκώσταινας αντί για αυτό της ευρωπαϊκής αναγέννησης, αυτό που είναι και το πραγματικό διακύβευμα των ευρωεκλογών.