Του το χρωστούν

Εδώ και δύο δεκαετίες, η παγκόσμια αντικατασκοπεία ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τον εξτρεμιστικό ισλαμισμό. Σε έναν βαθμό είναι αναμενόμενο: μετά την 11η Σεπτεμβρίου, και την αντίδραση της Δύσης, οι τζιχαντιστές δεν έχουν σταματήσει να σπέρνουν τον τόμο, είτε οργανωμένα είτε σε ατομική βάση. Ο αντισημιτισμός είναι και πάλι σε έξαρση. Το Ισλάμ όχι μόνο δεν εκσυγχρονίστηκε όπως άλλες θρησκείες, αλλά και χώρες που ήταν άλλοτε οχυρά του μετριοπαθούς Ισλάμ – Τουρκία, Πακιστάν, Ινδονησία – όλο και περισσότερο ριζοσπαστικοποιούνται.

Ενώ όμως οι προβολείς έπεφταν στους φανατικούς μουσουλμάνους, η Ακροδεξιά οργάνωνε τη σιωπηλή της προπαγάνδα στα chat rooms, στα social media και στο Διαδίκτυο εν γένει. Αλλά η δράση της δεν περιορίζεται εκεί. Σύμφωνα με την αμερικανοεβραϊκή οργάνωση Anti-Defamation League, ακροδεξιοί εξτρεμιστές είναι υπεύθυνοι για το 70% των 427 σχετιζόμενων με εξτρεμιστές δολοφονιών που έχουν σημειωθεί την τελευταία δεκαετία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα τελευταία χρόνια, οι τρομοκρατικές επιθέσεις από ακροδεξιούς αυξάνονται, ενώ τα θύματα των τζιχαντιστών μειώνονται. Η κοινή γνώμη όμως εξακολουθεί να θεωρεί ότι η τρομοκρατία είναι από τη «φύση» της ισλαμιστική. Βοηθούν οι δηλώσεις του Τραμπ, του Ορμπαν, του Σαλβίνι. Βοηθάμε κι εμείς. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, όταν ο δράστης μιας επίθεσης είναι μουσουλμάνος τα κείμενα που γράφονται για το γεγονός αυξάνονται κατά 357%.

Οι περισσότεροι από τους νεκρούς στα τζαμιά του Κράισττσερτς είναι εκείνοι ακριβώς οι άνθρωποι που κατηγορούνται για την αύξηση του λαϊκισμού: μετανάστες. Ορισμένοι σχολιαστές μάλιστα επισήμαναν μετά την επίθεση ότι λόγω της αυστηρής στάσης της Αυστραλίας, πολλοί μετανάστες καταφεύγουν στη Νέα Ζηλανδία. Ο ίδιος ο δολοφόνος έγραψε στο μανιφέστο του ότι αυτό που τον έκανε να πάρει τα όπλα είναι τα όσα είδε στο ταξίδι του στη Γαλλία. Συμπέρασμα; Για τη σφαγή των μεταναστών στη Νέα Ζηλανδία φταίνε οι μετανάστες. O αυστραλός γερουσιαστής Φρέιζερ Ανινγκ το είπε καθαρά (και πλάκωσε στις μπουνιές έναν πιτσιρίκο που του πέταξε ένα αβγό).

Ας σοβαρευτούμε. Εκτός από τον αντισημιτισμό υπάρχει και η ισλαμοφοβία. Το ένα δεν είναι λιγότερο σοβαρό από το άλλο ούτε το ένα δικαιολογεί το άλλο. Οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές είναι εξίσου βίαιοι και επικίνδυνοι με τους μουσουλμάνους εξτρεμιστές και η δράση τους έχει συστηματικά υποτιμηθεί. Ηρθε ο καιρός λοιπόν να αναλάβουν τις ευθύνες τους οι πολιτικοί, οι τεχνολογικές εταιρείες, τα μέσα ενημέρωσης, οι διανοούμενοι.

Tο χρωστούν σε όλα τα θύματα του φανατισμού. Το χρωστούν στον 3χρονο Μουάντ Ιμπραήμ, το μικρότερο θύμα των επιθέσεων της Παρασκευής. Του άρεσε πολύ, λέει, να μιλά με μεγαλύτερους. Τρελαινόταν για την τεχνολογία. Ολο γελούσε. Εκείνο το απόγευμα δεν πήγε στο πάρκο, όπως συνήθιζε. Πήγε στο τζαμί με τον πατέρα του και τον αδελφό του. Κι όταν άρχισε το πιστολίδι έτρεξε προς τον δολοφόνο, νόμιζε ότι είναι σκηνή από βιντεογκέιμ.