Ο Μαραθώνιοςκαι οι φίλοι

Εξι μέρες. Τόσες έχουν περάσει από τον τερματισμό μου στον Μαραθώνιο της Ρώμης. Τόσες μόνο μου πήρε για να αρχίσω ήδη να σχεδιάζω τις επόμενες δρομικές μου εξορμήσεις. Στη σημερινή στήλη κάνω μία μικρή επανάσταση: δεν γράφω για τενοντίτιδες και θλάσεις, μα για ταξίδια με φίλους συντρέχτες και συνταξιδιώτες.

Ποιοι είναι οι δικοί μου; Πρώτη πρώτη η Ομορφη Ψηλή που κανονικά θα έπρεπε να γυρίζει σε φιλανθρωπικά γκαλά αλλά εκείνη τρέχει σε βουνά και δρόμους σαν έφηβη· έπειτα είναι ο… Εντουαρντ Μόροου της δρομικής δημοσιογραφίας που ακόμα κι αν του πεις πως αυτή την άνοιξη θα τρέξουμε στο Ισλαμαμπάντ θα σου πει αμέσως ΟΚ και θα σου βρει τη λίστα με τα ψαγμένα εστιατόρια της πόλης. Τρίτος στην παρέα – new entry – ο Τόσο Γρήγορος, ο οποίος, λόγω ταχύτητας, κανονικά δεν θα έπρεπε να ξέρει καν την ύπαρξή μας, μα έρχεται παρέα για λονγκ ραν και για να μας πείθει να βλέπουμε τις πιο άκυρες σινεφίλ ταινίες. Τέταρτος, ο Κόουτς. Εχει τρέξει ατέλειωτα χιλιόμετρα σε βουνά, σε δρόμους, στα ξένα, έχει διαβάσει, έχει πειραματιστεί, έχει και δυνατούς χρόνους κ.λπ. κ.λπ. Και όλα αυτά για να καταλήξει να μας δίνει φιλικά συμβουλές προπόνησης – και εξισου φιλικά με βρίζει όταν δεν τις ακολουθώ. Μαζί τους, εγώ.

Αυτή η μάλλον ετερόκλητη παρέα μια-δυο φορές τον χρόνο μπαίνει στο αεροπλάνο και πάει στα ξένα για να τρέξει. Χαμένοι στα μετρό και στους δρόμους μαζεύουν εικόνες και εμπειρίες. Τρώνε παγωτά, απίστευτες ποσότητες τοπικών εδεσμάτων, αγοράζουν μαγνητάκια και για λίγες μέρες ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Γελούν, πειράζονται, λιώνουν στις βόλτες και τις μπύρες. Η Ομορφη Ψηλή μαγειρεύει κιόλας. Εμείς τρώμε. Δίκαια πράγματα. Α ναι, τρέχουμε κιόλας. Μαραθώνιο.

Οχι, δεν τερματίζουμε κρατώντας ελληνικές σημαίες, ούτε κυνηγάμε άπιαστους χρόνους, ούτε τρέχουμε για κάποια ομάδα. Δεν ξέρω γιατί τρέχουν εκείνοι. Ξέρω γιατί τρέχω εγώ: για να τερματίσω υγιής, για να τους συναντήσω συγκινημένη, για να αλωνίσω μαζί τους πόλεις και χωριά και για να κανονίσω το επόμενο ταξίδι – που με τόση αγωνία περιμένει η οικογένειά μου, ώστε να γλιτώσει μερικές ημέρες από τη μαγειρική μου.

Γιατί ο Μαραθώνιος δεν είναι μόνο τα ρεκόρ και οι χρόνοι. Είναι και το ταξίδι με τους φίλους, χωρίς τους οποίους τίποτα δεν θα ήταν ίδιο.

Η Κατερίνα Βλαχαντώνη είναι φυσικοθεραπεύτρια και μαραθωνοδρόμος