Μουσείο

Οφείλω να ομολογήσω ότι οι ευρωεκλογές είναι δύσκολες εκλογές.

Για τον απλούστατο λόγο ότι ο μέσος ψηφοφόρος σε ολόκληρη την Ευρώπη δεν ξέρει γιατί ακριβώς ψηφίζει, ούτε αν έχει σημασία τι θα ψηφίσει. Δεν υπάρχει αυτονόητο ζητούμενο.

Στις βουλευτικές εκλογές ξέρει ότι βγάζει κυβέρνηση.

Στις δημοτικές εκλογές ψηφίζει για τον χώρο όπου ζει.

Παράδειγμα; Η Νοτοπούλου είπε πως αν βγει δήμαρχος θα φτιάξει «μουσείο – κέντρο διαλόγου ερωτικού προσανατολισμού και κοινωνικού φύλου».

Χρήσιμο πράγμα. Οποιος έχει απορίες για τον προσανατολισμό ή/και το φύλο του θα πηγαίνει στο μουσείο να κάνει διάλογο.

Στις ευρωεκλογές όμως τι ακριβώς ψηφίζεις;

Ο Μητσοτάκης το ξεκαθάρισε από την αρχή: είναι ένα δημοψήφισμα να φύγει ο Τσίπρας. Δεν ξέρω αν θα φύγει αμέσως, αλλά ο ψηφοφόρος καλείται να βγάλει το άχτι του.

Αρέσει, δεν αρέσει, μια χαρά δίλημμα το ακούω.

Ο Τσίπρας τι ακριβώς αντιτείνει; Εδώ και εβδομάδες τον παρακολουθώ χωρίς να καταλαβαίνω. Πότε μιλάει για την Ακροδεξιά, πότε για τον νεοφιλελευθερισμό, πότε για «προοδευτικό πόλο», πότε για «πράσινη Αριστερά» και πότε για πράσινα άλογα.

Εως τώρα όμως δεν έχει πει γιατί θα πρέπει να τον ψηφίσουν.

Για να αλλάξει την Ευρώπη; Μα αυτά τα έλεγε από το 2014 με τα γνωστά αποτελέσματα.

Για να ανακοπούν ο φασισμός κι ο εθνικισμός; Ακόμη περιμένουμε να δούμε και τον έναν και τον άλλον.

Ή μήπως για να μη βγει ο Βέμπερ που μας έχει ζαλίσει ο Παπαδημούλης; Δύσκολο κίνητρο σε μια χώρα όπου το 95% ούτε ξέρει ποιος είναι ο Βέμπερ, ούτε τι θέλει να βγει, ούτε γιατί πρέπει ή δεν πρέπει να βγει.

Το πιθανότερο είναι ότι ο Τσίπρας δεν λέει κάτι σοβαρό για τις ευρωεκλογές διότι στην πραγματικότητα ταλαντεύεται. Δεν ξέρει τι να κάνει.

Αν σηκώσει το γάντι που του πέταξε ο Μητσοτάκης, φοβάται πως θα συνδέσει την τύχη του με ένα προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Μεταξύ μας, κακώς φοβάται: έχει ήδη συνδεθεί.

Αν δεν το σηκώσει, κινδυνεύει να πάει άκλαυτος και αναπολόγητος. Διότι οι άλλοι θα ψηφίσουν ούτως ή άλλως αυτό που θέλουν ό,τι κι αν πει ο Τσίπρας.

Αποτέλεσμα; Σαράντα μέρες έμειναν. Πρέπει να βρει κάτι και σύντομα.

Είτε να εξαφανίσει τις ευρωεκλογές κάνοντας μαζί και βουλευτικές.

Είτε να μετατρέψει τις ίδιες τις ευρωεκλογές σε εθνική αναμέτρηση κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει.

Διαφορετικά μάλλον θα πρέπει να βοηθήσει τη Νοτοπούλου για το «μουσείο – κέντρο διαλόγου ερωτικού προσανατολισμού και κοινωνικού φύλου» διότι δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα.