Συνδικάτα εργατών

Συνδικάτα εργατών

Η εξέλιξη του 37ου συνεδρίου-παρωδία της ΓΣΕΕ επιβεβαίωσε τις καταγγελίες μας για ωμή παρέμβαση των εργοδοτών μέσα στα εργατικά σωματεία με τη χρήση κάθε βρώμικων μέσων για την επανεκλογή μιας συνδικαλιστικής μαφίας. Επί τέσσερις μέρες οι πραγματικοί αντιπρόσωποι ξημεροβραδιαζόμασταν στην είσοδο ενός κλειδαμπαρωμένου συνεδριακού κέντρου περιμένοντας την έναρξη του συνεδρίου. Περιμέναμε δηλαδή τη συνεδρίαση του ΔΣ της ΓΣΕΕ για την εκλογή των επιτροπών του συνεδρίου (π.χ. τεχνική γραμματεία, επιτροπή πληρεξουσίων κ.λπ.). Κάτι τέτοιο, με ευθύνη της διοίκησης της ΓΣΕΕ δεν έγινε ποτέ! Και δεν έγινε γιατί η πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ ήθελε να νομιμοποιήσει και να επιβάλλει ως συνέδρους, δηλαδή ως αντιπροσώπους εργατών, γνωστούς εργοδότες και στελέχη επιχειρήσεων (τα ονόματα και οι ιδιότητές τους είναι άλλωστε γνωστές και διαθέσιμες). Ολες αυτές τις μέρες οι εργατοπατέρες τρωγόπιναν στα τουριστικά θέρετρα με τα λεφτά των εργαζομένων και την πέρασαν φίνα. Υστερα από 10 χρόνια Μνημονίων, μειώσεων μισθών, μαζικών απολύσεων, τσακίσματος των ΣΣΕ και των εργατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, και ενώ κυβερνήσεις και κόμματα διαλύονται, εναλλάσσονται ή εξαφανίζονται αναρωτιέται κανείς πώς οι συγκεκριμένοι εργατοπατέρες παραμένουν ακλόνητοι και αναλλοίωτοι; Η απάντηση είναι επειδή ήταν και είναι ο «μόσχος ο σιτευτός» των εργοδοτών και των εκάστοτε κυβερνήσεων. Η ηγεσία αυτής της ΓΣΕΕ αποτελεί το δεξί τους χέρι στην επιβολή των αντεργατικών μέτρων. Είναι ο μηχανισμός τους για την επιβολή της «κοινωνικής ειρήνης» που θα διασφαλίζει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων χωρίς «ανεπιθύμητες εργατικές αντιδράσεις». Και για αυτή τους τη στάση έχουν πέσει σε πλήρη ανυποληψία στους εργαζόμενους και οι «συγκεντρώσεις» της ΓΣΕΕ έχουν γίνει συνώνυμο του «τρεις και ο κούκος». Ακριβώς για τους παραπάνω λόγους η λάσπη τους εναντίον των αγωνιστικών σωματείων, τα ψέματα και τα γελοία, δακρύβρεχτα βίντεο δίπλα στις πισίνες και το χαβιάρι, απλά αποκαλύπτουν τον ρόλο της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, ως συνδικαλιστικής μαφίας που έχει επιβληθεί στον σβέρκο των εργαζομένων. Οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ που έχουμε κατακτήσει το δικαίωμα να κοιτάμε τον εργαζόμενο στα μάτια, παραμένουμε πιστοί στην αρχή και το καθήκον μας, πιστοί στον αγώνα για συνδικάτα εργατών – όχι των εργοδοτών.